Pytanie:

Czy zawarcie przez Spółkę umowy pożyczki, a w konsekwencji nabycie usług finansowych (do których zaliczane są usługi polegające na udzielaniu pożyczek), wiąże się z koniecznością rozliczenia importu usług dla celów podatku VAT, przy czym momentem, w którym należy ująć import usług dla potrzeb VAT jest w tym przypadku moment fizycznej zapłaty przez Spółkę odsetek należnych pożyczkodawcy, zaś podstawą opodatkowania jest kwota należnych odsetek

Spółka przedmiotowym wnioskiem zwróciła się z zapytaniem, czy zawarcie umowy pożyczki, a w konsekwencji nabycie usług finansowych (do których zaliczane są usługi polegające na udzielaniu pożyczek), wiąże się z koniecznością rozliczenia importu usług dla celów podatku VAT, przy czym momentem, w którym należy ująć import usług dla potrzeb VAT jest w tym przypadku moment fizycznej zapłaty przez Spółkę odsetek należnych Pożyczkodawcy, zaś podstawą opodatkowania jest kwota należnych odsetek?

W ocenie Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym oraz zgodnie z art. 2 pkt 9, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 27 ust. 3 i 4 oraz art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) Spółka, będąc podatnikiem podatku VAT z tytułu nabycia usług finansowych polegających na udzielaniu pożyczek, zobowiązana będzie do rozliczenia importu usług zwolnionych z VAT w Polsce. Momentem zaś, ujęcia dla potrzeb podatku VAT importu w/w usług finansowych będzie moment fizycznej zapłaty przez Spółkę odsetek należnych pożyczkodawcy, a podstawą opodatkowania - kwota należnych odsetek.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie natomiast z regulacja art. 7 ust. 1 w/w ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W świetle natomiast przepisów art. 8 ust. 1 w/w ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawne, która nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7, w tym również:1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z cytowanego przepisu wynika, iż przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.Należy zwrócić uwagę na to że, żeby doszło do świadczenia usług, podlegających zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być, co do zasady, łącznie spełnione następujące warunki:świadczenie ma charakter odpłatny,miejsce świadczenia ustalone zgodnie z przepisami o miejscu świadczenia przy świadczeniu usług przypada na terytorium kraju,świadczenie jest wykonywane na rzecz innego podmiotu (odbiorcy) - osoby fizycznej, osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy.

W przedmiotowym stanie faktycznym powyższe przesłanki należy uznać za spełnione. Czynności udzielania pożyczki w zamian za wynagrodzenie (odsetki) stanowi zatem świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 2 pkt 9 w/w. ustawy o VAT, pod pojęciem importu usług, rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w myśl którego - podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Kolejny ust. 2 cyt./art. 17 wskazuje, że przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4. 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów. Jednakże w przypadkach wymienionych w art. 27 ust. 3 przepis ust. 1 pkt 4 stosuje się, jeżeli usługobiorcą jest podatniki, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju (art. 17 ust. 3 ustawy o VAT).

W myśl art. 27 ust. 3 w/w ustawy gdy usługi, o których mowa w ust. 4 są świadczone na rzecz:1)osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub2)podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługęmiejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzib, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla których dana usług jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.Zgodnie z ust. 4 przytoczonego wyżej artykułu, przepis ust. 3 stosuje się m. in. do usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z asekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki.W świetle powyższych przepisów, aby została spełniona jedna z przesłanek importu usług, usługodawca powinien posiadać siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju (Rzeczypospolitej Polskiej). Nie jest zatem istotne, czy usługodawcą jest podmiot posiadający siedzibą (miejsce zamieszkania, pobytu) na terytorium Wspólnoty, czy też państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Natomiast, w myśl ust. 19 cyt./przepis stosuje się odpowiednio do importu usług.W przedstawionym stanie faktycznym odsetki naliczane będą raz w roku i spłacone zostaną razem ze spłatą kwoty głównej pożyczki na koniec okresu, na który została zawarta umowa pożyczki. Należy zatem uznać, że obowiązek podatkowy podatkowy powstanie w momencie zapłaty przez Spółkę odsetek należnych Pożyczkodawcy, tj. na koniec okresu obowiązywania umowy.

W myśl zaś art. 29 ust. 17 w/w. ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 31 ust.2 pkt 2 lub wartość usługi - na podstawie odrębnych przepisów - zwiększa wartość celną importowanego towaru albo w przypadku gdy podatek został rozliczony przez usługodawcę.Zdaniem tut. organu podatkowego podstawę opodatkowania stanowić będzie kwota należnych odsetek, wynikających z zawartej umowy.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 2 pkt 1 ustawy-Ordynacja podatkowa).