Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2008 r. (data wpływu 27 marca 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2008 r. oraz 19 czerwca 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów -jest nieprawidłowe.

W dniu 27 marca 2008 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntów.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W najbliższym czasie zamierza Pan wraz z żoną dokonać sprzedaży trzech niezabudowanych działek położonych w M. Dwie działki zostały nabyte w 1993 r. a jedna w 2002 r. na potrzeby własne, a nie w celu dalszej odsprzedaży. Grunty te są prywatną własnością Pana i żony, stanowią jedną nieruchomość i w zasadzie nie mogłyby być samodzielnie przedmiotem sprzedaży. Opisane działki były przedmiotem użyczenia, nieodpłatnie w drodze umowy cywilno-prawnej na rzecz spółki cywilnej (istniejącej od 1993 r.), prowadzonej w zakresie handlu opałem i materiałami budowlanymi, w której wspólnikiem jest Pana żona. Od 1996 r. jest Pan na rencie inwalidzkiej. W bieżącym roku zostanie rozwiązana spółka cywilna i zakończone prowadzenie działalności gospodarczej. Opisane działki zgodnie decyzją o warunkach zabudowy z dnia 2 listopada 2007 r. przeznaczone są na cele usług handlowych.

Nie posiadają Państwo innych działek. Planowana sprzedaż ma być transakcją jednorazową, w ramach jednej umowy zostaną zbyte wszystkie trzy działki.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 14 maja 2008 r. zawarł Pan następujące informacje:

• wskazane we wniosku działki zostały nabyte z myślą o prowadzeniu działalności gospodarczej (składu opałowego) i następnie w taki właśnie sposób były wykorzystywane przez spółkę cywilną,
• nie dokonywano żadnych czynności zmierzających do przygotowania gruntów do sprzedaży. Uzbrojenia terenu dokonano w latach wcześniejszych w celu umożliwienia prowadzenia działalności,
• kontrahenci zainteresowani kupnem nieruchomości, ze względu na jej atrakcyjne położenie sami odnaleźli Państwa nieruchomość, sami również złożyli Państwu ofertę kupna,
• w przeszłości w 2001 r. nabył Pan wraz z żoną działkę graniczącą z opisanymi gruntami, którą ze względu na gazyfikacje gminy i malejące zapotrzebowanie opałem sprzedali Państwo w 2003 r. jako zbędną i kosztowną w utrzymaniu,
• jako osoba fizyczna nie jest Pan podatnikiem VAT, podatnikiem jest spółka cywilna, w której wspólnikiem jest Pana żona.

Ponadto oświadczył Pan, iż pozostaje w ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej.

W związku z powyższym, zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż trzech niezabudowanych działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy jednorazowe (incydentalne) zbycie trzech niezabudowanych działek dokonywane poza działalnością gospodarczą (właścicielami gruntu są bowiem małżonkowie), nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z art. 2 pkt 6 tejże ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a także grunty.

W myśl art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Stosownie do ust. 2 działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów handlowców i usługodawców, w tym podatników pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotowe grunty zostały nabyte z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej w formie składu opałowego. W taki też sposób były wykorzystywane przez Spółkę, której wspólnikiem jest Pana żona. Wskazał Pan jednak, że planowana dostawa gruntów ma zostać dokonana poza działalnością gospodarczą przez Pana i żonę (z którą pozostaje Pan w majątkowej wspólności ustawowej) jako właścicieli przedmiotowego gruntu. W złożonym wniosku nie wskazano jednak, aby opisane nieruchomości służyły do zaspakajania Pana osobistych potrzeb, nie można więc przyjąć, że sprzedaż przedmiotowych działek (których jest Pan współwłaścicielem), będzie sprzedażą majątku osobistego. Podkreślić należy, iż majątkiem osobistym - w ocenie tutejszego organu - są tylko te nieruchomości, które podatnik posiada i wykorzystuje na potrzeby osobiste, a nie te, które użytkuje w ramach działalności gospodarczej. Zatem uznać należy, że transakcja sprzedaży opisanych działek ma związek z działalnością gospodarczą, jest to bowiem sprzedaż majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem Pan wraz z żoną, sprzedając omawiane grunty, nie zbywa majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.

Czynność polegająca na dostawie gruntu mieści się w definicji działalności gospodarczej wynikającej w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, wobec powyższego dostawa gruntu podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług.

W efekcie, dostawę przedmiotowych nieruchomości gruntowych należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, zdefiniowaną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż należy traktować jako dostawę towaru, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ww. ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.