Istota interpretacji:

Zwolnienie od podatku dostawy budynków wraz z gruntem.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 czerwca 2009 r. (data wpływu 19 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy budynków wraz z gruntem -jest prawidłowe.

W dniu 19 czerwca 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku dostawy budynków wraz z gruntem.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 27 kwietnia 1993 r. Spółka nabyła nieruchomość (budynki z gruntem) bez prawa do odliczenia podatku od towarów i usług. W 1997 r. poniosła nakłady inwestycyjne, które przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości. Od wydatków inwestycyjnych był odliczony podatek naliczony. Nieruchomość była i nadal jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej. Z dniem 1 sierpnia 2007 r. Spółka wydzierżawiła cała nieruchomość innej spółce, która jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, oraz prowadzi działalność opodatkowaną. Okres dzierżawy nie przekroczy dwóch lat. Z dniem 25 czerwca 2009 r. Spółka zamierza sprzedać nieruchomość dotychczasowemu dzierżawcy ze stawką zwolnioną od podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przy sprzedaży nieruchomości Spółka ma prawo zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie (dostawa) nieruchomości nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia. Przy jej nabyciu Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku od towarów i usług. Poniesiono nakłady inwestycyjne, które wyniosły co najmniej 30% wartości początkowej. Okres wykorzystywania nieruchomości przez Spółkę do czynności opodatkowanych wynosił co najmniej 5 lat.

Zatem zdaniem Spółki, w świetle obowiązujących przepisów prawa, warunki do zastosowania zwolnienia z tytułu podatku od towarów i usług zostały spełnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy wynika, iż za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

I tak, z treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wynika, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, co do zasady, korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, a wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.

W przedmiotowej sprawie, mając na uwadze definicję zawartą w art. 2 pkt 14 ustawy należy stwierdzić, że niewątpliwie nie będziemy mieli do czynienia z zasiedleniem nieruchomości po jej wybudowani. Rozpatrując kwestię, czy nie dojdzie do zasiedlenia nieruchomości po jej ulepszeniu wskazać należy, iż Wnioskodawca poniósł nakłady inwestycyjne przekraczające 30% wartości początkowej. Do rozstrzygnięcia pozostało, czy nieruchomość ta została oddana do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, użytkownikowi budynków. Jak wynika z wniosku, okres dzierżawy (czynności opodatkowane) nie przekroczył dwóch lat (tj. od 1 sierpnia 2007 r. do 25 czerwca 2009 r.) Zatem taką transakcję sprzedaży uznać należy za dokonaną w ramach pierwszego zasiedlenia, a w konsekwencji nie może ona skorzystać ze zwolnienia na podstawie ww. przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jednakże należy zauważyć, że na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a) tej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W świetle przepisu art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a) lit. b), nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Jednocześnie na mocy ust. 10 omawianego artykułu, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1. są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2. złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z treści ust. 11 ww. artykułu wynika, że oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1. imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2. planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3. adres budynku, budowli lub ich części.

Podstawą opodatkowania - w myśl art. 29 ust. 1 ustawy – jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt lub jego część jest posadowiony.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w kwietniu 1993 r. Spółka nabyła nieruchomość, w skład której wchodziły budynki oraz grunt. Przy jej nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. W 1997 r. poniosła nakłady inwestycyjne, które przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości i od których odliczyła podatek. Nieruchomość była i nadal jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej. W treści wniosku – we własnym stanowisku – Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość była wykorzystywana do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Spółka z dniem 25 czerwca 2009 r. zamierzała sprzedać nieruchomość dotychczasowemu dzierżawcy.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, uwzględniając fakt, iż przy zakupie nieruchomości nie przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż prawo to przysługiwało jedynie od poniesionych wydatków związanych z nakładami inwestycyjnymi (ponad 30% wartości początkowej), a budynki w stanie ulepszonym były wykorzystywane do czynności opodatkowanych dłużej niż 5 lat, stwierdzić należy, iż zbycie przedmiotowej nieruchomości, tj. budynków wraz z gruntem, na którym są posadowione, korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a ustawy o podatku od towarów i usług w powiązaniu z art. 29 ust. 5 tej ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.