Pytanie:

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że w wyniku zawartej w dniu 7 lipca 2005 r. umowy z zakładem energetycznym w efekcie wieloletniego sporu uzyskała Pani odszkodowanie za okres bezumownego korzystania z części nieruchomości oraz będzie Pani uzyskiwać przychody z tytułu dzierżawy terenu. W okresie od 1993 roku do grudnia 2003 roku prowadziła Pani działalność gospodarczą, która podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W 2004 roku uzyskała Pani dochody wyłącznie z emerytury.W związku z powyższym wystąpiła Pani z zapytaniem, czy przychody uzyskiwane z tytuułu dzierżawy nieruchomości oraz jednorazowo wypłacone Pani odszkodowanie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Stoi Pani na stanowisku, iż przychody uzyskane z tytułu odszkodowania oraz dzierżawy nieruchomości w Pani przypadku nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług /Dz. U. 54 poz. 535 ze zmianami/ opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt. 1 przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt. 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Zagadnienie odszkodowań uregulowane zostało w art. 361 ? 363 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. ? Kodeks cywilny /Dz. U. Nr 16 poz. 93 z późn. zm./

Odszkodowanie jest to wypłata określonej kwoty pieniędzy, które stanowią wynagrodzenie za szkodę wyrządzoną osobie trzeciej, służące zadośćuczynieniu poniesionym przez ową osobę trzecią stratom.

Odszkodowanie nie jest żadną z czynności wymienionych w ustawie o VAT, nie można go bowiem traktować jako dostawy towarów bądź świadczenia usług.

W związku z powyższym otrzymane przez Panią odszkodowanie nie będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Natomiast przychody z tytułu dzierżawy gruntu na podstawie zawartej umowy z zakładem energetycznym w Pani przypadku opodatkowane będą podatkiem od towarów i usług lecz dopiero po przekroczeniu kwoty 10.000 euro, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą , o której mowa w ust. 2 tego przepisu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców , w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników , a także działalność osób wykonujących wolne zawody , również wówczas , gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych - stosownie do art. 15 ust. 2 cyt. ustawy. Obejmuje także czynności polegające na wykorzystaniu towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zapis taki oznacza, że do działalności gospodarczej, o której mowa w powołanym art. 15 ust. 2 cyt. ustawy kwalifikuje się również wynajem gruntu, jako wykorzystanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z przepisem zawartym w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro.W myśl art. 113 ust 11 cytowanej ustawy ? podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1. Trzyletni termin, o którym mowa w w/w przepisie, liczony jest od końca miesiąca, w którym podatnik utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia. Oznacza to, że ponowne zwolnienie od podatku może przysługiwać podatnikowi w trakcie roku podatkowego, od początku miesiąca następującego po miesiącu, w którym upływają 3 lata od daty utraty prawa do zwolnienia lub rezygnacji ze zwolnienia.

Ponowne skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego w trakcie roku podatkowego jest możliwe przy spełnieniu kolejnego warunku, jakim jest nie przekroczenie w poprzednim roku podatkowym określonej wartości sprzedaży, odpowiadającej równowartości 10.000 euro.

Jak wynika ze złożonego przez Panią wniosku, była Pani podatnikiem podatku od towarów i usług w okresie od 1993 roku do 31.12.2005 roku.

Z powyższego wynika, iż w Pani przypadku został spełniony warunek zawarty w art. 113 ust. 11 tj. upłynęły trzy lata od daty utraty zwolnienia. W związku z tym, iż w poprzednim roku nie nastąpiło przekroczenie obrotu stwierdzić należy, iż mogła Pani ponownie wybrać zwolnienie z podatku od towarów i usług.

Powyższa interpretacja w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia. Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej ? do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 86 poz. 960 ze zm./ wniesienie zażalenia podlega opłacie skarbowej w wysokości 5 zł oraz od załączników po 0,50 gr.