Pytanie:

Czy w sytuacji prowadzenia dwóch odrębnych działalności przy jednej ladzie barowej, osoba, której działalność będzie polegała wyłącznie na sprzedaży usług gastronomicznych z wyłączeniem alkoholu, automatycznie staje się podatnikiem podatku od towarów i usług?

Zgodnie z art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Pismem z dnia 18 października 2005 r. podatnik zwrócił się do tutejszego Urzędu z zapytaniem o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego.

Stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę:

Podatnik zamierza rozpocząć działalność gospodarczą w zakresie usług gastronomicznych (z wyłączeniem sprzedaży alkoholu) w lokalu użytkowym, w którym część lady barowej będzie wydzierżawiony osobie trzeciej z zamiarem sprzedaży alkoholu.

Na tle powyższych okoliczności podatnik formułuje zapytanie, czy w sytuacji prowadzenia dwóch odrębnych działalności przy jednej ladzie barowej, osoba, której działalność będzie polegała wyłącznie na sprzedaży usług gastronomicznych z wyłączeniem alkoholu, automatycznie staje się podatnikiem podatku od towarów i usług.

W opinii podatnika uznać należy, iż sam fakt dokonywanej sprzedaży przy jednej ladzie barowej przez dwie osoby prowadzące dwie odrębne działalności, przy czym jedna z nich z uwagi na sprzedaż alkoholu z mocy ustawy staje się podatnikiem podatku VAT ? nie zobowiązuje drugiej osoby, w tym przypadku pytającej, do zgłoszenia obowiązku w podatku VAT ani też rozliczania się z tego podatku od momentu rozpoczęcia tej działalności.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Koszalinie stwierdza, iż stanowisko podatnika jest zgodne z prawem.

Ocena prawna stanu faktycznego:

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, beż względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 113 ustawy, zwalnia się od podatku:

• w ust. 1 - podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku,
• w ust. 9 - podatników rozpoczynających wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego, jeżeli przewidywana przez podatników wartość sprzedaży nie przekroczy w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub w ust. 8.

Natomiast, zwolnień, o których mowa w art. 113 ust. 1 do 9, nie stosuje się do podatników określonych w art. 113 ust. 13 cytowanej ustawy (m.in. do podatników dokonujących dostaw towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym ? art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. b.

Biorąc pod uwagę powyżej opisaną sytuację, należy stwierdzić, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zabraniają prowadzenia działalności gospodarczej dwóch podmiotów w jednym lokalu użytkowym przy wydzielonych stanowiskach. Także rodzaj wykonywanej działalności obligującej do zgłoszenia obowiązku w podatku VAT jednego z nich nie skutkuje zarejestrowaniem się w podatku VAT drugiego podmiotu wykonującego taki rodzaj działalności, który uprawnia do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT do czasu przekroczenia obrotu w wys. 10.000 euro ? art. 113 ustawy ww.

Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej ? do czasu jej zmiany lub uchylenia

Na postanowienie ? zgodnie z art. 14a § 4 i art. 236 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia stronie, za pośrednictwem tut. organu.