W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca sprzedaje towar kontrahentowi ze Szwajcarii na warunkach EXW, natomiast towar jedzie do K.. Spółka w dniu 10 kwietnia 2007r. dokonała wysyłki i do dnia dzisiejszego nie otrzymała oryginalnego dokumentu SAD 3 uprawniającego do zastosowania stawki 0% podatku VAT z tytułu eksportu towarów (zgodnie z art. 41 ust. 4-9 ustawy o podatku od towarów i usług).

Wnioskodawca starając się o dokument, który potwierdzałby dokonanie transakcji eksportowej otrzymał z Urzędu Celnego w R. kserokopię pierwszej strony dokumentu SAD 1 podbitego przez powyższy urząd pieczątką za zgodność z oryginałem.

Spółka wysłała potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez urząd celny w R. kserokopię dokumentu SAD 1 do kontrahenta celem załatwienia formalności w urzędzie celnym wyjścia, czyli uzyskania potwierdzenia wywozu towarów poza obszar UE.

Po kilku miesiącach do Wnioskodawcy wróciła kserokopia przesłanego do kontrahenta dokumentu SAD 1 (pieczątka podbita na pierwszej stronie przez urząd celny w R. nie była czerwona, lecz czarna, ponieważ było to ksero przesłanego przez Wnioskodawcę dokumentu SAD 1) - na odwrocie otrzymanego dokumentu SAD 1 urząd celny wyjścia w B. przybił oryginalną pieczątkę potwierdzającą fakt wywozu towarów poza obszar UE.

Obecnie Wnioskodawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:

1. kopii faktury,
   
2. specyfikacji wyrobów,
   
3. kserokopii dokumentu SAD 3
   
4. podbitego na pierwszej stronie dokumentu SAD 1 z oryginalną pieczątką za zgodność z oryginałem przez urząd celny w R.,
   
5. podbitego na pierwszej stronie dokumentu SAD 1 z pieczątką za zgodność z oryginałem przez urząd celny w R. (ksero), gdzie na odwrocie tego dokumentu znajduje się oryginalna pieczątka urzędu celnego wyjścia w B..
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opisane dokumenty (między innymi dokument potwierdzony przez urząd celny w B.), które są w posiadaniu wnioskodawcy stanowią podstawę do zastosowania stawki 0% podatku VAT w eksporcie towarów?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega eksport towarów. Przez eksport rozumie się potwierdzony przez urząd celny wyjścia wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty. Zgodnie z art. 41 ust. 4-9 ustawy o podatku od towarów i usług, w eksporcie towarów w którym wywóz dokonywany jest z terytorium kraju przez dostawcę lub w jego imieniu, stawkę podatku 0% stosuje się pod warunkiem otrzymania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, wystawionego przez urząd celny wyjścia.

Dokumentem potwierdzającym eksport towarów jest co do zasady Jednolity Dokument Administracyjny (SAD - karta 3).

Fakt fizycznego wywozu towarów urząd celny wyjścia potwierdza na odwrotnej stronie egzemplarza 3 SAD i zwraca go do urzędu celnego, w którym zgłoszono procedurę wywozu. Ustawa jednak nie określa rodzaju dokumentu jaki podatnik musi posiadać zawierającego potwierdzenie wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty przez urząd celny. Przepisy nie zawierają wyraźnego wskazania, ze musi to być potwierdzony pieczęcią urzędu celnego dokument 3 SAD, wymagają tylko, aby w przypadku eksportu, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, wywóz towarów był potwierdzony przez urząd wyjścia.

W związku z powyższym posiadany przez Wnioskodawcę, podbity na pierwszej stronie dokument SAD 1 pieczątką za zgodność z oryginałem przez urząd celny w R. (ksero), gdzie na odwrocie tego dokumentu znajduje się oryginalna pieczątka urzędu celnego wyjścia w B. oraz komplet pozostałych dokumentów opisanych przez Wnioskodawcę stanowi podstawę do zastosowania stawki 0% podatku VAT w eksporcie od wysyłki z dnia 10 kwietnia 2007r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi eksport towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy, przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonywany przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
   
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1).
   
   

Art. 41 ust. 4 ustawy stanowi, iż w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, to stosownie do art. 41 ust. 7 ustawy, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

W myśl art. 41 ust. 8 ustawy, przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.

Przedstawione wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie określają, jakiego rodzaju dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty powinien posiadać podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do zastosowania 0% stawki podatku. Wskazują jedynie, iż eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny, określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty. Zatem ustalając zakres zastosowania przepisów art. 41 ustawy, należy się odwołać do przepisów prawa celnego. Podatnik winien więc posiadać stosowne dokumenty spełniające warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza granicę Wspólnoty.

Zgodnie z art. 793 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) z dnia 2 lipca 1993 r. Nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. L 253/1 ze zm.), urzędem celnym wyprowadzenia jest ostatni urząd celny zanim towary opuszczą obszar Wspólnoty.

Urząd celny wyprowadzenia upewnia się czy przedstawione towary są towarami zgłoszonymi oraz nadzoruje i potwierdza ich fizyczne wyjście, poświadczając odwrotną stronę egzemplarza 3. Potwierdzenie wywozu towarów zostaje dokonane poprzez umieszczenie pieczęci z nazwą urzędu celnego wyprowadzenia oraz wpisanie daty wyprowadzenia towaru. Urząd celny wyprowadzenia zwraca potwierdzony egzemplarz 3 dokumentu SAD osobie, która go przedstawiła wraz z towarem.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż urzędem dokonującym potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty jest, co do zasady, urząd celny wyprowadzenia, tj. w przypadku towarów wywożonych transportem drogowym - ostatni urząd celny przed opuszczeniem przez towary obszaru celnego UE, natomiast dokumentem potwierdzającym wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty jest przede wszystkim karta 3 dokumentu SAD, zawierająca na odwrocie pieczęć wskazującą datę i nazwę urzędu celnego, który nadzorował faktyczny wywóz towarów poza obszar celny Wspólnoty i dokonał potwierdzenia, że towary opuściły obszar Unii Europejskiej.

W przedmiotowym stanie faktycznym Spółka nie dysponuje oryginałem dokumentu SAD, lecz jest w posiadaniu kserokopii karty 1 SAD podbitej za zgodność z oryginałem przez urząd celny wywozu oraz kserokopii powyższej karty 1 SAD na której graniczny urząd celny wyprowadzenia towaru (B.) potwierdził oryginalnymi pieczęciami fakt wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty.

W świetle powyższych regulacji, art. 2 pkt 8 lit. a ustawy oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, stwierdzić należy, iż posiadany przez Wnioskodawcę dokument jest wystarczającym dowodem, z którego wynika, ze towar został przemieszczony poza granice Wspólnoty.

Zgodnie z art. 41 ust. 9 ww. ustawy, otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 powołanego artykułu, upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Reasumując, Wnioskodawca ma prawo do dokonania korekty podatku należnego na podstawi posiadanego dokumentu karty 1 SAD, w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał ten dokument.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy nalało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.