Pytanie:
Czy zgodnie z obowiązującymi przepisami podatku od towarów i usług jest obowiązek opodatkowania podatkiem VAT podatku od nieruchomości, którym obciążany jest dzierżawca ośrodka wypoczynkowego?
P O S T A N O W I E N I E
Na podstawie art 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 03.02.2005 roku (data wpływu do tut. Urzędu) żądającego udzielenia pisemnej interpretacji art. 5 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy podane we wniosku jest nieprawidłowe. U z a s a d n i e n i e
1.Stan faktyczny podany we wniosku jest następujący: Podatnik wydzierżawia własną nieruchomość - ośrodek wypoczynkowy, dzierżawca płaci czynsz roczny w trzech ratach na podstawie faktury VAT, ponadto w umowie określone jest miesięczne zwracanie opłat za podatek od nieruchomości na podstawie noty księgowej.
Pytanie podatnika: Czy zgodnie z obowiązującymi przepisami podatku od towarów i usług jest obowiązek opodatkowania podatkiem VAT podatku od nieruchomości, którym obciążany jest dzierżawca ośrodka wypoczynkowego?
2.Stanowisko wnioskodawcy co do oceny stanu faktycznego: Zdaniem podatnika podatek od nieruchomości ma charakter publicznoprawny ) nie jest należnością za towar ani za usługę. Nie podlega zatem opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie można go dokumentować faktur VAT.
3.Ocena prawna stanowiska wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym.Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Towarem stosownie do art. 2 ust. 6 ww. ustawy są rzeczy ruchome, wszelkie postaci energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług , które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust.1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
Podatek od nieruchomości stanowi przymusowe, nieodpłatne, bezzwrotne świadczenie materialne pobierane przez gminę, zasadniczo w celu pokrycia jej wydatków.
Biorąc pod uwagę powyższe, podatek od nieruchomości nie stanowi towaru ani odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu przepisów wyżej cytowanej ustawy i jako taki nie może być przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT.Jednakże podatek ten, powstały niezależnie od usługobiorcy, powinien stanowić jeden z elementów rachunku kosztów stanowiących podstawę ustalania wysokości czynszu opodatkowanego podatkiem VAT. Zgodnie bowiem z przepisami art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tyt. sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy usługi.
Zatem z podstawy opodatkowania świadczonej usługi nie można wyłączyć poszczególnych jej elementów, bowiem przedmiotem określonej umową czynności jest skonkretyzowana usługa nie zaś sekwencja czy też zbiór dowolnie wyodrębnionych w jej ramach usług. Nie ma zatem podstaw do wyodrębnienia z podstawy opodatkowania podatkiem VAT równowartości podatku od nieruchomości będącego składnikiem należności z tytułu dzierżawy.
P o u c z e n i e
1. Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania postanowienia,
2. Interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia,
3. Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wniesione za pośrednictwem organu wydającego postanowienie w terminie 7 dni licząc od daty jego doręczenia (art. 236 § 2 pkt 1 zażalenie podlega opłacie skarbowej we właściwej wysokości).
