Istota interpretacji:

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego prawidłowym będzie korzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego w zakresie podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca – osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej obejmuje usługi informatyczne i usługi rachunkowo-księgowe. Zainteresowany posiada wpisane w przedmiocie działalności następujące pozycje:

6203Z - Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,
6311Z - Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność,
6201Z - Działalność związana z oprogramowaniem,
9511Z - Naprawa i konserwacja komputerów i urządzeń peryferyjnych,
8219Z - Wykonywanie fotokopii, przygotowywanie dokumentów i pozostała specjalistyczna działalność wspomagająca prowadzenie biura,
6209Z - Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych,
6920Z - Działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe,
7022Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.

Wskazać należy, iż Wnioskodawca posiada zawartą umowę o współpracy ze Spółką w ramach której świadczy usługi obejmujące:

• wykonywanie czynności związanych z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania bazy danych w programie magazynowo-sprzedażowym Spółki (PKD 62.03 Z),
• przetwarzanie danych, polegające na sporządzaniu raportów z danych dostarczonych przez Spółkę, zgodnie z wytycznymi dostarczonymi przez Spółkę (PKD 63.11 Z).
  
  

Podkreślić należy także, iż Zainteresowany nie świadczy usług doradztwa informatycznego, a także żadnych innych usług doradczych pomimo tego, że są one wpisane w PKD, ponieważ w PKD określone zostały jedynie przykładowe usługi, których świadczenie de facto nie musi mieć miejsca.

Natomiast w zakres działalności rachunkowo-księgowej świadczonej na podstawie umowy zlecenia wchodzą usługi:

1. Prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów i ksiąg handlowych;
2. Obliczania/rozliczania zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników oraz sporządzania stosownych informacji/deklaracji podatkowych;
3. Podpisywania oraz składania deklaracji/informacji w imieniu Spółek do urzędów skarbowych na podstawie posiadanych pełnomocnictw obecnie trzech;
4. Obliczania/rozliczania składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników, przygotowywanie stosownych deklaracji/raportów do ZUS;
5. Prowadzenia ewidencji środków trwałych, oraz ewidencji wyposażenia;
6. Sporządzania listy płac i prowadzenia indywidualnych kart przychodów pracowników;
7. Prowadzenia akt osobowych pracowników.
   
   

W ramach wykonywanych czynności związanych z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, nie świadczy on usług w zakresie doradztwa podatkowego.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Zainteresowany nie wykonuje żadnych czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Nie wykonuje żadnych usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie udzielał porad prawnych, sporządzał i podpisywał deklaracji podatkowych w ramach odrębnego zlecenia (tylko jako element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości w ramach której Wnioskodawca zamierza zawrzeć jeszcze około 10 pełnomocnictw). Należy podkreślić, iż wskazane pełnomocnictwa będą dotyczyć jedynie czynności związanych z kompleksową usługą rachunkowości w ramach której Zainteresowany będzie podpisywał oraz składał deklaracje/informacje w imieniu Spółek będących jego klientami. Wskazane czynności będą miały charakter techniczny a nie prawny. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym, korzysta z przysługującego mu (według niego) zwolnienia z mocy art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT i uważa, że będzie mógł dalej z niego korzystać.

Końcowo należy podkreślić, iż Zainteresowany w ramach zawartych ze Spółkami umów nie świadczy w żadnym zakresie usług doradczych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w świetle powyżej przedstawionego stanu przyszłego prawidłowym będzie skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego, w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), sprzedaży świadczonych usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt zamiaru zawarcia większej liczby pełnomocnictw około 10 nie będzie wpływał na charakter wykonywanych usług, gdyż w dalszym ciągu będą to czynności techniczne wykonywane w ramach kompleksowej usługi księgowej, które będą korzystały ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Pełnomocnictwa, które zostaną zawarte będą miały identyczną treść a także ich zakres będzie pokrywał się z pełnomocnictwami, które już zostały zawarte. Samo podpisywanie deklaracji w ramach kompleksowej usługi księgowej w żaden sposób nie wypełnia znamion świadczenia usługi doradztwa podatkowego. Ponadto Zainteresowany podkreśla, iż świadczy on między innymi kompleksowe usługi księgowe (w tym sporządzanie i podpisywanie deklaracji podatkowych) na rzecz konkretnego zleceniodawcy, które mieszczą się w PKWiU (2005 r.) pod symbolem 29.20.2 "usługi rachunkowo-księgowe". Klasyfikacja ta nie obejmuje usług doradztwa podatkowego, dodatkowo należy mieć na uwadze, iż o prawie podatnika do korzystania ze zwolnienia VAT, gdy świadczy usługi księgowe decyduje nie ustawa o doradztwie podatkowym, lecz ustawa o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze. Według Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi nie mieszczą się w zakresie usług doradztwa. Zawodowe wykonywanie czynności doradztwa podatkowego zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów do tego uprawnionych. Według ustawy o doradztwie podatkowym osobami uprawnionymi do wykonywania czynności doradczych są:

1. Osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych;
2. Adwokaci i radcowie prawni;
3. Biegli rewidenci.
   
   

Podkreślić należy także, iż wskazane wyżej czynności nie mają charakteru usług doradczych. Ponadto ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług doradczych. Jednakże w tym względzie pomocny jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 maja 2007 r., w sprawie sygn. akt K 42/05. Orzekając, iż art. 3a ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym, wprowadzony do tej ustawy ustawą z dnia 16 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz ustawy o rachunkowości jest zgodny z art. 32 Konstytucji RP. TK w motywach swojego rozstrzygnięcia podkreślił, iż "(…) pojęcie "doradzenie" w potocznym rozumieniu oznacza właśnie udzielanie porad, opinii i wyjaśnień. Chodzi tu zatem o czynności polegające na opracowaniu pewnej koncepcji czy strategii, na podstawie której podatnik podejmować będzie konkretne działania (...) należy stwierdzić, że zakres uprawnień w sferze doradztwa podatkowego zastrzeżony dla osób wykonujących zawód zaufania publicznego dotyczy tylko i wyłącznie udzielania owych porad, opinii i wyjaśnień dotyczących obowiązków podatkowych podatników, płatników i inkasentów. Czynności polegające na prowadzeniu ksiąg i ewidencji podatkowych z istoty swej bliskie są działalności zawodowej osób uprawnionych do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, a czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych mają w znacznej mierze charakter techniczny, a nie prawny, choćby z tego względu, że sporządzane są na podstawie innych dokumentów, w szczególności ksiąg rachunkowych. Ich wykonywanie wymaga zatem wiedzy z zakresu księgowości i podatków, którą to wiedzę mają podmioty uprawnione, zgodnie z odrębnymi przepisami, do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych". Odwołując się do autorytetu Trybunału Konstytucyjnego stwierdzić należy, że przywołane stanowisko stanowi istotny argument interpretacyjny potwierdzający zasadność wyżej formułowanych wniosków. Tym bardziej, że TK uznał zgodność przepisu art. 3a ustawy o doradztwie podatkowym z art. 32 ustawy zasadniczej potwierdzając tym samym, że to istota wykonywanych czynności (świadczonych usług), a nie podmiot je wykonujący, czy też formalne kwalifikowanie w ustawie o doradztwie podatkowym, jako usług doradztwa, przesądza o ich charakterze, a w konsekwencji decyduje o tym, czy podlegają wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego, czy też nie.

W świetle powyższego, brak jest jakichkolwiek podstaw, aby za adekwatne w zakresie odnoszącym się do ustalania podstawy opodatkowania, w tym również zakresu zwolnienia i stosowania stawki obniżonej w podatku VAT, uznawać przepisy ustawy o doradztwie podatkowym.

Jednocześnie wskazać należy, iż Wnioskodawca nie posiada uprawnień do wykonywania czynności doradztwa podatkowego. Czynności polegające na sporządzaniu deklaracji i zeznań podatkowych w istocie rzeczy są wewnętrzną operacją programu księgowego sprowadzającą się do wygenerowania z programu komputerowego deklaracji/informacji na podstawie wcześniej zaksięgowanych/zaewidencjonowanych (wprowadzonych) dokumentów księgowych, sporządzanych list płac, wprowadzonych rachunków dotyczących umów cywilnoprawnych. Opisana czynność sporządzania deklaracji ma charakter techniczny a nie prawny choćby z tego względu, że deklaracje sporządzane są na podstawie innych dokumentów w szczególności ksiąg rachunkowych. Ich wykonywanie wymaga zatem wiedzy z zakresu księgowości podatków którą to wiedzę mają podmioty uprawnione do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zdaniem Zainteresowanego, czynności tych nie można dopisać do czynności doradztwa mieszczącego się w grupowaniu PKWiU 74.12.30 usługi w zakresie doradztwa podatkowego według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 8 ust. 1 ustawy stanowi natomiast, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy, obowiązującym do 31 grudnia 2010 r., usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, identyfikowane były za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Art. 8 ust. 3 uchylony został przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 października 2010 r. (Dz. U. Nr 226, poz. 1476) zmieniającej ustawę, z dniem 1 stycznia 2011 r.

Obecnie, zgodnie z art. 5a ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosowana była Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Z kolei, od dnia 1 stycznia 2011 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl zaś art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Jednakże na mocy art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa.

Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 cyt. ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

W wykonaniu ww. delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).

Stosownie do § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy – stanowiącą załącznik do ww. rozporządzenia. W poz. 12 załącznika do ww. rozporządzenia (bez względu na symbol PKWiU), wymieniono doradztwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego związanego z uprawą roślin i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do ustawy nie definiują pojęcia "doradztwo".

Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 73, poz. 443 ze zm.) czynności doradztwa podatkowego obejmują:

• udzielanie podatnikom, płatnikom i inkasentom, na ich zlecenie lub na ich rzecz, porad, opinii i wyjaśnień z zakresu ich obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami;
• prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie;
• sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie;
• reprezentowanie podatników, płatników i inkasentów w postępowaniu przed organami administracji publicznej i w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych w sprawach wymienionych w pkt 1.
  
  

Z kolei art. 2 ust. 2 ww. ustawy o doradztwie podatkowym stanowi, iż zawodowe wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, zastrzeżone jest wyłącznie dla podmiotów uprawnionych w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 3 tej ustawy podmiotami uprawnionymi do zawodowego wykonywania czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1, są osoby fizyczne, wpisane na listę doradców podatkowych, adwokaci i radcowie prawni, biegli rewidenci, z wyłączeniem czynności, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4.

Zasady wykonywania czynności w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych określa ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 76a ust. 1 ww. ustawy, usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, polegającą na świadczeniu usług w zakresie czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6.

W myśl ust. 2 art. 76a ustawy o rachunkowości przedsiębiorcy, wykonujący działalność, o której mowa w ust. 1, są również uprawnieni do wykonywania działalności, obejmującej:

1. prowadzenie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, ksiąg podatkowych i innych ewidencji do celów podatkowych oraz udzielanie im pomocy w tym zakresie,
2. sporządzanie, w imieniu i na rzecz podatników, płatników i inkasentów, zeznań i deklaracji podatkowych lub udzielanie im pomocy w tym zakresie

– w zakresie określonym odrębnymi przepisami.

Działalność, o której mowa w ust. 1 i 2, mogą wykonywać:

1. przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi, jeżeli są uprawnieni do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,
2. pozostali przedsiębiorcy, pod warunkiem, że czynności z tego zakresu będą wykonywane przez osoby uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych,

– o czym stanowi art. 76a ust. 3 ustawy o rachunkowości.

Stosownie do art. 76a ust. 4 ww. ustawy, uprawnione do wykonywania czynności z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych są, z zastrzeżeniem ust. 6, osoby posiadające certyfikat księgowy, osoby wpisane do rejestru biegłych rewidentów lub na listę doradców podatkowych.

W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że świadczenie usług doradztwa wyłącza prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku, określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. W konsekwencji o tym, czy realizowane przez podatnika usługi mogą korzystać ze wspomnianego zwolnienia decyduje przedstawione we wniosku konkretne zdarzenie przyszłe.

Z opisu wynika, iż w przedmiocie działalności Wnioskodawca posiada wpisane następujące czynności:

• 6203Z - Działalność związana z zarządzaniem urządzeniami informatycznymi,
• 6311Z - Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność,
• 6201Z - Działalność związana z oprogramowaniem,
• 9511Z - Naprawa i konserwacja komputerów i urządzeń peryferyjnych,
• 8219Z - Wykonywanie fotokopii, przygotowywanie dokumentów i pozostała specjalistyczna działalność wspomagająca prowadzenie biura,
• 6209Z - Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych,
• 6920Z - Działalność rachunkowo-księgowa doradztwo podatkowe,
• 7022Z - Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania.
  
  

Na podstawie umowy o współpracę świadczy na rzecz kontrahenta usługi w zakresie:

• wykonywania czynności związanych z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania bazy danych w programie magazynowo - sprzedażowym (PKD 62.03 Z),
• przetwarzania danych, polegające na sporządzaniu raportów dostarczonych danych zgodnie z wytycznymi Spółki (PKD 63.11 Z).
  
  

Z kolei do zakresu działalności rachunkowo-księgowej świadczonej na podstawie umowy zlecenia wchodzą usługi:

• prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji przychodów i ksiąg handlowych;
• obliczania/rozliczania zaliczek na podatek dochodowy przedsiębiorców i ich pracowników;
• sporządzania stosownych informacji/deklaracji podatkowych;
• podpisywania oraz składania deklaracji/informacji w imieniu Spółek do urzędów skarbowych na podstawie posiadanych pełnomocnictw (obecnie trzech);
• obliczania/rozliczania składek ZUS dotyczących przedsiębiorców i ich pracowników oraz przygotowywania stosownych deklaracji/raportów do ZUS;
• prowadzenia ewidencji środków trwałych, oraz ewidencji wyposażenia;
• sporządzania listy płac i prowadzenie indywidualnych kart przychodów pracowników oraz prowadzenia akt osobowych pracowników.
  
  

W ramach opisanych czynności Wnioskodawca nie wykonuje usług o charakterze doradczym, nie udziela i nie będzie udzielał porad prawnych. Sporządzanie deklaracji podatkowych nie jest czynnością wykonywaną w ramach odrębnego zlecenia a funkcjonuje jedynie jako element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości.

W przyszłości Zainteresowany planuje zawrzeć analogiczne umowy o świadczenie usług rachunkowo-księgowych z kolejnymi kontrahentami.

Wnioskodawca wskazał, że świadczone usługi księgowe mieszczą się w grupowaniu PKWiU pod symbolem 29.20.2 - usługi rachunkowo-księgowe.

Reasumując, skoro Wnioskodawca nie będzie wykonywał usług o charakterze doradczym ani nie będzie udzielał porad prawnych oraz pod warunkiem, że przygotowanie deklaracji podatkowych nie będzie realizowane w ramach odrębnego zlecenia lecz będzie stanowiło element kompleksowej usługi w zakresie rachunkowości i nie zostanie przekroczona kwota obrotu określona w art. 113 ust. 1 ww. ustawy (w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego – w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym), wówczas Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.