Istota interpretacji:

Opodatkowanie działek.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 października 2010 r. (data wpływu 28 października 2010 r.) uzupełnionym w dniu 13 stycznia 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów -jest prawidłowe.

W dniu 28 października 2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W 1997 r. nabył Pan wraz z żoną do majątku wspólnego działkę rolną nr 222 o pow. 3 ha 16 arów. Działka ta była wykorzystywana do celów rodzinnych, w tym rekreacyjnych. Kupując tę działkę (oraz inne działki) planował Pan wybudowanie na tym terenie siedliska. Wobec tego, że plany zagospodarowania przestrzennego wygasły, a w studium zagospodarowania przestrzennego Gminy działka ma przeznaczenie na cele mieszkaniowo - rekreacyjne zamierza Pan sprzedać przedmiotowy grunt. Przyczyną do podjęcia decyzji o zbyciu działki jest fakt, iż działka ta w przypadku realizacji założeń Studium gminy, zostanie pozbawiona dotychczasowych walorów. W związku z tym, że brak jest zainteresowania kupnem działki o tak dużych rozmiarach, przeznaczonej na cele mieszkaniowe, postanowił Pan podzielić ją na mniejsze działki o pow. 10-15 arów (powstanie od 15 do 20 działek). Jest Pan podatnikiem VAT czynnym w zakresie produkcji i sprzedaży drewna opałowego. Działalność ta nie ma nic wspólnego z obrotem nieruchomościami, a przedmiotowe działki nie były wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ stanowiły majątek osobisty. Ponadto jak wynika z uzupełnienia do wniosku przedmiotowa działka nie była wykorzystywana w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym sprzedając działki budowlane powstałe w wyniku podziału działki nabytej w 1997 r. jako działka rolna do majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską, dla zaspokojenia potrzeb osobistych nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem czy przy sprzedaży tych działek nie będzie występował w charakterze podatnika i tym samym sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT...

Pana zdaniem, mając na uwadze art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, z tytułu planowanej sprzedaży działek nie będzie występował jako podatnik, bowiem nie będzie prowadził działalności gospodarczej. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje działalność producentów, handlowców, usługodawców, rolników, a Pan w charakterze żadnego z nich nie będzie występował. Nie zajmuje się Pan profesjonalnym obrotem nieruchomościami. Sprzedawana będzie działka nabyta do majątku wspólnego, w celu zaspokojenia potrzeb osobistych (planowana była budowa siedliska). Działka ta, która zamierza się podzielić i sprzedać, nie została nabyta w celu dalszej odsprzedaży co charakteryzuje działalność handlową. Dowodem na to jest chociażby 13 - letni termin, jaki upływa od jej zakupu. Ponadto powodem podjęcia decyzji o sprzedaży gruntu jest planowana przez gminę w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zmiana przeznaczenia terenu z rolnego na budowlany. Przekształcenie to nastąpi z urzędu niezależnie od Pana (i żony) woli. Przekształcenie to jednakże pozbawi działkę walorów, dla jakich została nabyta. Natomiast planowane dokonanie podziału gruntu na mniejsze działki jest spowodowane tym, że zbycie działki budowlanej o takich rozmiarach jednemu nabywcy jest niemożliwe. Potencjalni nabywcy są zainteresowani nabyciem działki o rozmiarach zapewniających im wybudowanie domu. Inaczej jest natomiast w przypadku zbycia działki rolnej, gdzie nabywca zainteresowany jest kupnem większej działki. Mając na uwadze powyższe, uważa Pan, iż z tytułu planowanej sprzedaży działek budowlanych nie będzie uważany za podatnika podatku od towarów i usług, bowiem nie będzie prowadził działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast zgodnie z treścią art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług

W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2).

W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości gruntowej jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności handlowej.

Z opisu zdarzenia przyszłego, przedstawionego we wniosku, wynika, że w 1997 r. nabył Pan wraz z żoną do majątku wspólnego działkę rolną nr 222 o pow. 3 ha, 16 arów. Działka ta była wykorzystywana do celów rodzinnych, w tym rekreacyjnych. Kupując tę działkę planował Pan wybudowanie na tym terenie siedliska. Wobec tego, że plany zagospodarowania przestrzennego wygasły, a w Studium zagospodarowania przestrzennego gminy działka ma przeznaczenie na cele mieszkaniowo - rekreacyjne zamierza Pan sprzedać przedmiotowy grunt. Postanowił Pan podzielić ją na mniejsze działki o pow. 10-15 arów (powstanie od 15 do 20 działek). Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, w tym rolniczej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż pomimo że sprzedaż gruntów jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, z okoliczności sprawy nie wynika, aby planując sprzedaż przedmiotowych działek przeznaczonych pod zabudowę, będzie działał Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Oznacza to zatem działanie Strony w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowych gruntów, nabytych z zamiarem wybudowania siedliska i nie wykorzystywanych w jakiejkolwiek działalności, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym dokonując sprzedaży nie będzie działał Pan jako podatnik podatku od towarów i usług. W rezultacie nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.