Pytanie:

Spółka zawarła umowę z kontrahentem posiadającym siedzibę na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Zgodnie z umową kontrahent będzie świadczył usługi pożyczek oraz depozytu gotówkowego na rzecz Spółki. Spółka zadała pytanie, czy w przedstawionym stanie faktycznym dojdzie do importu usług?

Spółka zawarła umowę z kontrahentem posiadającym siedzibę na terytorium Republiki Federalnej Niemiec. Zgodnie z umową kontrahent będzie świadczył usługi pożyczek oraz depozytu gotówkowego na rzecz Spółki.

Spółka zadała pytanie czy w przedstawionym stanie faktycznym dojdzie do importu usług.

W opinii Spółki w przedstawionym stanie faktycznym dojdzie do importu usług.

Po przeanalizowaniu przedstawionego stanu faktycznego oraz obowiązującego stan u prawnego Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż:

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - zwanej dalej "ustawą") ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Ponadto zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy przepisów ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku świadczenia usług i dostawy towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem świadczenia usług określonych w art. 27 ust. 3 lub art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 oraz dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca lub nabywca towarów. Jednocześnie zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 2 ustawy w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Natomiast zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 4 ustawy przepis ust. 3 stosuje się m.in. do usług finansowych. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż tut. organ podatkowy w postanowieniu z dnia 17 lipca 2007 r. nr PP/443-35-1-GK/07 zajął stanowisko, że usługi nabywane przez Spółkę zaliczają się do usług pośrednictwa finansowego. Zatem, jak słusznie uważa Spółka, w przedstawionym stanie faktycznym dojdzie do importu usług, gdyż zostaną wypełnione przesłanki do takiego zakwalifikowania nabywanych usług, mianowicie miejscem świadczenia tych usług jest terytorium Polski (powołany art. 27 ust. 3 ustawy), zobowiązanym do rozliczenia ich zakupu jest Spółka (powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 17 ust. 2 ustawy).

Mając na uwadze zaistniałe okoliczności postanowiono jak na wstępie.

Jednocześnie Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje, iż przedmiotowa interpretacja o zakresie stosowania prawa podatkowego ma zastosowanie wyłącznie w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto informuje się, iż zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14b § 2 ustawy Ordynacja w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 lipca 2007 r. w związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1590) niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, ale jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla Strony. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 2 ww. ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw niniejsza interpretacja wygasa z mocy prawa w razie zmiany przepisów, które były jej przedmiotem.

Na podstawie art. 14a § 4 w związku z art. 4 ust. 2 ww. ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, art. 236 § 2 pkt 1 oraz art. 223 § 1 w związku z art. 239 ustawy - Ordynacja podatkowa, na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, za pośrednictwem tut. organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego postanowienia.