W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka podpisała kontrakt na wyrób i sprzedaż naczep samochodowych oraz zabudów z firmą szwedzką. Towar odbierany jest i wywożony przez nabywcę lub na jego rzecz (inna firma odbiera) do Rosji. Dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty (z dokumentów wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem wywozu) są dostarczane do firmy przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym firma dokonała dostawy. Na dokumentach celnych widnieje data wywozu miesiąca następnego niż okres rozliczeniowy, np. faktura eksportowa (eksport pośredni) wystawiona dnia 27.03.2008 r., potwierdzenie wywozu z urzędu celnego wpłynęło w dniu 16.04.2008 r., tj. przed złożeniem deklaracji VAT za m-c III/2008, data wywozu widniejąca na dokumencie celnym to 07.04.2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Jak wykazać daną transakcję w deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy? Czy w związku z faktem, iż data wywozu jest w miesiącu następnym, to w bieżącym miesiącu należy wykazać daną dostawę jako sprzedaż krajową i zastosować 22 % stawkę podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy jeżeli przed złożeniem deklaracji za dany okres rozliczeniowy podatnik nie dysponuje dokumentem celnym bądź dysponuje, ale na dokumencie widnieje data wywozu miesiąca następnego niż rozliczeniowy Spółka wykazuje daną dostawę opodatkowaną według stawki obowiązującej dla dostawy krajowej, czyli 22 %. W miesiącu następnym (czyli z datą wywozu) dokonuje korekty na bieżącej deklaracji.

Przykład: faktura eksportowa (eksport pośredni) wystawiona dnia 27.03.2008 r. Potwierdzenie wywozu z urzędu celnego wpłynęło w dniu 16.04.2008 r., tj. przed złożeniem deklaracji VAT za m-c III/2008, lecz data wywozu widniejąca na dokumencie celnym to 07.04.2008 r. W takiej sytuacji Spółka za III/2008 wykazała daną transakcję jako sprzedaż krajową ze stawką 22 %. Natomiast w kwietniu 2008 w bieżącej deklaracji za IV/2008 dokona korekty sprzedaży krajowej i wykaże sprzedaż eksportową ze stawką 0 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

W myśl art. 7 ust. 1-4 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W art. 2 pkt 8 ustawy zostało zdefiniowane pojęcie eksportu towarów, który należy rozumieć jako potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonany przez:,

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz.
   
   

Na mocy art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ustawy).

W eksporcie towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą potwierdzenia przez urząd celny określony w przepisach celnych wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty (art. 19 ust. 6 ustawy).

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 12c, art. 83, art. 119 ust.7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy, w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku, w myśl art. 41 ust. 4, wynosi 0%. Stosownie zaś do przepisu art. 41 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny wyjścia potwierdził wywóz tych towarów. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio tj. otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty w terminie późniejszym niż określony w ust. 7 upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Podkreślić jednak należy, iż daną transakcję można uznać za eksport towarów wówczas, gdy łącznie spełnione są trzy przesłanki:

• nastąpi wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty,

• podatnik otrzyma potwierdzenie wywozu przez urząd celny określony w przepisach celnych,

• eksport towarów nastąpi w wykonaniu dostawy, zgodnie z art. 7 ust. 1-4 ustawy.
  
  

W eksporcie pośrednim - gdy kopię dokumentu potwierdzającego wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty podatnik otrzyma do dnia złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, obowiązek podatkowy powstanie zgodnie z art. 19 ust. 6, czyli w dacie wywozu towaru wynikającej z otrzymanego dokumentu.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca sprzedaje naczepy samochodowe i zabudy szwedzkiej firmie, przy czym towar odbierany i wywożony jest przez nabywcę lub na jego rzecz do Rosji. W przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia z eksportem pośrednim towarów określonym w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy. W złożonym wniosku Spółka wskazuje, iż firma szwedzka nabyła od Wnioskodawcy towar w marcu 2008 r. (w dniu 27.03.2008 r. wystawiono fakturę VAT), towar został wywieziony na rzecz nabywcy do Rosji w kwietniu 2008 r. (data wywozu na dokumencie celnym - 07.04.2008 r.), natomiast dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty (z dokumentów wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu) wpłynęły do firmy Wnioskodawcy w dniu 16.04.2008 r., tj. przed złożeniem deklaracji podatkowej za marzec 2008.

Mając na uwadze analizę powyższych przepisów podatkowych oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, iż w deklaracji podatkowej za miesiąc marzec 2008 r. Spółka nie ma obowiązku wykazania przedmiotowej dostawy ze stawką właściwą dla dostawy tych towarów na terytorium kraju, bowiem za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów (a za taki należy uznać miesiąc wystawienia faktury, tj. marzec 2008 r.) posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Jednak Spółka w rozliczeniu podatkowym za miesiąc marzec 2008 r. nie może również wykazać sprzedaży eksportowej ze stawką 0 %, ponieważ w myśl art. 19 ust. 6 ustawy, dopiero w miesiącu powstania obowiązku podatkowego z tytułu eksportu - data potwierdzenia przez urząd celny wywozu towarów poza terytorium Wspólnoty, czyli w niniejszym przypadku jest to kwiecień 2008 r. - Spółka nabywa prawo do zastosowania do przedmiotowej dostawy stawki 0 % i wykazania jej w deklaracji podatkowej za ten okres rozliczeniowy.

Zatem, w deklaracji podatkowej za miesiąc marzec 2008 Spółka nie powinna wykazywać dostawy naczep samochodowych i zabudów ze stawką podatku od towarów i usług jak dla dostawy krajowej, natomiast w deklaracji za miesiąc następny, tj. za miesiąc kwiecień 2008 r. winna wykazać przedmiotową dostawę ze stawką 0 %.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock