W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca w lutym 2008r. zlikwidował działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. Był płatnikiem podatku VAT. Od 1 kwietnia 2008r. wynajął lokal, który był środkiem trwałym w dotychczasowej działalności. W lokalu tym prowadzona jest działalność handlowa. Przychód Wnioskodawcy z działalności gospodarczej za 2007r. wynosi 79 357,60 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od przychodów z wynajmu tego lokalu Wnioskodawca ma obowiązek płacić podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku opłacać podatku VAT z tytułu wynajmu lokalu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa

- zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Podatnikiem podatku od towarów i usług w świetle art. 15 ust. 1 tej ustawy jest każda osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, osoba fizyczna, która wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalnością gospodarczą jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Najem jako usługa wymieniona w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej, wobec czego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji najem lokalu na cele użytkowe (wyłączony ze zwolnienia w załączniku nr 4 do ustawy) świadczony przez podatnika podatku od towarów i usług stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu stawką podstawową 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Jednocześnie zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż w poprzednim roku podatkowym Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą na zasadach ogólnych, będąc czynnym podatnikiem podatku VAT, osiągając przychód z tej działalności za 2007r. w wysokości 79 357,60 zł. Działalność została zlikwidowana w lutym 2008r., jednak od 1 kwietnia 2008r. Wnioskodawca wynajął lokal, w którym prowadzona jest działalność handlowa. Przez usługi dla celów podatku VAT rozumie się usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze niemieszkalnym - użytkowym zaliczane są według "Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług" do grupowania 70.20.12-00 "usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym, na własny rachunek." Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym jako niewymienione w załącznikach do cytowanej ustawy opodatkowane są według podstawowej stawki podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, z uwagi na fakt, iż art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania, Wnioskodawca ma obowiązek opodatkowania podatkiem należnym kwot obrotów uzyskiwanych z tytułu przedmiotowego najmu.Ponadto uzyskiwane obroty z tytułu najmu powinny być wykazywane w deklaracjach dla podatku od towarów i usług, składanych za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy o VAT.

Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.