Istota interpretacji:

określenie podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia usług bankowych, z tytułu których Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie w formie opłat i prowizji

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (zwany dalej "Bankiem"), działając na podstawie stosownego zezwolenia Komisji Nadzoru Bankowego oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Prawo Bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, ze zm., zwanej dalej. "Prawo Bankowe"), świadczy za wynagrodzeniem szereg usług finansowych na rzecz klientów indywidualnych oraz instytucjonalnych.

W szczególności, Bank świadczy usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 6 ust. 1 Prawa Bankowego, tj czynności bankowe sensu stricto oraz sensu largo (zwane dalej, "czynnościami bankowymi"). Czynności bankowe objęte są, co do zasady, zwolnieniem z opodatkowania VAT. Stąd, wykonując przedmiotowe czynności, w zdecydowanej większości przypadków, Bank świadczy usługi zwolnione z opodatkowania VAT. W związku ze świadczeniem wskazanych powyżej usług, Bank otrzymuje określone wynagrodzenie, którego wartość jest kalkulowana w oparciu o określoną kategorię przychodową. W przypadku znacznej części czynności bankowych kwota wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tego tytułu jest ustalana w formie opłaty lub prowizji określonej kwotowo bądź procentowo.

Taki sposób określania wynagrodzenia dotyczy przykładowo następujących usług świadczonych przez Bank:

• usług w zakresie prowadzenia i obsługi rachunków bankowych tj. rachunków rozliczeniowych, w tym bieżących i pomocniczych, rachunków lokat terminowych, rachunków powierniczych (typy oferowanych rachunków zgodnie z przepisami Prawa bankowego) oraz rachunków typu cashpool,
• usług dotyczących obrotu czekowego i wekslowego (tj. inkaso czeku rozrachunkowego, wysłanie weksla do inkasa itp.),
• kart kredytowych,
• kredytów (tj. prowizja za przyznanie kredytu),
• gwarancji i poręczeń,
• akredytyw,
• inkasa dokumentowego (szczegółowy opis poszczególnych czynności Wnioskodawca zamieścił w dalszej części stanu faktycznego wniosku).
  
  

Kwoty przedmiotowych opłat oraz prowizji traktowane są przez Bank dla celów rozliczeń VAT, jako wynagrodzenie (obrót) z tytułu wykonywanych czynności bankowych. Kwoty opłat i prowizji naliczonych i wymagalnych w danym okresie (np. opłaty ustalone na koniec przyjętego miesięcznego okresu rozliczeniowego), bez względu na moment faktycznej ich zapłaty przez klienta, ujmowane są w dokonywanych przez Bank rozliczeniach VAT.

Tym samym, w przypadku, gdy w terminie wymagalności Bank nie otrzymał stosownej zapłaty (np. z uwagi na brak na rachunku bankowym klienta dostępnych środków finansowych) kwoty opłat i prowizji wymagalnych, lecz nieotrzymanych w danym okresie ujmowane są przez Bank w wartości podstawy opodatkowania VAT. W takiej sytuacji, późniejsze otrzymanie (pobranie) przez Bank środków z tytułu zapłaty zaległych opłat i prowizji nie jest już uwzględniane w rozliczeniach VAT przez Bank. W przypadku bowiem późniejszego pobrania przez Bank opłat czy prowizji, kwoty tych płatności zostały uprzednio ujęte przez Bank w wartości podstawy opodatkowania, tj. w rozliczeniu za okres w którym opłaty te stały się wymagalne po stronie Wnioskodawcy.

Wskazany powyżej sposób traktowania dla celów VAT odnosi się odpowiednio do prowizji i innych opłat bankowych w walucie obcej. Jednakże, w takim przypadku, w wartości podstawy opodatkowania VAT uwzględniana jest przez Bank stosowna kwota wskazanych płatności ustalona w PLN według średniego kursu NBP danej waluty z poprzedniego dnia roboczego w stosunku do dnia wymagalności danej płatności bądź też z poprzedniego dnia roboczego w stosunku do dnia faktycznej zapłaty w przypadku, gdy zapłata dokonywana jest wcześniej.

Szczegółowy opis usług bankowych świadczonych przez Bank:

Poniżej Bank zamieścił opis poszczególnych czynności bankowych, będących przedmiotem zapytania wraz z podaniem wszystkich elementów mających wpływ na wysokość podstawy opodatkowania.

1. Usługi w zakresie prowadzenia i obsługi rachunków bankowych

• usługa pośrednictwa finansowego polegająca na otwarciu, prowadzeniu i obsłudze rachunków bankowych;
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług:

• usługa świadczona jest zasadniczo w sposób ciągły;
  
• usługa wykonywana jest w przyjętych w umowie z klientem okresach rozliczeniowych (np. miesięcznych);
  
• częściowe wykonanie usługi następuje na koniec okresu rozliczeniowego;
  
• wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• należna Bankowi prowizja jest wymagalna najczęściej bądź na początku (prowizja z góry), bądź na koniec (prowizja z dołu) danego okresu rozliczeniowego, którego dotyczy;
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności. W niektórych przypadkach zapłata jest otrzymywana w terminie późniejszym (najczęściej z uwagi na brak środków finansowych na koncie klienta w terminie wymagalności);
  
• usługa, co do zasady, jest dokumentowana wyciągami lub notami bankowymi.
  
  

2. Usługi dotyczące obrotu czekowego i wekslowego (tj. inkaso czeku rozrachunkowego, wysłanie weksla do inkasa itp.)

• usługa pośrednictwa finansowego dotycząca operacji, których przedmiotem są weksle, czeki bądź warranty;
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług:

• usługa świadczona jest w sposób ciągły bądź jednorazowy;
  
• usługa wykonywana jest w przyjętych w umowie z klientem okresach rozliczeniowych (np. miesięcznych) - gdy świadczona w sposób ciągły;
  
• częściowe wykonanie usługi następuje na koniec okresu rozliczeniowego - gdy świadczona w sposób ciągły;
  
• gdy usługa świadczona w sposób jednorazowy usługa jest wykonana zasadniczo w momencie uznania/obciążenia rachunku klienta kwotą wynikającą z realizacji weksla lub czeku;
  
• wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• usługa, co do zasady, jest dokumentowana wyciągami lub notami bankowymi;
  
• zapłata prowizji jest wymagalna najczęściej w momencie przyjęcia czeku/weksla przez Bank;
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności.
  
  

3. Usługi w zakresie kart kredytowych

• usługa pośrednictwa finansowego polegająca na udostępnieniu klientowi (bądź wskazanej przez niego osobie) karty bankowej (np. płatniczej, kredytowej) i umożliwienie dokonywania operacji finansowych za jej pośrednictwem. Karta, identyfikująca wydawcę i upoważnionego posiadacza, uprawnia do wypłaty gotówki lub dokonywania zapłaty, w tym także do dokonywania wypłaty gotówki lub zapłaty z wykorzystaniem kredytu;
  
• udostępnienie karty bankowej może wiązać się także z otwarciem, prowadzeniem i obsługą przez Bank rachunku bankowego dotyczącego danej karty;
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług:

• usługa świadczona w sposób ciągły;
  
• usługa wykonywana jest w przyjętych w umowie z klientem okresach rozliczeniowych (najczęściej miesięcznych);
  
• częściowe wykonanie usługi następuje na koniec okresu rozliczeniowego;
  
• wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• usługa jest dokumentowana dokumentami bankowymi (wyciągami lub notami bankowymi);
  
• zapłata prowizji jest wymagalna najczęściej w terminie płatności wynikającym z umowy z klientem. Najczęściej dniem wymagalności prowizji jest określony dzień (i) po ostatnim dniu danego okresu rozliczeniowego (prowizja z dołu wymagana po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego), bądź (ii) w trakcie trwania danego okresu rozliczeniowego (prowizja z góry);
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności, w niektórych przypadkach zapłata jest otrzymywana w terminie późniejszym (najczęściej z uwagi brak środków po stronie klienta). W sporadycznych przypadkach zapłata jest dokonywana przed uzgodnionym terminem wymagalności (wcześniejsza zapłata przez klienta).
  
  

4. Usługi dotyczące kredytów i pożyczek (tj. prowizja za przyznanie kredytu)

• usługa pośrednictwa finansowego, w ramach której Bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy/pożyczkobiorcy, na czas oznaczony w umowie, kwotę środków pieniężnych (najczęściej z przeznaczeniem na ustalony cel), a kredytobiorca/pożyczkobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu/pożyczki wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji;
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług;

• usługa świadczona zasadniczo w sposób ciągły;
  
• usługa jest rozliczana w przyjętych w umowie z klientem okresach rozliczeniowych (np. miesięcznych);
  - wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie odsetek oraz prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• usługa, co do zasady jest dokumentowana wyciągami lub notami bankowymi;
  
• należna Bankowi prowizja jest wymagalna najczęściej przed bądź na początku okresu kredytowego/pożyczkowego (prowizja z góry), którego dotyczy;
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności, w niektórych przypadkach zapłata jest otrzymywana w terminie późniejszym (najczęściej z uwagi brak środków finansowych na koncie klienta w terminie wymagalności);
  
  

5. Usługi dotyczące gwarancji i poręczeń

• Gwarancja - usługa pośrednictwa finansowego, w ramach której rolę gwaranta przyjmuje Bank. Umowa gwarancji bankowej jest pisemnym zobowiązaniem banku do zapłaty kwoty maksymalnej wskazanej w gwarancji (sumy gwarancyjnej), w przypadku, gdy zleceniodawca gwarancji, na którego została wystawiona, nie wywiąże się ze swojego zobowiązania. Znajduje ona zastosowanie zarówno w obrotach krajowych, jak i zagranicznych. Gwarancja bankowa jest umową nienazwaną. Jest ona zobowiązaniem abstrakcyjnym, samodzielnym, niezależnym od innej umowy np. o kredyt. Generalnie, ma zabezpieczyć beneficjenta gwarancji nie tylko przed ryzykiem niewypłacalności, lecz również ryzykiem długoterminowego i trudnego dochodzenia roszczeń.
  
• Poręczenie - usługa pośrednictwa finansowego, w ramach której Bank będąc poręczycielem podejmuje zobowiązanie względem wierzyciela do wykonania zobowiązania, w przypadku gdyby dłużnik nie wykonał tego zobowiązania. Bank poręczyciel jest odpowiedzialny jako dłużnik solidarny. Udzielenie poręczenia cywilnoprawnego następuje w formie pisemnego oświadczenia banku, skierowanego do beneficjenta, które stanowi przyrzeczenie do zapłacenia określonej kwoty na rzecz beneficjenta. Do poręczeń udzielanych przez banki stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Zobowiązanie banku jest zawsze zobowiązaniem pieniężnym.
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług:

• usługa świadczona w sposób ciągły bądź jednorazowy;
  
• usługa wykonywana jest w przyjętych w umowie z klientem okresach rozliczeniowych (np. miesięcznych) - gdy świadczona w sposób ciągły;
  
• częściowe wykonanie usługi następuje na koniec okresu rozliczeniowego - gdy świadczona w sposób ciągły;
  
• gdy usługa świadczona jest w sposób jednorazowy usługa jest wykonana zasadniczo w momencie realizacji bądź wygaśnięcia gwarancji lub poręczenia,
  
• wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• usługa, co do zasady jest dokumentowana wyciągami lub notami bankowymi;
  
• zapłata prowizji jest wymagalna najczęściej przed lub w momencie udzielenia gwarancji/poręczenia przez Bank (prowizja z góry);
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności.
  
  

6. Usługi w zakresie akredytyw

• usługa pośrednictwa finansowego, w ramach której Wnioskodawca lub inny bank na wniosek kupującego i zgodnie z jego instrukcjami wystawia tzw. akredytywę dokumentową. W akredytywie bank zobowiązuje się wypłacić określoną kwotę sprzedającemu pod warunkiem, że ten przedstawi i złoży w banku komplet dokumentów potwierdzających, iż wywiązał się ze swych zobowiązań kontraktowych oraz innych dokumentów wymaganych przez kupującego. Wspomnianym dowodem jest zazwyczaj konosament albo list przewozowy podpisany przez odbiorcę na znak, że towar został dostarczony na miejsce przeznaczenia (albo na inne miejsce, zgodnie z bazą kontraktu); dowodem takim może być też np. protokół odbioru usługi.
  
• akredytywa dokumentowa (ang. documentary credit, letter of credit, fran. Credit documentaire, niem. Dokumentenakreditiv) stanowi samoistne, pisemne zobowiązanie banku otwierającego (banku importera) wobec eksportera (beneficjenta akredytywy) do zapłaty lub zabezpieczenia zapłaty określonej sumy pieniężnej pod warunkiem zaprezentowania przez niego dokumentów zgodnych z zapisami akredytywy i na warunkach w niej określonych. Akredytywa należy do uwarunkowanych form płatności. Jest to rozliczenie dewizowe i może występować jako rozliczenie natychmiastowe lub kredytowe.
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług:

• usługa świadczona zasadniczo w sposób jednorazowy;
  
• usługa jest rozliczana w odniesieniu do poszczególnych transakcji objętych akredytywą,
  
• wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• usługa, co do zasady jest dokumentowana wyciągami lub notami bankowymi,
  
• należna Bankowi prowizja jest wymagalna najczęściej przed lub w trakcie realizacji czynności związanych z obsługa akredytywy (prowizja z góry). W niektórych przypadkach prowizja jest należna po rozliczeniu akredytywy.
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności, w niektórych przypadkach zapłata jest otrzymywana w terminie późniejszym (najczęściej z uwagi na brak środków finansowych na koncie klienta w terminie wymagalności).
  
  

7. Usługi w zakresie inkasa dokumentowego

• usługa pośrednictwa finansowego polegająca na pobraniu przez Wnioskodawcę lub inny bank od kupującego na rzecz sprzedającego określonej należności, w zamian za wydanie powierzonych przez sprzedającego dokumentów, zgodnie z ustalonymi warunkami. Przedmiotem inkasa mogą być dokumenty handlowe (np.: faktura, świadectwo pochodzenia, dokumenty transportowe, dokumenty ubezpieczeniowe rtd.) i finansowe (np. weksel).
  
  

Zasadnicze warunki świadczenia powyższych usług:

• czynności Banku w zakresie inkasa mogą być wykonywane zarówno na rzecz kupującego jak i sprzedającego;
  
• usługa świadczona jest w sposób ciągły bądź jednorazowy;
  
• usługa wykonywana jest w przyjętych w umowie z klientem okresach rozliczeniowych (np. miesięcznych) - gdy świadczona w sposób ciągły;
  
• częściowe wykonanie usługi następuje na koniec okresu rozliczeniowego - gdy świadczona w sposób ciągły;
  
• gdy usługa świadczona w sposób jednorazowy usługa jest wykonana zasadniczo w momencie przekazania określonych należności lub/i dokumentów - w zależności od roli i zaangażowania Banku w realizację danego inkasa;
  
• wynagrodzenie za przedmiotowe usługi jest określane w formie prowizji bankowej, której wysokość jest określana kwotowo lub procentowo;
  
• usługa, co do zasady jest dokumentowana wyciągami lub notami bankowymi;
  
• zapłata prowizji jest wymagalna najczęściej w momencie przyjęcia dokumentów do inkasa (prowizja z góry) bądź w momencie rozliczenia transakcji ("prowizja z dołu");
  
• zapłata jest otrzymywana najczęściej w terminie wymagalności.
  
  

Klasyfikacja statystyczna usług bankowych świadczonych przez Bank

Na wstępie Bank zaznaczył, że na podstawie § 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, do celów m.in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2009r., stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (zwanej dalej: "PKWiU z 1997r."). Z tego też względu, poniżej Bank przedstawił swoje stanowisko odnośnie do klasyfikacji statystycznej usług będących przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, według PKWiU z 1997r.

Zdaniem Banku, usługi będące przedmiotem zapytania, tj. usługi bankowe dotyczące prowadzenia i obsługi rachunków bankowych, usługi dotyczące obrotu czekowego i wekslowego, kart kredytowych, gwarancji i poręczeń, akredytyw oraz inkasa dokumentowego, powinny być klasyfikowane według PKWiU z 1997r. w grupowaniu PKWiU 65.23.10-00.00 – "Usługi pośrednictwa finansowego, gdzie indziej niesklasyfikowane". Poparciem stanowiska Banku w tym zakresie jest niewątpliwie brzmienie uwag wyjaśniających do Działu 65 PKWiU, gdzie w pkt (d) wskazuje się na "usługi w zakresie gromadzenia i redystrybucji zasobów finansowych w sposób inny niż przez udzielanie kredytów".

Dodatkowo, w ocenie Banku, usługi związane z udzielaniem kredytów i pożyczek powinny być klasyfikowane według PKWiU z 1997r. jako "Usługi banków komercyjnych" (PKWiU 65.12.10-00.10). Poparciem stanowiska Banku w tym zakresie jest niewątpliwie brzmienie uwag wyjaśniających do Działu 65 PKWiU, gdzie w pkt (b) wskazuje się na "usługi banków innych niż bank centralny i innych instytucji finansowych wykonywane na własny rachunek w zakresie gromadzenia i redystrybucji zasobów pieniężnych".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku świadczenia usług bankowych, z tytułu których Bank otrzymuje wynagrodzenie w formie opłat i prowizji, podstawą opodatkowania VAT jest kwota opłat i prowizji uiszczonych (zapłaconych) oraz opłat i prowizji nieuiszczonych, lecz których termin uiszczenia już minął (tj. zapadłych)...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku świadczenia usług bankowych, z tytułu których Bank otrzymuje wynagrodzenie w formie opłat i prowizji, podstawą opodatkowania w VAT jest kwota opłat i prowizji uiszczonych (zapłaconych) oraz opłat i prowizji nieuiszczonych, lecz których termin uiszczenia już minął (tj. zapadłych).

W przedmiocie postawionego pytania:

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, zasadniczo podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Jak stanowi art. 29 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

W przypadku świadczenia usług bankowych, przedstawionych w stanie faktycznym wniosku, obrotem jest kwota należna Bankowi z tytułu świadczenia wskazanych usług, tj. kwota opłaty lub prowizji, pomniejszona o kwotę należnego podatku (przy czym usługi te zasadniczo podlegają zwolnieniu z opodatkowania VAT). Powyższe dotyczy zarówno opłat i prowizji uiszczonych (zapłaconych) na rzecz Banku, jak również opłat i prowizji nieuiszczonych, lecz których termin uiszczenia już minął (tj. zapadłych).

W konsekwencji, zdaniem Banku, w przypadku świadczenia usług bankowych, obrotem jest kwota opłat i prowizji uiszczonych (zapłaconych) na rzecz Banku, jak również opłat i prowizji nieuiszczonych, lecz których termin uiszczenia już minął (tj. zapadłych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej ustawą o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast w myśl ust. 2 tego artykułu, w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Wnioskodawca w złożonym przez siebie wniosku wskazał, iż świadczy usługi, o których mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 6 ust. 1 Prawa Bankowego, tj czynności bankowe sensu stricto oraz sensu largo. Czynności bankowe objęte są, co do zasady, zwolnieniem z opodatkowania VAT. Stąd, wykonując przedmiotowe czynności, w zdecydowanej większości przypadków, Bank świadczy usługi zwolnione z opodatkowania VAT.

W związku ze świadczeniem wskazanych powyżej usług, Bank otrzymuje określone wynagrodzenie, którego wartość jest kalkulowana w oparciu o określoną kategorię przychodową. W przypadku znacznej części czynności bankowych kwota wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy z tego tytułu jest ustalana w formie opłaty lub prowizji określonej kwotowo bądź procentowo.

Odnosząc zatem przedstawiony stan prawny do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż w przypadku usług wymienionych we wniosku, podstawą opodatkowania jest kwota należna Wnioskodawcy z tytułu świadczenia tych usług. Jak wskazano wyżej obrotem jest kwota należna z tytułu tej sprzedaży tj. wynagrodzenie w formie opłat i prowizji, która zgodnie z cytowanym wyżej art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, przy czym bez znaczenia jest okoliczność czy należności te zostały fizycznie uiszczone czy też nie, istotne bowiem jest aby należności były wymagalne. Stąd też w przedmiotowej sprawie jest to kwota zarówno opłat i prowizji uiszczonych (zapłaconych), których wysokość będzie określana kwotowo lub procentowo jak również opłat i prowizji wprawdzie nieuiszczonych, lecz których termin uiszczenia minął.

W związku z powyższym stanowisko Banku, dotyczące określenia podstawy opodatkowania w przypadku świadczenia usług bankowych, należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, iż podana przez Wnioskodawcę klasyfikacja, została potraktowana jako element stanu faktycznego. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji usług świadczonych przez Wnioskodawcę, według PKWiU, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania wyrobu lub usługi zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Podatnika obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania wyrobu lub usługi, a w razie wątpliwości Podatnik może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.