Pytanie:

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółdzielnia Mieszkaniowa będąca właścicielem gruntów przeznaczonych pod części wspólne osiedla, przeznaczone pod drogi wewnętrzne umożliwiające komunikację wewnętrzną, parkingi, podjazdy, sprzedaje je na podstawie umów sprzedaży na rzecz osób, które kontynuują budowę. Spółdzielnia stoi na stanowisku, iż sprzedaż ww. gruntów winna być opodatkowana 22% stawką podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przez towary zgodnie z art. 2 pkt.6 cytowanej ustawy rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt. 9 cytowanej ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Zatem opodatkowaniu podlegają dostawy gruntów zabudowanych i niezabudowanych, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych tylko te, które są przeznaczone pod zabudowę i tereny budowlane. Pozostałe grunty niezabudowane (rolne, leśne) i nie przeznaczone pod zabudowę są zwolnione z podatku VAT.

Zatem na podstawie wyżej cytowanych przepisów oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego przyjąć należy, iż dokonywaną przez Spółdzielnię Mieszkaniową sprzedaż na rzecz osób kontynuujących budowę, gruntów będących jej własnością przeznaczonych pod części wspólne osiedla należy uznać za dostawę gruntów przeznaczonych pod zabudowę, czyli nie spełniającą wymogów art. 43.

W związku z powyższym podlegać ona będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podstawowej tj. 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy.

Powyższa interpretacja w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.