Pytanie:

Czy przy obliczaniu marży, będącej podstawą opodatkowania usług turystycznych, należy brać pod uwagę wszystkie wydatki dokonane dla bezpośredniej korzyści turysty związane z daną usługą turystyczną, zarówno te udokumentowane fakturami VAT, jak i te udokumentowane rachunkami czy też innymi dowodami księgowymi takimi jak: bilety, dowody opłat?

W dniu 06.02.2006 r. pan "X" złożył wniosek o wydanie interpretacji w sprawie możliwości zaliczenia do usług nabytych dla bezpośredniej korzyści turysty określonych wydatków ponoszonych na rzecz podmiotów nie będących podatnikami VAT, a więc udokumentowanych dokumentami innymi niż faktura VAT.

Zdaniem podatnika wydatki związane z daną usługą turystyczną zarówno te udokumentowane fakturami VAT jak i te udokumentowane rachunkami czy też innymi dowodami księgowymi takimi jak bilety czy dowody opłat, są wydatkami dokonanymi dla bezpośredniej korzyści turysty i stanowią podstawę do obliczenia marży.

Naczelnik Urzędu Skarbowego podziela pogląd podatnika i uznaje, że przy obliczaniu marży będącej podstawą opodatkowania usług turystycznych należy brać pod uwagę wszystkie wydatki dokonane dla bezpośredniej korzyści turysty związane z daną usługą turystyczną zarówno te udokumentowane fakturami VAT jak i te udokumentowane rachunkami czy też innymi dowodami księgowymi takimi jak bilety czy dowody opłat.

Zgodnie z art. 119 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) marża stanowiąca podstawę opodatkowania jest różnicą między kwotą należności, którą ma zapłacić nabywca usługi, a ceną nabycia przez podatnika towarów i usług od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty. Przy czym przez usługi dla bezpośredniej korzyści turysty rozumie się usługi stanowiące składnik świadczonej usługi turystyki, a w szczególności: transport, zakwaterowanie, wyżywienie, ubezpieczenie. Z treści powyższego artykułu nie wynika wprost, że wyliczenie marży ma być dokonane na podstawie wydatków udokumentowanych fakturami VAT, a zapis, iż dotyczy to usług nabytych od innych podatników nie oznacza, że muszą to być podatnicy podatku od towarów i usług (mogą to być zatem także podatnicy zwolnieni z tego podatku ).

Powyższa interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszego postanowienia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika. Interpretacja jest natomiast wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tut. urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).