Pytanie:

Podatnik zwrócił się z pytaniem o określenie podstawy opodatkowania i należnego podatku z tytułu sprzedaży biletów komunikacji miejskiej.

Działając na podstawie art. 14a § 1 oraz § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60), art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w odpowiedzi na zapytanie Podatnika z dnia 10.05.2005 r. uzupełnione pismem z dnia 15.07.2005 r. dotyczące udzielenia informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego z zakresu podatku od towarów i usług w części dotyczącej określenia podstawy opodatkowania i należnego podatku z tytułu sprzedaży biletów komunikacji miejskiej, Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie postanawia uznać stanowisko Podatnika zawarte w przedmiotowej sprawie za prawidłowe.

W dniu 16.05.2005 r. Spółka w tut. Urzędzie złożyła wniosek o interpretację przepisów prawa podatkowego z zakresu podatku od towarów i usług. Z pisma Podatnika wynika, iż na podstawie umowy zawartej z zakładem świadczącym usługi komunikacji miejskiej Spółka przyjęła do sprzedaży bilety jednorazowe na przejazdy autobusowe. Zdarzenie to potwierdzone zostało fakturą VAT ze stawką 7 % właściwą dla usług pasażerskiego transportu lądowego rozkładowego. Sprzedaż biletów przez Spółkę odbywa się w kasie przedsiębiorstwa a jej ewidencjonowanie na odrębnym koncie analitycznym sprzedaży. Wg pisma Podatnika z tytułu dokonanej sprzedaży otrzymuje On od kontrahenta prowizję uwzględnioną w fakturze za bilety. W ramach rozliczenia sprzedaży biletów na koniec miesiąca Podatnik dowodem wewnętrznym określa sprzedaż netto i podatek VAT należny w stawce 7 % jako sprzedaż usług transportu pasażerskiego. Wątpliwości Spółki dotyczą kwestii czy z tytułu zbycia biletów komunikacji miejskiej w deklaracji VAT-7 należy wyliczyć sprzedaż netto i 7 % podatku VAT, traktując kwotę otrzymaną od nabywców jako wartość brutto. Zgodnie ze stanowiskiem Spółki z tytułu sprzedaży biletów Podatnik winien zadeklarować otrzymaną od nabywców faktyczną kwotę uzyskaną ze sprzedaży biletów pomniejszoną o podatek VAT w wysokości 7 %.

Mając powyższe na uwadze Naczelnik Podkarpackiego Urzędu skarbowego w Rzeszowie uprzejmie wyjaśnia, iż:
Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług - zwanej dalej ustawą, obrotem, a więc podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest co do zasady kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Z przepisu powyższego wynika, iż podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług stanowi wartość netto towaru lub wartość netto świadczonej usługi. Z pisma Podatnika wynika, iż dokonuje On sprzedaży (odsprzedaży) biletów komunikacji miejskiej, a więc de facto Spółka dokonuje sprzedaży usług komunikacji miejskiej opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w wysokości 7%. (poz. 142 załącznika Nr 3 do ustawy w związku z art. 41 ust. 2 ustawy). Podstawę opodatkowania powyższej usługi stanowi będzie zatem kwota należna od jej nabywcy (kwota uzyskania ze sprzedaży biletów) pomniejszona o kwotę podatku wg stawki 7 %.Wobec powyższego stwierdzić należy, iż kwota otrzymana przez Podatnika z tytułu sprzedaży biletów (należna od nabywcy) stanowiła będzie wartość brutto transakcji, natomiast podstawę opodatkowania stanowić będzie kwota otrzymanego wynagrodzenia pomniejszona o kwotę należnego podatku od towarów i usług. Wobec powyższego stanowisko Podatnika dotyczące deklarowania sprzedaży usług transportu pasażerskiego w deklaracji VAT-7 jako kwoty netto transakcji (tj. wartości brutto sprzedaży pomniejszonej o podatek) oraz w kwoty należnego z tego tytułu podatku należy uznać za prawidłowe. W związku z tym, Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Skarbowego postanowił jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy stanu prawnego na dzień złożenia wniosku Podatnika tj. 16.05.2005 r. i traci swoją ważność z dniem zmiany przepisów. Interpretacja powyższa nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej- do czasu jej zmiany lub uchylenia. Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 § 1 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie, ul. Geodetów 1. Zażalenie należy zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej wnieść w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia za pośrednictwem organu, który je wydał. Zażalenie winno zawierać zgodnie z art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej zarzuty, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.