W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka rozważa możliwość sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej. Zgodnie z ewidencją nieruchomość ta jest oznaczona jako grunty orne. Grunt ten jest obecnie używany na cele rolnicze (uprawa zboża). Ponadto działka jest usytuowana na terenie nie objętym żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, natomiast w uchwalonym przez Radę Gminy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działka ta przewidziana jest pod zabudowę mieszkaniową z aktywizacją gospodarczą.

Latem 2007 roku Spółka podjęła decyzję o próbie zmiany użytkowania nieruchomości. Została zaplanowana inwestycja polegająca na budowie domów jednorodzinnych. Spółka wystąpiła do Wójta Gminy z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja w tej sprawie była odmowna. W uzasadnieniu podano, że ustalona obowiązująca linia zabudowy (do 6 metrów od drogi publicznej) nie pozwala na zlokalizowanie zabudowy na wnioskowanej działce oraz na ustalanie warunków dla realizacji inwestycji. Nieruchomość, której właścicielem jest Spółka znajduje się 50 metrów od wspomnianej drogi, przy której istnieje możliwość zabudowy, stąd też w obecnej sytuacji nie ma możliwości zmiany użytkowania nieruchomości. W związku z powyższym grunt będzie użytkowany na cele rolnicze. Natomiast ze względu na fakt, że brana jest także pod uwagę możliwość sprzedaży nieruchomości Spółka ma wątpliwości co do sposobu opodatkowania VAT takiej transakcji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowych gruntów rolnych podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, czy też korzysta ze zwolnienia?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż wyżej opisanych gruntów korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Przedmiotowa działka bowiem nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w ewidencji gruntów i budynków figuruje jako użytki rolne. Nie została również wydana w stosunku do działki prawomocna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w której to decyzji przewidziano by inne niż rolnicze przeznaczenie gruntu. Informacje wynikające ze studium nie mogą decydować o braku zwolnienia z VAT dostawy niezabudowanego gruntu. Studium bowiem nie jest aktem prawa miejscowego, nie jest więc źródłem prawa, a jedynie dokumentem stworzonym na potrzeby dalszych prac, które dopiero określą przeznaczenie danego terenu w ramach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ma więc ono charakter czysto informacyjny, a nie wskazujący przeznaczenie terenu. Potwierdzeniem powyższej tezy jest fakt odmownej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu mimo wstępnej zgodności z zapisami studium ze względu na brak spełnienia innych warunków.

Zdaniem Spółki nie można stosować wykładni rozszerzającej art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT w celu ograniczenia prawa do zwolnienia z podatku. Przy braku definicji "terenów przeznaczonych pod zabudowę" w ustawie o VAT zasadne jest odniesienie się do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Akt ten określa grunty przeznaczone pod zabudowę jako grunty, które przeznaczono w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, a dla ww. działki taki plan nie istnieje. Ponadto Spółka nie zmieniła formalnego przeznaczenia gruntu, a w świetle wydanej odmownej decyzji o warunkach zabudowy zmiana przeznaczenia gruntu nie jest w chwili obecnej możliwa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (...).

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W art. 43 ustawy zawarto katalog czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Stosownie do ust. 1 pkt 9 powołanego powyżej art. 43, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych opodatkowane są tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących np. gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług. Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu, a nie jego klasyfikacją gleboznawczą. Jednakże ustawodawca zwalniając od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę nie sprecyzował w ustawie, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przeznaczenie danego gruntu. O przeznaczeniu gruntu rozstrzyga bowiem odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego decyduje o kwalifikacji gruntu.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż przedmiotem dostawy będzie nieruchomość gruntowa niezabudowana. Przedmiotowa nieruchomość w uchwalonym przez Radę Gminy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową z aktywizacją gospodarczą.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do zadań własnych gminy. Polityka przestrzenna gminy wyrażona jest w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, którego uchwalenie jest niezbędnym etapem uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepis art. 9 ust. 1 i 4 ww. ustawy stanowi, że w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.

W myśl art. 14 ust. 1 pkt 5 oraz art. 15 ust. 1 ww. ustawy przed podjęciem uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje analizy dotyczące zasadności przystąpienia do sporządzania planu i stopnia zgodności przewidywanych rozwiązań z ustaleniami studium. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisem studium oraz przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem.

Natomiast ewidencja gruntów i budynków jest jedynie urzędowym zbiorem informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) informacje dotyczące gruntów znajdujące się w ewidencji dotyczą: położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych, a także stosunków właścicielskich. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m.in. planowania przestrzennego. Jednakże tylko w zakresie danych faktycznych w niej zawartych.

Z zacytowanych powyżej przepisów wynika, że dla określenia przeznaczenia danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, decydujące znaczenie ma przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Mając powyższe na uwadze tut. Organ stwierdził, iż planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową z aktywizacją gospodarczą (zgodnie z uchwalonym przez Radę Gminy Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego) nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podatku w wysokości 22%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.