|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: finanse publiczne, finansowanie, kształcenie, limit, obrót, stawki podatku, usługi szkoleniowe, zwolnienie | |
| Data: 2011-09-14 | |
Istota interpretacji:Zwolnienie od podatku VAT świadczonych przez Wnioskodawcę usług oraz rejestracji do podatku VAT po przekroczeniu limitu uprawniającego do zwolnienia od podatku VAT.Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 września 2011r. (data wpływu 7 września 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 25 sierpnia 2011r. znak: IBPP1/443-957/11/KW. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca organizuje szkolenia typu:
Szkolenia polegają na zakończonych egzaminami i zdobywaniem licencji uprawniających do zawodowego wykorzystania zdobytych umiejętności w zawodzie kaskadera, w rekreacji i sporcie. W chwili obecnej Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie jest także jako jednostka oświaty. Wszystkie usługi związane są z kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem zawodowym. Świadczone przez Wnioskodawcę szkolenia nie są prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca informuje również, że nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. W uzupełnieniu z dnia 5 czerwca 2011r. Wnioskodawca wyjaśnił, że:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy szkolenia organizowane dla firm sfinansowane w całości ze środków publicznych podlegają pod art. 43 ust. 1 pkt 29 czyli pod zwolnione z podatku VAT... I czy w związku z tym po przekroczeniu pułapu 150.000,00 zł Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rejestrowania się jako podatnik VAT czynny... Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 szkolenia, które w co najmniej 70% pokryte są ze środków publicznych są zwolnione z podatku VAT. W związku z tym Wnioskodawca nie musi rejestrować się jako płatnik podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., a od dnia 1 września 2011r. t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Stosownie do art. 113 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Jak wynika z ust. 11 ww. artykułu, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Co do zasady, stawka podatku VAT zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy. W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Wszelkie zaś odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), zwalnia się od podatku:
Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku:
W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.). Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu. Od dnia 1 lipca 2011r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nie jest jednostką oświaty. Świadczone przez Niego szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Wnioskodawca organizuje szkolenia dla szkoły ... w ramach zawartej umowy na szkolenia w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego w programie operacyjnym Kapitał Ludzki 8.1.1. Podmiotem realizującym projekt jest szkoła kaskaderów, która zleca realizację części szkoleń firmie Wnioskodawcy. Zlecenie obejmuje realizację szkoleń zawodowych w skład których wchodzi: kurs specjalistyczny jazdy samochodem, kurs skoków z wysokości, kurs pracy na wysokościach oraz kurs alpinistyczny, kurs jazdy konnej, kurs nurkowania, kurs instruktora rekreacji ruchowej, kurs skoków spadochronowych. Usługi wykonane na zlecenie szkoły kaskaderów, w ramach realizacji projektu szkoleniowego są finansowane ze środków unijnych. Wnioskodawca otrzymuje zapłatę na podstawie wystawionego rachunku za każde szkolenie, a wystawiony rachunek stanowi dla zleceniodawcy dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie realizowanego projektu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) środkami publicznymi są:
W myśl art. 5 ust. 3 ww. ustawy do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:
Wnioskodawca wskazał we wniosku, że uczestnikami przedmiotowych szkoleń są wyłaniane w trakcie selekcji osoby pomiędzy 20 a 35 rokiem życia, posiadające zatrudnienie. Szkolenia zakończone są egzaminami i uzyskaniem licencji uprawniających do zawodowego wykorzystania zdobytych umiejętności w zawodzie kaskadera filmowego w rekreacji i sporcie. Jest to wiedza i uprawnienia wymagane w zawodzie kaskadera, jest to szkolenie mające na celu uzyskanie wiedzy i umiejętności do celów zawodowych. Zatem przedmiotowe szkolenia spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT. Wnioskodawca wskazał również we wniosku, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania w całości finansowane są ze środków publicznych. Rachunek wystawiony przez Wnioskodawcę na rzecz zlecającego stanowi dla Zleceniodawcy dowód poniesienia wydatku przewidzianego w planie zrealizowanego projektu. W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie w sytuacji gdy szkolenia są finansowane w 100% ze środków publicznych, zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego finansowanych w całości ze środków publicznych. W sytuacji natomiast gdyby przedmiotowe szkolenia były finansowane nie w 100% lecz w co najmniej 70% ze środków publicznych zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. lub § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Świadczenie usług szkoleniowych wymienionych we wniosku nie będzie brane pod uwagę przy określaniu wysokości limitu obrotów zgodnie z art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług ponieważ są to usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT, zatem Wnioskodawca nie jest zobowiązany do rejestrowania się jako podatnik VAT czynny w przypadku przekroczenia limitu obrotów z tytułu wymienionych wyżej usług szkoleniowych. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego. Należy również nadmienić, że niniejsza interpretacja w części dotyczącej braku obowiązku rejestracji dla podatku VAT nie dotyczy ewentualnych innych usług świadczonych przez Wnioskodawcę, a nie objętych wnioskiem, które mogą wpłynąć na obowiązek dokonania rejestracji. W części dotyczącej usług świadczonych na rzecz Urzędów zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2011-09-14 |