W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe:

Spółka rozpoczęła działalność w miesiącu grudniu 2006 r. i jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Obrót Spółki za poprzedni rok podatkowy nie przekroczył kwoty 400.000 zł i nie prowadziła ona ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W miesiącu listopadzie 2007 r. jest planowanie wniesienia do niej aportu w postaci całego przedsiębiorstwa należącego do osoby fizycznej i kierowanego przez tę osobę w ramach prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Wnoszone aportem przedsiębiorstwo jest sprzedawcą w rozumieniu art. 127 i art. 128 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) i jest uprawnione do dokonywania zwrotu podatku podróżnym. Do dnia wniesienia aportu z pewnością nie wszyscy podróżni o dbiorą w przedsiębiorstwie wnoszonym aportem należny im podatek i część z nich zgłosi się po jego odbiór już do nowego podmiotu, tj. do Spółki. Po otrzymaniu aportu Spółka rozpocznie prowadzenie ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz planowane jest, że już w pierwszym miesiącu działalności jej obroty przekroczą 400.000 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie :

Czy nowa Spółka nie spełniająca na dzień dzisiejszy warunku osiągnięcia obrotów, o których mowa w art. 127 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, a która osiągnie w bieżącym roku obrót w wysokości 400.000 zł nabywa uprawnienia do dokonywania zwrotu podatku od towarów i usług podróżnym od razu po osiągnięciu tego obrotu, czy też dopiero w 2008 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy Spółka od razu po osiągnięciu obrotu w wysokości 400.000 zł tj. jeszcze w 2007 r. będzie uprawniona do dokonywania zwrotu podatku od towarów i usług podróżnym. W ocenie Wnioskodawcy, z treści art. 127 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wynika, że sprzedawca, którego obroty za poprzedni rok podatkowy nie przekroczyły kwoty 400.000 zł, ale w roku bieżącym kwotę tę przekroczą, może za okres od momentu przekroczenia kwoty 400.000 zł dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1 ustawy, przy spełnieniu wszystkich pozostałych warunków określonych w ustawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z Nr 54, poz. 535 ze zm.)zwanej dalej ustawą o VAT, osoby fizyczne niemające stałego miejsca zamieszkania na terytorium Wspólnoty, zwane dalej "podróżnymi", mają prawo do otrzymania zwrotu podatku zapłaconego przy nabyciu towarów na terytorium kraju, które w stanie nienaruszonym zostały wywiezione przez nie poza terytorium Wspólnoty w bagażu osobistym podróżnego, z zastrzeżeniem ust. 3 oraz art. 127 i 128.

Zgodnie z art. 127 ust. 1 - ust. 5 ww. ustawy, zwrot podatku, o którym mowa w art. 126 ust. 1 ustawy o VAT przysługuje w przypadku zakupu towarów u podatników, zwanych dalej "sprzedawcami", którzy:

• są zarejestrowani jako podatnicy podatku,
• prowadzą ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących,
• zawarli umowy w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów, o których mowa w ust. 8.

Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się w przypadku, gdy sprzedawca dokonuje zwrotu podatku podróżnemu.

Sprzedawcami nie mogą być podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9.

Sprzedawcy są obowiązani:

• poinformować naczelnika urzędu skarbowego na piśmie, że są sprzedawcami;
• zapewnić podróżnym pisemną informację o zasadach zwrotu podatku w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim;
• oznaczyć punkty sprzedaży znakiem informującym podróżnych o możliwości zakupu w tych punktach towarów, od których przysługuje zwrot podatku;
• poinformować naczelnika urzędu skarbowego o miejscu, gdzie podróżny dokonujący u nich zakupu towarów może odebrać podatek, oraz z kim mają zawarte umowy o zwrot podatku i przedłożyć kopię tych umów.
  
  

Zwrot podatku podróżnym jest dokonywany w złotych przez sprzedawcę lub w punktach zwrotu VAT przez podmioty, których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1.

Zgodnie z art. 127 ust. 6 ww. ustawy sprzedawcy o których mowa w ust. 5, mogą dokonywać zwrotu, o którym mowa w art. 126 ust. 1, pod warunkiem że ich obroty za poprzedni rok podatkowy wyniosły powyżej 400.000 zł oraz że dokonują zwrotu podatku wyłącznie w odniesieniu do towarów nabytych przez podróżnego u tego sprzedawcy.

W myśl art. 127 ust. 7 ww. ustawy przepis ust. 6 stosuje się również w przypadku, gdy sprzedawca nie spełnia warunku dotyczącego wysokości obrotów, o którym mowa w tym przepisie, jednakże wyłącznie w odniesieniu do sprzedaży dokonanej podróżnemu w roku podatkowym, w którym spełniał ten warunek.

Z przytoczonych przepisów wynika, że zwrotów podatku VAT podróżnym nie można dokonywać sprzedawca noworozpoczynający działalność. Dopiero przekroczenie w pierwszym roku podatkowym limitu obrotów określonego przepisem art. 127 ust. 6 ustawy VAT (400.000 zł), uprawnia sprzedawcę do dokonywania zwrotów podatku VAT podróżnym w następnym roku podatkowym, przy spełnieniu innych warunków ustawowo określonych. Wyjątek przewidziany przepisem art. 127 ust. 7 ustawy o VAT, dotyczy sytuacji kiedy uprawniony do dokonywania zwrotów podróżnym sprzedawca, ze względu na wysokość obrotu w roku podatkowym poprzednim, w danym roku podatkowym osiągnie obrót w kwocie mniejszej lub równej 400.000 zł. Sprzedawca taki w kolejnym roku podatkowym pomimo nie spełnienia warunku dotyczącego wysokości obrotów za poprzedni rok podatkowy, ma prawo kontynuować zwroty, ale wyłącznie w odniesieniu do sprzedaży dokonanej podróżnym w roku podatkowym, w którym spełniał warunek dotyczący wysokości obrotów (określony przepisem art. 127 ust. 6 ustawy VAT).

Jednocześnie zauważa się, iż dla możliwości bycia sprzedawcą w rozumieniu art. 127 ust. 1 ustawy VAT nie jest wymagane przekroczenie limitu obrotów (400.000 zł). Jednak w takim przypadku sprzedawca musi zawrzeć umowę w sprawie zwrotu podatku przynajmniej z jednym z podmiotów uprawnionych (których przedmiotem działalności jest dokonywanie zwrotu).

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż Spółka rozpoczęła działalność w 2006 r. i jej obrót za rok 2006 nie przekroczył 400.000 zł. Jednocześnie Wnioskodawca przewiduje, że po wniesieniu w listopadzie 2007 r. aportu w postaci przedsiębiorstwa osoby fizycznej, obroty Spółki przekroczą 400.000 zł. W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy, po przekroczeniu ww. limitu obrotów Spółka już w bieżącym - 2007 r. nabędzie prawo do dokonywania zwrotów podróżnym.

Zatem na podstawie ww. przepisów oraz przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa art. 127 ust. 6 i 7 ww. ustawy, tym samym jego stanowisko uznać należy zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej rozliczenia podatku VAT zwróconego podróżnym którzy nabyli towary w przedsiębiorstwie wniesionym aportem oraz możliwości dokonywania zwrotu podatku VAT podróżnym zawarta została w odrębnych rozstrzygnięciach.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.