|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: faktura VAT, konsorcjum, odliczenie podatku od towarów i usług, podatek naliczony, podstawa opodatkowania | |
| Data: 2010-05-11 | |
![]() Istota interpretacji:Podstawa opodatkowania oraz prawo do odliczeni z tytułu wystawionej fakturyW przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka (dalej: Wnioskodawca) jest spółką świadczącą (lub mającą zamiar świadczyć) usługi szeroko pojętej ochrony osób i mienia. W chwili obecnej Spółka specjalizuje się w świadczeniu usług z zakresu bezpośredniej ochrony fizycznej, polegającej na stałym dozorze sygnałów przesyłanych, gromadzonych i przetwarzanych w elektronicznych urządzeniach i systemach alarmowych. Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka nie wyklucza możliwości świadczenia innych rodzajów usług ochrony osób i mienia, w tym usług stałej lub doraźnej ochrony fizycznej (świadczenie usług bezpośredniej stałej lub doraźnej ochrony fizycznej, polega na zapewnieniu bezpieczeństwa osób i mienia, które realizowane są przez pracowników ochrony pełniących służbę bezpośrednio na obiekcie objętym ochroną). Wnioskodawca mając na uwadze chęć dynamicznego rozwoju swojej działalności podejmuje i planuje podejmować współpracę przy pozyskiwaniu znacznych kontraktów na świadczenie swoich usług z innymi podmiotami z branży ochroniarskiej. Co do zasady współpraca z innymi podmiotami świadczącymi usługi ochrony, w zakresie organizacyjnym, opiera się na zasadzie podwykonawstwa i tzw. refaktur zgodnie z regulacją art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Oznacza to, iż Zainteresowany zawiera umowę z kontrahentem (zleceniodawcą) i zgodnie z tą umową zobowiązany jest wyświadczyć usługi na rzecz tego kontrahenta, a następnie w zakresie w jakim konieczne jest podzlecenie pewnego zakresu usługi innemu podmiotowi (np. ze względu na zakres zlecenia) Wnioskodawca zawiera umowę na tzw. podwykonawstwo z innym podmiotem świadczącym usługi ochrony. Podmiot ten w ramach umowy podwykonawczej wykonuje usługi ochrony bezpośrednio u zamawiającego (kontrahenta Spółki). Wynagrodzenie, które Zainteresowany musi zapłacić podwykonawcy za jego usługi stanowi następnie część wynagrodzenia, którym obciąża on swojego zleceniodawcę. Współpraca, w zakresie przedmiotowym, może wyglądać następująco:
W chwili obecnej Zainteresowany planuje podjęcie starań o uzyskanie kontraktów na świadczenie usług ochrony w trybie zamówień publicznych (w obu ww. zakresach przedmiotowej współpracy). W ramach takich postępowań, mając na uwadze fakt, iż w trybie zamówień publicznych istotne jest – zgodnie z art. 22 ustawy prawo zamówień publicznych – wykazanie się dotychczasową realizacją znacznych przedsięwzięć z zakresu ochrony (jakich Spółka nie posiada), Wnioskodawca zmuszony jest zmodyfikować sposób postępowania wobec kontrahenta (zleceniodawcy). Zainteresowany będzie musiał występować w ramach postępowań o zamówienia publiczne jako podmiot współpracujący z innym podmiotem w ramach tzw. konsorcjum. Struktura konsorcjum przewidziana jest ponadto jako obligatoryjna przez ustawę prawo zamówień publicznych, przy wspólnym ubieganiu się o udzielenie zamówienia na realizację usługi, przez więcej niż jeden podmiot, co ma wzmocnić zabezpieczenie zlecającego w zakresie odpowiedzialności za wykonywaną usługę. Wymóg wspólnego ubiegania się o udzielenie zamówienia w ramach konsorcjum, wynika także z zasad niektórych postępowań o udzielenie zamówienia organizowanych i przeprowadzanych przez podmioty nieobjęte zakresem ustawy prawo zamówień publicznych. Mając na względzie wskazane powyżej okoliczności faktyczne, Wnioskodawca zamierza podpisać umowę konsorcjalną charakteryzującą się określonymi cechami. W ramach projektowanej umowy konsorcjalnej i zgodnie z jej treścią:
Zainteresowany może występować w ramach umowy konsorcjalnej zarówno w roli podmiotu X (zwanego w piśmiennictwie pełnomocnikiem konsorcjum lub liderem konsorcjum), jak i w roli podmiotu Y (dla celów niniejszej interpretacji zwanego zwykłym konsorcjantem). Dodatkowo, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. prawo zamówień publicznych (art. 23 i art. 141 cyt. ustawy), odzwierciedlonymi w projekcie umowy konsorcjalnej, obowiązkowymi elementami umowy konsorcjalnej są następujące zobowiązania podmiotów X i Y:
Zawarcie umowy konsorcjalnej jest niezbędne ze względu na art. 23 ust. 4 ustawy prawo zamówień publicznych, jeżeli oferta wykonawców, o których mowa w ust. 1 (tj. wykonawców ubiegających się wspólnie o udzielenie zamówienia), została wybrana, zamawiający może żądać przed zawarciem umowy w sprawie zamówienia publicznego umowy regulującej współpracę tych wykonawców. Należy wskazać, iż planowane rozliczenie pomiędzy podmiotami X i Y (dalej: konsorcjantami), czyli owe "odrębne ustalenie" wskazane w projekcie umowy konsorcjalnej, opierać się będzie na projekcie umowy podwykonawstwa, identycznej w swoim zakresie i treści do dotychczas zawieranych przez Wnioskodawcę i swoich podwykonawców. W ramach projektowanej umowy podwykonawstwa lider konsorcjum pełni funkcję zleceniodawcy, a drugi konsorcjant funkcję wykonawcy. Umowa podwykonawstwa charakteryzować się będzie tym, iż:
Faktura VAT dokumentująca wykonanie usługi ochrony przez konsorcjanta w kwocie netto stanowi część wynagrodzenia jakie lider konsorcjum fakturuje zleceniodawcę – tym samym dochodzi od zastosowania instytucji tzw. refaktury zgodnie z warunkami wskazanymi w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE.L. z 2006 r. nr 347, poz. 1 ze zm.), który stanowi, iż w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Przykładowo: Zainteresowany jest liderem w konsorcjum (razem z podmiotem X) wykonującym na rzecz zamawiającego usługi ochrony. Umowa pomiędzy konsorcjantami i zleceniodawcą określa zlecenie polegające na wykonaniu ochrony budynków zleceniodawcy w całym kraju. Część usług ochrony wykonuje na rzecz zamawiającego Wnioskodawca własnymi siłami za kwotę 50 zł netto, a cześć wykonuje podmiot X własnymi siłami za kwotę 100 zł netto. Podmiot X na mocy umowy podwykonawczej fakturuje Zainteresowanemu za wykonane usługi ochrony (w kwocie 100 zł netto), a następnie Wnioskodawca – na mocy zapisów o sposobie rozliczenia z umowy konsorcjalnej i art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE – fakturuje zleceniodawcę kwotą 150 zł netto. Analogiczne rozliczenie występuję wówczas, gdy liderem konsorcjum jest inny podmiot, a Zainteresowany jest zwykłym konsorcjantem – poniższe pytania dotyczyć będą więc sytuacji w której Wnioskodawca jest: albo liderem konsorcjum, albo zwykłym konsorcjantem. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1. Wnioskodawca występujący, w opisanym zdarzeniu, jako lider konsorcjum ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w tym również z faktur wystawionych przez zwykłych konsorcjantów, w związku z realizacją usług w wykonaniu umowy konsorcjum. Ad. 2. Wnioskodawca występujący, w opisanym zdarzeniu, jako zwykły konsorcjant ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w związku z realizacją usług w wykonaniu umowy konsorcjum. Uzasadnienie stanowisk w zakresie podatku VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki oian1zacyjnej niemającaj osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w ust. 2. bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary I usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa wart. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów usług. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Zdaniem Wnioskodawcy związek taki zachodzi, gdyż zakupy dokonywane przez lidera od konsorcjantów mają związek ze sprzedażą dokonywaną na rzecz zamawiającego. Analogicznie jest w przypadku dokonywanie zakupów przez konsorcjantów od innych podmiotów – mają związek ze sprzedażą dokonywaną na rzecz lidera. Jeśli chodzi o prawo lidera (czyli również Zainteresowanego) do odliczenia podatku naliczonego, to nie może budzić wątpliwości prawo lidera do odliczenia podatku VAT naliczonego w fakturach otrzymanych od konsorcjantów (podwykonawców), związanych z realizacją usług ochrony w ramach umowy konsorcjum na rzecz zamawiającego oraz podatku VAT naliczonego w otrzymanych przez lidera (czyli również Wnioskodawcę) fakturach od innych podmiotów, a związanych z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez niego na rzecz zamawiającego. Zainteresowany występujący w roli lidera nabywa na podstawie umowy podwykonawstwa usługi od swoich konsorcjantów (umowa podwykonawstwa jest regulacją szczegółową do regulacji umowy konsorcjalnej), a następnie wartość netto nabytych usług od konsorcjantów stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT zamawiającego – tym samym, dokonując sprzedaży opodatkowanej lider ma prawo odliczyć podatek VAT z tytułu nabycia usług od konsorcjantów. Nadmienić należy również, iż powyższa sytuacja wskazywać będzie na wystąpienie instytucji tzw. refakturowania. Obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie regulują kwestii przenoszenia kosztów (tzw. refekturowania kosztów), co oznacza, iż należy w tej sytuacji odwołać się do zapisu zawartego w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. nr 347, poz. 1 ze zm.), (wcześniej art. 6 ust. 4 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) (Dz. Urz. UE Nr L 145/1), zgodnie z którym w przypadku, gdy podatnik (Wnioskodawca) działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje, w których koszty niektórych usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez świadczącego usługę, mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę, poprzez wystawianie tzw. "refaktur". Należy przyjąć, iż refakturowanie polega na zafakturowaniu przez jeden podmiot innemu podmiotowi, odsprzedaży usług, a celem jest przeniesienie kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta. "Refaktura" jest więc zwykłą fakturą VAT, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą a rzeczywistym nabywcą tej usługi. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy usługi, lecz na jej rzeczywistym użytkowniku – w analizowanym przypadku na zamawiającym. W związku z powyższym za prawidłowe należy uznać stanowisko Zainteresowanego, iż spełnia on przesłanki do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych na niego faktur VAT, w tym również z faktur wystawionych przez konsorcjantów, w związku z realizacją podlegających opodatkowaniu usług w wykonaniu umowy konsorcjum. Podobnie konsorcjanci (czyli w innej konfiguracji Wnioskodawca) mają prawo odliczyć podatek VAT od nabywanych przez nich towarów i usług wykorzystywanych do wyświadczenia usługi ochrony wykonywanej w ramach umowy konsorcjalnej. Na potwierdzenie własnego stanowiska Zainteresowany powołał interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 kwietnia 2009 r., nr IBPP1/443-97/09/AS. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:
- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca, będący podatnikiem podatku od towarów i usług, jest spółką świadczącą (lub mającą zamiar świadczyć) usługi szeroko pojętej ochrony osób i mienia. W chwili obecnej Spółka specjalizuje się w świadczeniu usług z zakresu bezpośredniej ochrony fizycznej. Spółka nie wyklucza możliwości świadczenia innych rodzajów usług ochrony osób i mienia, w tym usług stałej lub doraźnej ochrony fizycznej. Zainteresowany wskazuje, iż co do zasady współpraca z innymi podmiotami świadczącymi usługi ochrony, w zakresie organizacyjnym, opiera się na zasadzie podwykonawstwa i tzw. refaktur zgodnie z regulacją art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Oznacza to, iż Zainteresowany zawiera umowę z kontrahentem (zleceniodawcą) i zgodnie z tą umową zobowiązany jest wyświadczyć usługi na rzecz tego kontrahenta, a następnie w zakresie w jakim konieczne jest podzlecenie pewnego zakresu usługi innemu podmiotowi (np. ze względu na zakres zlecenia) Wnioskodawca zawiera umowę na tzw. podwykonawstwo z innym podmiotem świadczącym usługi ochrony. Podmiot ten w ramach umowy podwykonawczej wykonuje usługi ochrony bezpośrednio u zamawiającego (kontrahenta Spółki). Wynagrodzenie, które Zainteresowany musi zapłacić podwykonawcy za jego usługi stanowi następnie część wynagrodzenia, którym obciąża on swojego zleceniodawcę. W chwili obecnej Zainteresowany planuje podjęcie starań o uzyskanie kontraktów na świadczenie usług ochrony w trybie zamówień publicznych (w obu ww. zakresach przedmiotowej współpracy). W ramach takich postępowań, mając na uwadze fakt, iż w trybie zamówień publicznych istotne jest – zgodnie z art. 22 ustawy prawo zamówień publicznych – wykazanie się dotychczasową realizacją znacznych przedsięwzięć z zakresu ochrony (jakich Spółka nie posiada), Wnioskodawca zmuszony jest zmodyfikować sposób postępowania wobec kontrahenta (zleceniodawcy). Zainteresowany będzie musiał występować w ramach postępowań o zamówienia publiczne jako podmiot współpracujący z innym podmiotem w ramach tzw. konsorcjum. Zainteresowany może występować w ramach umowy konsorcjalnej zarówno w roli podmiotu X (zwanego w piśmiennictwie pełnomocnikiem konsorcjum lub liderem konsorcjum), jak i w roli podmiotu Y (dla celów niniejszej interpretacji zwanego zwykłym konsorcjantem). W ramach projektowanej umowy podwykonawstwa lider konsorcjum pełni funkcję zleceniodawcy, a drugi konsorcjant funkcję wykonawcy. Faktura VAT dokumentująca wykonanie usługi ochrony przez konsorcjanta w kwocie netto stanowi część wynagrodzenia jakie lider konsorcjum fakturuje na zleceniodawcę – tym samym dochodzi od zastosowania instytucji tzw. refaktury zgodnie z warunkami wskazanymi w art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stanowi, iż w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi. Analogiczne rozliczenie występuję wówczas, gdy liderem konsorcjum jest inny podmiot, a Zainteresowany jest zwykłym konsorcjantem. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w sytuacji gdy Wnioskodawca występuje zarówno w roli lidera konsorcjum, jak i w przypadku gdy pełni rolę zwykłego konsorcjanta, będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu wystawionych faktur, pod warunkiem, że Zainteresowany wykonuje czynności opodatkowane podatkiem VAT. Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa lidera do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur oraz prawa zwykłego konsorcjanta do odliczenia podatku naliczonego z wystawionych faktur. Ponadto, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie wskazania podstawy opodatkowania z tytułu wystawionej przez lidera konsorcjum faktury na zamawiającego oraz wskazania podstawy opodatkowania z tytułu wystawionej przez zwykłego konsorcjanta faktury na lidera została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji z dnia 11 maja 2010 r., nr ILPP1/443-175/10-2/AW. Natomiast, kwestie dotyczące zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresach: określenia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów w związku z udziałem Spółki w konsorcjum jako lidera oraz określenia przychodów w związku z udziałem Spółki w konsorcjum jako zwykłego konsorcjanta zostały rozstrzygnięte w odrębnych interpretacjach z dnia 11 maja 2010 r., nr ILPB3/423-166/10-3/MM oraz ILPB3/423-166/10-4/MM. Ponadto, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie określenia kosztów uzyskania przychodów w związku z udziałem Spółki w konsorcjum jako zwykłego konsorcjanta została załatwiona postanowieniem o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z dnia 11 maja 2010 r., nr ILPB3/423-166/10-5/MM. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. Referencje |
|
| 2010-05-11 |
