Istota interpretacji:

ustalenie limitu wartości sprzedaży uprawniającego do zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

J.G. jest tłumaczem przysięgłym języka angielskiego. Od dnia 30.09.2008r. prowadził samodzielnie działalność gospodarczą w zakresie tłumaczeń. Jednocześnie wykonywał tłumaczenia na zlecenie organów władzy publicznej, rozliczane na podstawie art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach działalności wykonywanej osobiście. W dniu 30.09.2008r. J.G. zlikwidował własną działalność i z dniem 01.10.2008r. zaczął wykonywać tłumaczenia w ramach spółki cywilnej z żoną B.G., która zna język angielski, ale nie jest tłumaczem przysięgłym. W ramach spółki małżonkowie wykonują tłumaczenia zwykłe i przysięgłe dla wszystkich podmiotów działających na rynku, oprócz sądów, prokuratury i policji. Zlecenia dla organów władzy będą realizowane przez J.G. na dotychczasowych zasadach, to znaczy w ramach działalności wykonywanej osobiście. Podział pracy w spółce jest taki, że małżonka przy tłumaczeniach przysięgłych przyjmuje i wydaje zlecenia od klientów, natomiast małżonek je wykonuje, zaś przy innych rodzajach tłumaczeń małżonkowie wykonują je wspólnie. W okresie do 01.10.2008r. J.G. korzystał ze zwolnienia z VAT. Obecnie spółka cywilna również korzysta ze zwolnienia z VAT. Spółka cywilna prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a wspólnicy rozliczają się według skali podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy dochód (obrót) osiągnięty w spółce cywilnej przez J.G. będzie doliczany do obrotu osiągniętego z wykonywanej osobiście działalności, który po przekroczeniu w skali roku kwoty 50.000 zł spowoduje utratę przez niego zwolnienia z podatku VAT...

Czy taka sama zasada będzie dotyczyć B.G....

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnikiem VAT jest spółka cywilna i osiągany w niej obrót po przekroczeniu 50.000 zł w skali roku spowoduje utratę przez spółkę zwolnienia z podatku VAT. Obrót osiągany przez wspólników w spółce nie powinien być doliczany do ich "osobistego" obrotu, który może spowodować utratę zwolnienia z VAT przez każdego ze wspólników po przekroczeniu granicy 50.000 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się między innymi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast według art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 powołanej ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Natomiast stosownie do art. 113 ust. 2 ww. ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak wynika z treści przepisu art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.), przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie cytowanym już art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Należy stwierdzić, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom VAT. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W kontekście pytania Wnioskodawcy, czy dochód (obrót) osiągnięty w spółce cywilnej przez J.G. będzie doliczany do obrotu osiągniętego z wykonywanej osobiście działalności, który po przekroczeniu w skali roku kwoty 50.000 zł spowoduje utratę przez niego zwolnienia z podatku VAT i czy taka sama zasada będzie dotyczyć B.G...., należy stwierdzić, iż obliczając limit wartości sprzedaży uprawniający do zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, prawidłowo małżonkowie biorą pod uwagę oddzielnie przychody opodatkowane podatkiem od towarów i usług z każdego źródła, tj. obroty osiągnięte przez spółkę cywilną (w przypadku spółki cywilnej można mówić wyłącznie o takim obrocie, nie uprawnione na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jest określenie "obrót w spółce cywilnej osiągnięty przez J.G.", gdyż jest to obrót podmiotu jakim jest spółka cywilna) nie wchodzą do osiągniętej kwoty limitu przychodów uprawniających do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w ramach działalności wykonywanej osobiście.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).