Istota interpretacji:

zakresie dokumentacji związanej z dokonaniem eksportu pośredniego

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności, dokonuje eksportu towarów na terytorium R. Zgodnie z umową dostawy, nabywca, będący podmiotem niemającym siedziby na terytorium Polski, sam odbiera towar z magazynu Spółki (na zasadzie I ex w O) a następnie wywozi towar poza terytorium Unii Europejskiej. Jednakże odprawa celna dokonywana jest przez agencję celną działającą w imieniu i na rzecz wnioskodawcy, a nie nabywcy, który odebrał towar, tzn. na zgłoszeniu celnym SAD jako Nadawca/Eksporter wskazywany jest sam wnioskodawca, nie zaś nabywca, który odebrał towar. Zaznaczamy, że podmiot, który nabywa towar i odbiera go z magazynu w O, jest podmiotem nie będącym podatnikiem polskiego VAT, zaś towar wysyłany jest bezpośrednio na terytorium R.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia z eksportem pośrednim, czy z eksportem bezpośrednim ...

Zdaniem wnioskodawcy: W art. 2 pkt 8 ustawy o VAT ustawodawca zdefiniował eksport towarów, przez który rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonywaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz. W przypadku zatem tzw. eksportu bezpośredniego (art. 2 pkt 8 lit. a ustawy o VAT) wywóz towarów poza granice kraju jest dokonywany bezpośrednio przez eksportera. W tym przypadku dokumenty eksportowe są wystawiane na eksportera. O eksporcie pośrednim (art. 2 pkt 8 list. b ustawy o VAT) można mówić wówczas, gdy towary dostarczane są zagranicznemu odbiorcy w kraju i ich wywóz poza granice Wspólnoty spoczywa na nabywcy. Dokumenty wywozowe wystawiane są wówczas na zagranicznego kontrahenta. W przedmiotowej sprawie odprawa celna dokonywana jest w imieniu wnioskodawcy, a jako "Nadawca/Eksporter" na zgłoszeniu celnym SAD figuruje właśnie on, natomiast jako "Odbiorca" odbiorcy poza unijny. Wnioskodawca ponosi także koszty odprawy celnej. W takiej sytuacji dokumenty celne wystawione są na wnioskodawcę. W tym miejscu należy zauważyć, że przepisy ustawy o VAT nie określają pojęcia "dostawca" czy "nabywca" w przypadku eksportu towarów, użytego w przepisie art. 2 ust. 8 ustawy o VAT. Ustawodawca w tym przepisie postanowił bowiem, iż przez eksport towarów należy rozumieć potwierdzony przez urząd celny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz. Zatem istotne jest kto dokonuje eksportu towarów i występuje przez urzędem celnym jako eksporter. Zdaniem wnioskodawcy to właśnie on jest podmiotem na rzecz którego dokonywany jest wywóz towarów oraz, któremu urząd celny potwierdza wywóz towarów. Skoro zatem wywóz towarów nastąpił na rzecz wnioskodawcy (w jego imieniu) i że z tego tytułu poniósł koszty tego wywozu, bez kosztów transportu, uznać należy, że doszło do wywozu towarów poza granice Wspólnoty, o której mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy o VAT. Zdaniem wnioskodawcy gdyby był to tzw. eksport pośredni to nabywca figurowałby w dokumentach celnych jako eksporter. Warto zaznaczyć, że powyższe stanowisko potwierdza również decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Nr 1401/PV-I/4407/14-13/07/AŁ z dnia 24 kwietnia 2008 r.
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.