Istota interpretacji:

podstawa opodatkowania świadczonych usług

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19.07.2011 r. (data wpływu 25.07.2011 r.) w zakresie zmiany adresu siedziby firmy.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne:

Wnioskodawca prowadzi w Polsce program promocyjny ("Program") mający na celu zwiększanie satysfakcji konsumentów i budowanie ich lojalności względem firm biorących udział w Programie ("Partnerzy"), jak również zwiększanie obrotów Partnerów. Środkiem do osiągnięcia tego celu jest przyznawanie konsumentom nagród za zakupy dokonane u Partnerów. Wnioskodawca zaznacza, iż niektóre aspekty podatkowe Programu były przedmiotem interpretacji z dnia 10 grudnia 2007 r. (IP-PP2-443-280/07-2/PS) wydanej przez tut. organ podatkowy. Niemniej jednak, w związku z modyfikacją Programu, jak również w związku ze zmianami w ustawie o VAT, które weszły w życie w 2011 r., Wnioskodawca złożył niniejszy wniosek o interpretację indywidualną w oparciu o zmodyfikowany stan faktyczny.

Po modyfikacji, w Programie mają uczestniczyć w szczególności, następujące cztery kluczowe podmioty:

• Wnioskodawca - podmiot organizujący program i zarządzający nim;

• Partnerzy - podmioty zainteresowane zwiększaniem satysfakcji swoich klientów, budowaniem ich lojalności oraz zwiększaniem swoich obrotów;

• Konsumenci - klienci indywidualni (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej), nagradzani za zakupy dokonane u Partnerów ("Konsumenci"); oraz

• Podwykonawca programu - podmiot, który w ramach umowy z Wnioskodawcą, będzie dostarczać Konsumentom nagrody ("Podwykonawca programu"). Podwykonawcami programu będą firmy z siedzibą w innym kraju członkowskim UE, nieposiadające stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce albo firmy polskie, tj. firmy z siedzibą w Polsce. Spółka zaznacza, iż w tym samym czasie może korzystać z kilku Podwykonawców Programu (np. jednocześnie z firmy polskiej i niemieckiej) lub z tylko jednego Podwykonawcy programu.
  
  

Funkcjonowanie Programu, z perspektywy Konsumentów, będzie przebiegało w następujących dwóch etapach:

Etap 1. Przyznanie punktów.

Konsument chcący dołączyć do Programu otrzymuje od Wnioskodawcy specjalną kartę, za pomocą której może zbierać punkty za zakupy dokonane u Partnerów. Ilekroć klient dokonuje zakupu w punkcie sprzedaży Partnera i okazuje przy tym powyższą kartę, na osobiste konto Konsumenta, prowadzone przez Wnioskodawcę, dopisywane są punkty, których liczba zależy od wartości dokonanych u Partnera zakupów. Jedynym warunkiem otrzymania punktów jest dokonanie zakupu u Partnera. Punkty uzyskane w zamian za zakupy dokonane u różnych Partnerów sumują się.

Etap 2. Wymiana punktów na nagrodę.

Zebranie określonej liczby punktów uprawnia Konsumentów do wymiany tych punktów na nagrody. Nagrody mogą mieć postać: nagród rzeczowych, usług obcych (np. wycieczka lub bilet do kina), bonów zakupowych, możliwości wymiany punktów na kwotę pieniężną, która jest przekazywana organizacji pożytku publicznego, itd.

Konsument zainteresowany otrzymaniem nagrody może ją wybrać spośród możliwości przedstawionych w katalogach (np. katalogu przesłanym pocztą przez Wnioskodawcę) lub na stronach internetowych (np. stronie internetowej Wnioskodawcy). Dokonawszy wyboru nagrody Konsument może złożyć zamówienie na stronie internetowej Wnioskodawcy. Następnie Spółka przesyła dane tego zamówienia do Podwykonawcy programu, który z kolei dostarcza Konsumentowi wybraną przez niego nagrodę (np. wysyła do Konsumenta nagrodę z jego magazynu w przypadku nagród rzeczowych).

Każdej nagrodzie jest przyporządkowana odpowiednia liczba punktów, o którą w momencie dokonania wyboru nagrody pomniejszana jest liczba punktów na koncie Konsumenta. Jeżeli na koncie Konsumenta nie znajduje się wystarczająca liczba punktów, Konsument może się zdecydować na zakupienie nagrody z rabatem, którego wartość jest uzależniona od liczby punktów na koncie Konsumenta.

Konsument może wymienić zebrane przez siebie punkty na nagrody w ciągu trzech lat od ich uzyskania za zakupy u Partnera. Co do zasady, po upływie tego okresu, niewykorzystane punkty tracą ważność i nie podlegają wymianie na nagrody.

Rola Wnioskodawcy w ramach Programu

Rolą Wnioskodawcy w ramach Programu jest zarządzanie działalnością całego Programu na rzecz Partnerów, na podstawie zawieranych z nimi umów. W ramach wspomnianego zarządzania Spółka, m.in. prowadzi indywidualne konta Konsumentów, na których gromadzone są punkty uzyskane za zakupy u Partnerów, wydaje Konsumentom karty służące do zbierania punktów, zbiera od Partnerów informacje o uzyskanych przez Konsumentów punktach, udostępnia Konsumentom dane dotyczące ilości zgromadzonych przez nich punktów, prowadzi stronę internetową Programu, na której znajdują się informacje dla Konsumentów. Wnioskodawca zajmuje się też odpowiednią oprawą marketingową Programu i Partnerów (np. promuje loga i produkty Partnerów w korespondencji kierowanej do Konsumentów), zapewnia materiały promocyjne, komunikację medialną oraz techniczną i operacyjną stronę obsługi Programu. Wnioskodawca zarządza również procesem wydawania nagród przez Podwykonawcę programu.

W zamian za zarządzanie Programem Partnerzy są obowiązani wypłacać Spółce stosowne wynagrodzenie. Wynagrodzenie jest kalkulowane z uwzględnieniem liczby wykorzystanych przez Konsumentów punktów, które były im przyznane przez danego Partnera w danym okresie czasu. Wynagrodzenie pokrywa koszty prowadzenia Programu przez Spółkę, w tym koszty, którymi Wnioskodawca jest obciążany przez Podwykonawcę programu. Wnioskodawca wystawia na poszczególnych Partnerów faktury VAT.

Rola Podwykonawcy programu w ramach Programu.

Rolą Podwykonawcy programu w ramach Programu jest zarządzanie procesem dostarczania nagród Konsumentom spełniającym kryteria Programu przewidziane do otrzymania nagrody. Przykładowo, Podwykonawca programu wyszukuje potencjalne nagrody i ich dostawców, ustała ofertę nagród wraz z Wnioskodawcą, nabywa nagrody i sprawuje kontrolę nad dostawcami, przechowuje ich określoną ilość, organizuje pracę i zarządza magazynem, w którym przechowywane są nagrody, pakuje nagrody i dostarcza je w wyznaczonym terminie Konsumentom, zgodnie ze złożonymi przez nich zamówieniami. Podwykonawca programu zarządza również procesem zwrotów i reklamacji i kontaktuje się w tym zakresie z Konsumentami. Podwykonawca programu ma również obowiązek przekazywać Spółce wszelkie informacje niezbędne do bieżącego monitorowania procesu wydawania nagród Konsumentom, przygotowywać raporty i archiwizować dane.

Zgodnie z umową zawartą pomiędzy Wnioskodawcą a Podwykonawcą programu, Wnioskodawca nie staje się właścicielem przekazywanych Konsumentom nagród na żadnym etapie powyższego procesu. Nagrody są dostarczane przez Podwykonawcę programu bezpośrednio Konsumentom.

W zamian za świadczenie usług związanych z zarządzaniem procesem wydawania nagród Konsumentom Wnioskodawca jest obowiązany wypłacać na rzecz Podwykonawcy programu stosowne wynagrodzenie. Wynagrodzenie pokrywa koszty zarządzania procesem dostarczania nagród, i tym również koszty zakupu i przesłania nagród Konsumentom. Podwykonawca programu, jeśli jest podmiotem polskim, wystawia na rzecz Spółki fakturę z wykazanym na niej polskim VAT naliczonym wg stawki podstawowej (tj. stawki 22% lub wyższej) od całkowitej kwoty należnej Podwykonawcy programu. Jeśli Podwykonawca programu jest podmiotem z innego kraju UE wystawia na rzecz Wnioskodawcy fakturę bez podatku VAT, podając jednocześnie właściwy numer VAT, przyznany mu przez inne państwo UE (np. Podwykonawca programu z Niemiec podaje na fakturze swój niemiecki numer VAT).

Rola Partnera w ramach Programu.

Zasadniczo Program ma na celu zwiększanie satysfakcji klientów Partnerów i budowanie ich lojalności oraz zwiększanie obrotów Partnerów, wobec czego to Partnerzy są beneficjentami programu. Poprzez mechanizm premiowania zakupów dokonywanych u Partnerów przez Konsumentów Partnerzy osiągają zwiększoną lojalność swoich klientów, a tym samym większe wyniki w zakresie wykonywanej przez siebie sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podstawą opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Partnerów jest całkowita kwota otrzymywana przez Spółkę od Partnerów...

Zdaniem Wnioskodawcy podstawą opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Partnerów jest całkowita kwota otrzymywana przez Spółkę od Partnerów.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, "podstawą opodatkowania jest obrót (...). Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy". Przepis ten koresponduje z treścią art. 73 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L 347 z 11.12.2006, dalej: "Dyrektywa VAT"), który stanowi, iż "podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną (...)".

Mając na uwadze powyższe przepisy należy, w ocenie Spółki, przyjąć, iż podstawą opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych przez Wnioskodawcę na rzecz Partnerów jest całkowita kwota otrzymywana przez Spółkę od Partnerów. Spółka zatem powinna naliczyć VAT należny (wg stawki 22% lub wyższej wynikającej z przepisów przejściowych) od całej kwoty, którą dany Partner jest obowiązany Spółce zapłacić w związku ze świadczeniem przez Spółkę usług zarządzania Programem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W tym miejscu podkreślenia wymaga fakt, iż wynagrodzenie z tytułu sprzedaży najczęściej wyrażone jest w formie ceny. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), przez cenę należy rozumieć wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Należy zaznaczyć, iż cena w rozumieniu wyżej cyt. ustawy o cenach, to cena obejmująca podatek VAT, a zatem cena brutto. Regulacja art. 3 ust. 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach, jest bardzo istotna bowiem oznacza, iż wszędzie tam, gdzie strony nie określiły wyraźnie, czy umówiona przez nie cena jest kwotą brutto czy netto, przyjmuje się, że jest to cena brutto, a zatem cena obejmująca podatek VAT.

Ponadto, należy zwrócić uwagę na definicję kwoty należnej z tytułu sprzedaży zawartą w art. 29 ustawy, wedle której kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy (czyli również podatek VAT).

Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi jest obowiązany do zapłaty na rzecz sprzedawcy określonej sumy pieniężnej w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, należy przyjąć, iż w ramach tej płatności mieści się podatek VAT. Oznacza to, iż w sytuacji gdy w umowie nie wyodrębniono wartości netto z kwoty należnej z tytułu sprzedaży (wartość brutto), to podatek należny z tytułu dokonania tej czynności powinien być ustalany na zasadzie podatku liczonego "w stu".

Z powyższego przepisu wynika, iż podstawą opodatkowania nie jest kwota należna (cena) za świadczoną usługę bądź dostawę towaru, ale cena (kwota należna) pomniejszona o kwotę należnego podatku. Wobec tego, w przypadku czynności opodatkowanych stawkami podstawowymi bądź obniżonymi, ale większymi niż 0%, podstawa opodatkowania jest niższa od kwoty należnej o wartość podatku należnego z tytułu transakcji.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka jako podstawę opodatkowania przyjmuje kwotę należną z tytułu świadczonej usługi na rzecz Partnera. Z tego wynika, że jest to niezgodne z art. 29 ust. 1 ustawy, bowiem w taki sposób ustalona podstawa opodatkowania zawiera wartość podatku; jest więc zawyżona. W przedstawionych okolicznościach Spółka w celu ustalenia podstawy opodatkowania winna kwotę należną z tytułu usługi świadczonej na rzecz Partnera pomniejszyć o kwotę należnego podatku.

Mając na uwadze powyższe, należy stanowisko Spółki uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie należy wskazać, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga w zakresie podstawy opodatkowania usług świadczonych dla Partnerów, natomiast w zakresie opodatkowania, podstawy opodatkowania dla importu usług, stawki podatku, prawa do odliczenia z tytułu świadczonych usług i przekazania towarów w ramach prowadzonego programu zostanie wydana odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.