Istota interpretacji:

Czy Spółka może odliczyć podatek VAT z faktur dokumentujących zakupione usługi?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi pełną działalność opodatkowaną. Wysyła swoje wyroby między innymi do klientów z Unii Europejskiej. W związku z prowadzoną działalnością, zakupuje różne usługi, np. usługi wynajmu samochodu.

Faktury te zawierają podatek VAT. W przyszłości mogą wystąpić przypadki refakturowania usług na klientów Spółki. Obecnie trwają w tym zakresie rozmowy z jej zagranicznymi klientami, którzy mają swoje siedziby w krajach Unii Europejskiej i są podatnikami podatku od wartości dodanej. Zainteresowany ma wątpliwości, jak ma wyglądać taka refaktura i jakie czynności powinien on podjąć w tym zakresie.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że usługa wynajmu samochodu będzie stanowić usługę krótkotrwałego wynajmu środka transportu, przez które zgodnie z art. 28j ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni. Środek transportu (samochód) może zostać oddany do dyspozycji zarówno na terenie Polski, jak i na terenie innego państwa UE.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może odliczyć podatek VAT z faktur dokumentujących zakupione usługi...

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur usługowych od dostawców krajowych. Przemawia za tym art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy precyzuje, iż kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 15 ust. 2 ustawy stanowi, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany), bądź pośredni.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych przez podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wysyła swoje wyroby między innymi do klientów z Unii Europejskiej. W związku z tym, zakupuje on od polskich podatników usług krótkoterminowego wynajmu samochodu, którzy obciążają go z tego tytułu fakturami zawierającymi podatek VAT. Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości mogą wystąpić przypadki refakturowania ww. usług na jego zagranicznych klientów, którzy mają swoje siedziby w krajach Unii Europejskiej i są podatnikami podatku od wartości dodanej.

Tut. Organ informuje, iż w interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-1492/10-6/EWW z dnia 13 grudnia 2010 r. stwierdzono, że dokonując refakturowania nabytych usług krótkoterminowego wynajmu samochodu Wnioskodawca de facto sam świadczyć będzie te usługi na rzecz zagranicznych kontrahentów. W wyniku analizy sprawy ustalono także, iż środek transportu (samochód) może zostać oddany do dyspozycji usługobiorcy zarówno na terenie Polski, jak i na terenie innego państwa Unii Europejskiej, a w przedmiotowej sprawie dla ustalenia miejsca świadczenia tych usług zastosowanie znajdzie art. 28j ustawy. Zatem w sytuacji, gdy samochód zostanie faktycznie oddany do dyspozycji usługobiorcy na terytorium Polski, miejsce świadczenia (opodatkowania) znajdować będzie się na terytorium kraju, a jeśli oddanie to nastąpi poza jego granicami, miejsce świadczenia znajdować będzie się w państwie, w którym doszło do jego oddania. Podkreślenia wymaga fakt, iż powyższy przepis dotyczy ustalania miejsca świadczenia (opodatkowania) usług krótkoterminowego wynajmu samochodu wykonywanych zarówno przez Spółkę, jak i jej polskich usługodawców.

Biorąc zatem powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że przypadku gdy do faktycznego oddania przedmiotowego samochodu dojdzie na terytorium Polski i polscy podatnicy z tytułu świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu samochodu na rzecz Zainteresowanego obciążą go fakturami zawierającymi podatek VAT (wystawionymi zgodnie z przepisami), będzie on miał prawo do odliczenia tego podatku, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Bowiem usługi te będą miały związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi (dalsza ich sprzedaż będzie także podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju, ze względu na ich miejsce świadczenia).

Treść art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy wskazuje, iż podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

Powyższy przepis uzależnia możliwość skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od spełnienia łącznie wskazanych w tym przepisie warunków, a mianowicie:

• kwota podatku naliczonego, która ma obniżać kwotę podatku należnego, musi być związana z importowanymi lub nabywanymi towarami i usługami, które dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju,
• podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
  
  

Jednakże stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W sytuacji, gdy polscy podatnicy świadczący na rzecz Spółki usługi krótkoterminowego wynajmu samochodu, oddadzą go faktycznie do jej dyspozycji na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, miejscem ich świadczenia (opodatkowania), w myśl art. 28j ustawy, będzie terytorium tego państwa. Tym samym, transakcje te nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.

Zainteresowany w tym przypadku nie będzie miał zatem prawa do odliczenia podatku naliczonego na fakturach otrzymanych od polskich podatników, bowiem czynności nimi udokumentowane nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju. Zastosowanie w niniejszym przypadku znajdzie powołany art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego w kwestii prawa do odliczenia podatku z tytułu nabycia usług krótkoterminowego wynajmu samochodu. Natomiast w zakresie dokumentowania wykonywanych usług będących przedmiotem pytania, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz obowiązku wykazywania ich w informacjach podsumowujących i deklaracjach VAT-7, w dniu 13 grudnia 2010 r. wydana została odrębna interpretacja znak ILPP2/443-1492/10-6/EWW.

Natomiast w pozostałych zakresach, wydane zostały w dniu 13 grudnia 2010 r. odrębne interpretacje znak: ILPP2/443-1492/10 4/EWW, ILPP2/443-1492/10 5/EWW, ILPP2/443 1492/10-7/EWW, ILPP2/443-1492/10 8/EWW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje