Istota interpretacji:

uznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu udzielania pożyczek oraz obowiązku wystawiania faktur VAT z zastosowaniem zwolnienia od podatku w sytuacji prowadzenia oprócz działalności zwolnionej innych czynności podlegających opodatkowaniu, oraz prawa Wnioskodawcy do wystawiania faktur VAT w sytuacji prowadzenia wyłącznie działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT

• uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu udzielania pożyczek oraz obowiązku wystawiania faktur VAT z zastosowaniem zwolnienia od podatku w sytuacji prowadzenia oprócz działalności zwolnionej innych czynności podlegających opodatkowaniu -jest prawidłowe;
• prawa Wnioskodawcy do wystawiania faktur VAT w sytuacji prowadzenia wyłącznie działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT -jest nieprawidłowe
  
  

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna zamierza rozpocząć prowadzenie działalności w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych.

W nadesłanym uzupełnieniu z dnia 11 marca 2010r. Wnioskodawca wskazał, że rozważa rozpoczęcie prowadzenia działalności w następujących dwóch przypadkach:

1. wyłącznie w zakresie udzielania pożyczek, czyli bez prowadzenia jakiejkolwiek innej działalności;
2. jednocześnie zarówno w zakresie udzielania pożyczek, jak i innych czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
   
   

Wnioskodawca uważa, że powyższe nie będzie miało wpływu na to, czy Wnioskodawca będzie działać jako podatnik VAT, czy nie.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy Wnioskodawca w zakresie udzielania pożyczek będzie działać w charakterze podatnika VAT...
2. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej Wnioskodawca będzie miał obowiązek wystawiania faktur VAT z zastosowaniem stawki "Zwolniona" na odsetki, które będzie pobierać od pożyczkobiorców...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Wnioskodawca ma zamiar udzielania pożyczek w sposób częstotliwy, w zależności od aktualnej sytuacji rynkowej, tym samym spełnia definicję podatnika określoną w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o VAT "Podatnikami są osoby prawne, jednoski organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności". Z kolei, zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 ustawy o VAT: "Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych".

Mając na uwadze powyższe definicje (podatnika i działalności gospodarczej) należy uznać, że Wnioskodawca będzie prowadzić działalność gospodarczą polegającą na pośrednictwie finansowym w zakresie udzielania pożyczek. Będzie działać bowiem w tym zakresie jako usługodawca i ma zamiar wykonywania takich usług w sposób częstotliwy, a nie jedynie sporadycznie.

Podsumowując należy uznać, iż Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT w zakresie udzielania pożyczek, gdyż prowadzić będzie w tym zakresie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w sposób samodzielny, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Ad. 2

Ponieważ Wnioskodawca w zakresie udzielania pożyczek będzie działać w charakterze podatnika VAT, będzie zobowiązany do wystawiania faktur VAT ze stawką "zwolniona" na odsetki, które będzie pobierać od pożyczkobiorców. Wynika to bezpośrednio z poz. 3 załącznika Nr 4 do ustawy o VAT, w którym znajduje się wykaz usług zwolnionych od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

• prawidłowew zakresie uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu udzielania pożyczek oraz obowiązku wystawiania faktur VAT z zastosowaniem zwolnienia od podatku w sytuacji prowadzenia oprócz działalności zwolnionej innych czynności podlegających opodatkowaniu;
• nieprawidłowew zakresie prawa Wnioskodawcy do wystawiania faktur VAT w sytuacji prowadzenia wyłącznie działalności zwolnionej z opodatkowania podatkiem VAT.
  
  

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ostatnia zmiana Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zaś przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 – art. 8 ust . 1 ustawy.

Stosownie do postanowień art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe przepisy zakładają, że świadczenie usług polegające na udzielaniu pożyczek podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy dokonane będzie przez podmiot mający status podatnika. Z brzmienia art. 15 ust. 1 i 2 ustawy wynika wyraźnie, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy też wykonujący wolny zawód. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie działalności w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych.

Istota umowy pożyczki została wskazana w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który stanowi, iż przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do ich zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy uznać, że Wnioskodawca z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych będzie działać jako podatnik podatku od towarów i usług.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, tj. 7%, 3% i 0% lub zwolnienie od podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Stosownie do poz. 3 wskazanego załącznika, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku, zwolnione od podatku są usługi pośrednictwa finansowego, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU – sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.
   
   

Wśród usług pośrednictwa finansowego, o których mowa w wyżej powołanej poz. 3 załącznika nr 4, w dziale 65 PKWiU mieszczą się opisane przez Spółkę usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym.

Reasumując, usługa udzielania pożyczek świadczona poza systemem bankowym, za którą podatnik pobiera odpłatność w postaci odsetek, podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług i – jako niewymieniona w wyłączeniach w pkt 1-9 - korzysta ze zwolnienia od tego podatku.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W przypadku usług polegających na udzielaniu pożyczek obrotem, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, są odsetki od udzielonej pożyczki.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje nie tylko zwolnienia od podatku dla niektórych towarów i usług (zwolnienia przedmiotowe), ale także zwalnia z tego podatku pewien krąg podatników (zwolnienia podmiotowe).

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 100.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z ust. 2 powyższego artykułu do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, z tym że w przypadku, o którym mowa w ust. 9, zawiadomienie musi nastąpić przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 (art. 113 ust. 4 ustawy).

Stosownie do zapisu ust. 5 cyt. artykułu, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę. Za zgodą naczelnika urzędu skarbowego podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z dokumentów celnych oraz o kwotę podatku zapłaconą od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a także o kwoty podatku naliczonego wynikające z faktur dokumentujących zakupy dokonane przed dniem utraty zwolnienia, pod warunkiem:

1. sporządzenia spisu z natury zapasów tych towarów posiadanych w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w ust. 1, oraz
2. przedłożenia w urzędzie skarbowym spisu, o którym mowa w pkt 1, w terminie 14 dni, licząc od dnia utraty zwolnienia.
   
   

Przepis art. 113 ust. 9 ustawy o VAT stanowi, iż podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. W myśl zaś ust. 10 jeżeli faktyczna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie określone w ust. 9 traci moc z momentem przekroczenia tej kwoty. Opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad wartość określoną w zdaniu pierwszym, a obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej wartości. Przepis ust. 5 zdanie trzecie stosuje się odpowiednio.

Jednocześnie w ust. 13 art. 113 ustawy wskazano, iż zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1. dokonujących dostaw:

1. wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali,
2. towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 40.10.10) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym,
3. nowych środków transportu,
4. terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;

2. świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3. niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

Ponadto § 26 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) określa listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9, stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

W przedmiotowej sprawie należy mieć także na względzie przepis art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, w myśl którego podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Stosownie do zapisu ust. 3 powyższego artykułu podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. Naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako "podatnika VAT czynnego" lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako "podatnika VAT zwolnionego" (art. 96 ust. 4).

Zgodnie z ust. 5 powołanego powyżej artykułu, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1. przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3. przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia;
4. przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Z opisanej w złożonym wniosku sytuacji wynika, iż Wnioskodawca rozważa, prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w zakresie udzielanych pożyczek (czyli bez prowadzenia jakiejkolwiek innej działalności), bądź też wykonywać będzie, oprócz tych usług (udzielania pożyczek), także inne czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem w sytuacji, gdy Strona, rozpocznie prowadzenie działalności wyłącznie w zakresie udzielania pożyczek pieniężnych, czyli rozpocznie działalność podlegającą zwolnieniu z podatku od towarów i usług na podstawie powołanego wyżej art. 43 ust. 1, może złożyć do urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne. Naczelnik urzędu skarbowego zarejestruje wtedy Wnioskodawcę jako "podatnika VAT zwolnionego". W sytuacji natomiast, gdy Strona poza działalnością w zakresie udzielania pożyczek będzie wykonywać inne czynności podlegające opodatkowaniu i zrezygnuje ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, bądź utraci prawo do tego zwolnienia obowiązana jest złożyć do urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne dla celów podatku od towarów i usług. W przypadku takim naczelnik urzędu skarbowego potwierdzi zarejestrowanie Spółki jako "podatnika VAT czynnego".

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do dostawy towarów lub świadczenia usług, dokonywanych przez podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni lub zwolnieni, jeżeli miejscem opodatkowania tych czynności jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego i dla tych czynności podatnicy ci nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze (art. 106 ust. 2).

Natomiast zgodnie z ust. 8 minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1. określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2. może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3. może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.
   
   

Na mocy powyższego umocowania Minister Finansów wydał w dniu 28.11.2008 r. rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie zatem z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

Powyższe wskazuje, iż tylko podatnicy zarejestrowani przez naczelnika urzędu skarbowego jako "podatnicy VAT czynni" wystawiają faktury VAT.

W świetle powyższego zgodzić należy się z Wnioskodawcą, iż udzielając pożyczek działa On w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Uznać należy także za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, iż w sytuacji prowadzenia przez Stronę, poza usługami w zakresie udzielania pożyczek, innych czynności podlegających opodatkowaniu, pod warunkiem posiadania statusu podatnika VAT czynnego, Strona obowiązana jest przedmiotowe usługi dokumentować fakturami VAT.

Tut. Organ nie może jednak zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż w przypadku, gdy będzie prowadzić działalność wyłącznie w zakresie udzielania pożyczek, czyli cała sprzedaż będzie zwolniona z VAT, Wnioskodawca będzie uprawniony do wystawiania faktur VAT. W sytuacji gdy podatnik będzie świadczył wyłącznie usługi zwolnione od podatku od towarów i usług, nie będzie uprawniony do wystawiania faktur VAT, ponieważ będzie zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony. Mając na uwadze powyższe należało uznać stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie za nieprawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji towarów i usług. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje m. in. swoje produkty (wyroby i usługi), według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.