Pytanie:

Podatnik zwrócił sią z zapytaniem, czy można włączyć koszty transportu do podstawy opodaktowania dostarczanych towarów i opodaktować powyższą transakcję jedną stawką podatku VAT?

Stan faktyczny przedstawiony we wniosku.

Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe ..., prowadzi działalność polegającą na odpłatnych dostawach:
- kredy pastewnej, o symbolu PKWiU 14.12.20-10.22, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 41 ust. 2 oraz poz. 14 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, stawką podatku VAT w wysokości 7%; oraz
- nawozów magnezowych i wapniowych wymienionych w poz. 57 załącznika nr 6 do ustawy o podatku VAT, podlegających na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 3%;
dokonywanych na rzecz rolników indywidualnych i podmiotów prowadzących działalność gospodarczą.

Mając na uwadze znaczne ilości i charakter dostarczanych towarów oraz wychodząc naprzeciw oczekiwaniom kontrahentów Podatnik oferuje również dowóz zakupionych towarów do wskazanego przez zamawiającego miejsca. Transport organizowany jest w ramach posiadanego przez firmę taboru samochodowego oraz usług świadczonych przez inne firmy na zlecenie Podatnika.

W związku z powyższym Podatnik zwraca się z następującym zapytaniem:
Czy właściwe z punktu widzenia prawidłowości rozliczania podatku od towarów i usług jest:
- włączanie poniesionego kosztu transportu (w obu przypadkach: własnego i podnajmowanego) do podstawy opodatkowania dostawy opisanych wyżej towarów handlowych,
- wykazywanie tak podwyższonej ceny za dostawę w jednej pozycji (zarówno na fakturze jak i paragonie fiskalnym)?

Przedstawiony sposób postępowania skutkuje zastosowaniem jednej stawki podatku od towarów i usług dla całej podstawy opodatkowania - zarówno dla dostarczanego towaru jak i dla nierozerwalnie związanego z nim transportu. Podatnik podkreśla, iż przewóz towarów w tym przypadku nie stanowi samodzielnej usługi.

Zdaniem Podatnika przedstawiony wyżej sposób opodatkowania dokonywanej dostawy towarów polegający na włączeniu do podstawy opodatkowania towarów kosztów transportu jest zgodny z przepisami ustawy o VAT (m.in. art. 29). Podatnik podkreśla, że należności z tytułu transportu stanowią część kwoty należnej z tytułu dostawy towarów i jako takie zwiększają ich cenę. Ponadto, zdaniem Strony, takie postępowanie sugerują przepisy VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich, nakazując w art. 11 ust. 2 pkt 2 lit. b włączenie do podstawy opodatkowania kosztów prowizji, kosztów pakowania, transportu i ubezpieczenia.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu po przeanalizowaniu stanu faktycznego przedstawionego w piśmie wyjaśnia, co następuje.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania, czyli obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmujecałość świadczenia należnego od nabywcy.Obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług.

Cytowany przepis nie wymienia wprost kosztów transportu wliczonego w cenę dostawy jako elementu składowego podstawy opodatkowania.

W związku z powyższym należy sięgnąć do brzmienia art. 11 A pkt 2b VI Dyrektywy Rady UE. W przepisie tym dla obrotu krajowego ustalono regułę, zgodnie z którą podstawa opodatkowania obejmuje dodatkowe koszty takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi dostawca obciąża nabywcę. Przepis ten dotyczy kosztów bezpośrednio związanych z zasadniczą dostawą towarów lub usług, które zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji. Zasada włączenia tych świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucany jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla świadczenia zasadniczego.

Należy zatem uznać, iż w przypadku obrotu towarowego, jeżeli dostawca wliczy wartość usługi przewozowej w cenę towaru, nie ma podstaw prawnych do wyłączania tej usługi i opodatkowywania jej odrębnie, według stawki właściwej dla usługi transportowej zamiast stawki właściwej dla towaru.

Zgodnie ze stanowiskiem NSA (wyrok NSA z 27 maja 2002 r., sygn. akt I SA/Wr 120/01):"Jeżeli całość świadczenia należnego od nabywcy obejmuje także koszty przesłania (przewozu) towaru, to w cenę towaru wchodzą koszty jego transportu. Realizacja transportu sprzedawanego towaru jest w takim przypadku niezbędnym elementem świadczenia sprzedawcy w ramach umowy sprzedaży towaru i brak jest prawnych podstaw do jego wyodrębniana z tegoż świadczenia. Sprzedawca towarów dostarczając je nabywcy nie realizuje wówczas usług transportowych. Jeżeli świadczenie sprzedawcy zobowiązującego się dostarczyć towar kupującemu do wskazanego przez niego miejsca obejmuje także koszty transportu, to oznacza to, że podstawa opodatkowania VAT takiej sprzedaży obejmuje również koszty przewozu, a całość świadczenia powinna być opodatkowana według stawki właściwej dla sprzedaży towaru. W tej sytuacji bezpodstawne jest wyodrębnienie ze świadczenia sprzedaży towarów usługi przewozowej i opodatkowanie kosztów tej usługi w sposób odrębny od sprzedaży towarów."

Reasumując, przewóz do nabywcy kredy pastewnej opodatkowanej stawką 7% lub nawozów magnezowych i wapniowych opodatkowanych stawką 3%, wykonywany przez sprzedawcę tych produktów lub na jego zlecenie, jest opodatkowany tą samą stawką VAT co sprzedawany towar, czyli odpowiednio 7% lub 3%. Nie ma tu natomiast zastosowania podstawowa 22% stawka VAT właściwa tylko dla usług transportu towarów, tj. niezależnie od rodzaju przewożonego towaru. Skoro bowiem sprzedawany jest towar wraz z jego transportem, przy czym obydwie te czynności świadczy ten sam podmiot, to dla celów podatku VAT mamy do czynienia z jednorodną czynnością, czyli ze sprzedażą towaru, choć z pomocniczymi czynnościami towarzyszącymi tej czynności głównej. Za taką należy uznać tylko i wyłącznie sprzedaż towaru.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że stanowisko Podatnika wyrażone w piśmie jest prawidłowe.

Jednocześnie Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu informuje:
- iż przedmiotowa informacja o zakresie stosowania prawa podatkowego ma zastosowanie wyłącznie w przedstawionym stanie faktycznym i w stanie prawnym obowiązującym na dzień zaistnienia omawianego zdarzenia;
- interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na podstawie art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 1 i art. 236 § 2 pkt 1 oraz art. 239 w związku z art. 223 § 1 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, na niniejsze postanowienie służy zażalenie, które wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, za pośrednictwem tut. organu podatkowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia.

Zażalenie podlega opłacie skarbowej (art. 1 ust. 1 pkt 1 lit.a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o opłacie skarbowej - Dz. U. Nr 86, poz. 960 ze zm.).

Referencje