Istota interpretacji:

Eksport towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

1. Wnioskodawca jest producentem wyrobów medycznych. W miesiącu maju część jego produkcji została sprzedana do Spółki - Matki z siedzibą w Danii. Sprzedaż ta została wykazana w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
2. W Danii trwały negocjacje z odbiorcą z USA dotyczące zarówno cen, jak i miejsca skąd będzie dostarczany towar do USA. W efekcie, na życzenie nabywcy, eksport miał być dokonywany z polskiej firmy. W tej sytuacji Spółka - Matka wystawiła fakturę (bez duńskiego VAT-U) na Zainteresowanego. Jednak nie nastąpiła faktyczna dostawa. Nie było więc nabycia z UE, fakturę duńską zaliczono tylko do kosztu własnego w zakresie podatku dochodowego.
3. Wobec powyższego, towar stanowił ponownie własność Wnioskodawcy, znajdował się jednak w Danii. Spółka - Matka dokonała eksportu jako nadawca przesyłki, nie podając na dokumencie SAD, że UE opuszcza towar stanowiący własność Zainteresowanego. Zgodna jest tylko kwota należności wynikająca z polskiej faktury. Jeśli chodzi o rozbieżność w datach: SAD datowany na 7 maja, dostawa do USA wg podsumowania monitorowania: 24 kwietnia - SAD wystawiono po dostawie do USA. W maju 2008 r. sytuacja powtórzyła się.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy odnośnie pkt 3 można uznać, że duńska firma działała jako pośrednik dokonując eksportu do USA...

Zdaniem Wnioskodawcy, można uznać, że duńska firma działała w tej sytuacji jako pośrednik, przy czym Zainteresowany nie wie, w którym miesiącu, kwietniu czy maju, wykazać należy ten eksport. Ponadto Wnioskodawca oświadczył, iż zdaje sobie sprawę z niewłaściwego postępowania przy tych dostawach i ich dokumentacji. Nie chcąc naruszyć polskich przepisów, Zainteresowany w tej sprawie przeprowadził kilkanaście rozmów telefonicznych z Krajową Informacją Podatkową i (…) urzędami celnymi, jednak uzyskane informacje były sprzeczne, najprawdopodobniej na skutek nieprecyzyjnego przedstawienia sprawy przez telefon. W maju i czerwcu 2008 r. Spółka opodatkowała sprzedaż do USA stawką 7% (wyroby medyczne) i VAT ten zapłaciła. Ponadto, Wnioskodawca podał, że od czerwca eksport odbywa się z Polski, odprawy dokonuje Polski Urząd Celny, który odpowiednio dokumentuje opuszczenie kraju przez wysyłkę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1) (…).

Wobec powyższego, aby uznać daną czynność za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

• ma miejsce czynność określona w przepisach art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy,
• następnie, w konsekwencji tej czynności, dochodzi do wywozu towaru z terytorium Polski poza terytorium Wspólnoty przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz (eksport pośredni),
• wywóz towaru musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych przesłanek powoduje, iż nie dochodzi do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w miesiącu maju 2008 r. dokonał sprzedaży towarów do Spółki - Matki z siedzibą w Danii. Powyższą transakcję wykazał w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W Danii trwały negocjacje z odbiorcą towarów z USA dotyczące zarówno cen, jak i miejsca z którego ma być dostarczany towar. W efekcie powyższego ustalono, na życzenie kontrahenta z USA, iż towar miał być sprzedany bezpośrednio z Polski. W tej sytuacji Spółka - Matka wystawiła fakturę na firmę Zainteresowanego, jednak nie nastąpiła faktyczna dostawa. Towar ponownie stanowił własność Wnioskodawcy, ale znajdował się na terytorium Danii. Firma duńska dokonała eksportu jako nadawca przesyłki, nie podając na dokumencie SAD, że UE opuszcza towar stanowiący własność Wnioskodawcy.

Analizując powyższe tut. Organ stwierdził, iż podmiot duński zakupił towar od Zainteresowanego (transakcja wewnątrzwspólnotowa), następnie go mu odsprzedał (na terytorium Danii). Kolejno, jako nadawca dokonał eksportu towaru, stanowiącego własność Wnioskodawcy, z Danii do USA.

W ocenie tut. Organu, transakcja dostawy towarów z terytorium Danii do USA, nie spełnia definicji eksportu towarów zawartej w art. 2 pkt 8 ustawy, gdyż towar nie został wywieziony z terytorium kraju (Polski).

Odpowiadając na pytanie Zainteresowanego, tut. Organ informuje, iż to, czy firma duńska działa w charakterze pośrednika powinno wynikać z umów zawartych pomiędzy nią, a Wnioskodawcą. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, czy firma duńska działała w przedmiotowej sprawie w charakterze pośrednika w dostawie towarów niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Jednocześnie zwraca się uwagę, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), zgodnie z którą zmianie uległo brzmienie art. 2 ust. 8 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie eksportu towarów. Natomiast kwestia miejsca świadczenia przy dostawie towarów została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 6 lutego 2009 r. Nr ILPP2/443-1064/08-2/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje