Istota interpretacji:

Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego wniesienie aportu do spółki komandytowej w postaci znaku towarowego będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) i w konsekwencji będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a w rezultacie Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury VAT dokumentującej aport? Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego podstawę opodatkowania podatkiem VAT wniesienia aportem znaku towarowego będzie stanowić jego wartość rynkowa pomniejszona o kwotę podatku?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie hurtowej i detalicznej sprzedaży materiałów budowlanych. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca posiada niewprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych znak towarowy. Znak towarowy został zarejestrowany w Urzędzie Patentowym i wydana została decyzja o udzieleniu prawa ochronnego na ten znak. Na podstawie umów licencyjnych Wnioskodawca przenosi prawa do korzystania ze znaku towarowego na rzecz swoich akcjonariuszy. Wnioskodawca planuje reorganizację swojej działalności, w szczególności poprzez usprawnienie administrowania i zarządzania posiadanym znakiem towarowym oraz udzielonymi licencjami. Powyższy cel ma zostać osiągnięty poprzez przekazanie administrowania i zarządzania przedmiotowym znakiem i umowami licencyjnymi do utworzonej w tym celu spółki komandytowej. Wskazana spółka komandytowa, w której Wnioskodawca stanie się komandytariuszem, zostanie utworzona wraz ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. W ramach planowanej reorganizacji Wnioskodawca wniesie do spółki komandytowej w formie wkładu niepieniężnego posiadane prawa do znaku. Przedmiot wkładu nie będzie stanowił przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części. Wnioskodawca będzie w zakresie prowadzonej działalności korzystać ze znaku towarowego posiadanego przez spółkę komandytową i będzie ponosić z tego tytułu opłaty na rzecz tej spółki.

Wartość znaku towarowego wnoszonego przez Wnioskodawcę w formie aportu do spółki komandytowej zostanie ustalona w umowie spółki.

Pismem z dnia 24 września 2009r. Wnioskodawca uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób: Wartość znaku towarowego zostanie ustalona w umowie spółki komandytowej w wysokości wartości rynkowej tego znaku, która uwzględniać będzie kwotę należnego podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego wniesienie aportu do spółki komandytowej w postaci znaku towarowego będzie stanowiło odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) i w konsekwencji będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT, a w rezultacie Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury VAT dokumentującej aport...
2. Czy w świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego podstawę opodatkowania podatkiem VAT wniesienia aportem znaku towarowego będzie stanowić jego wartość rynkowa pomniejszona o kwotę podatku...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają czynności dokonywane przez osoby będące podatnikami w rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 5 ustawy o VAT opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle przepisu art. 8 ustawy o VAT odpłatnym świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej, jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu przepisów wskazanej ustawy. Do katalogu czynności klasyfikowanych jako świadczenie usług ustawa o VAT zalicza m.in. przeniesienie prawa do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonywana jest ta czynność prawna.

W wyniku aportu będzie miało miejsce przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych w postaci znaku towarowego na spółkę komandytową. W świetle powyższego dojdzie do świadczenia usług w myśl przepisów ustawy o VAT. Zgodnie z obowiązującymi od 1 grudnia 2008r. przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) uchylone zostało zwolnienie dla aportów wnoszonych do spółek prawa handlowego i cywilnego (do 31 marca 2009r. podatnik mógł jednak stosować to zwolnienie). Zatem, zdaniem Wnioskodawcy aport znaku towarowego do spółki komandytowej będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT wniesienie aportu będzie opodatkowane 22% stawką podatku. Na podstawie art. 29 ust. 9 ustawy o VAT dla czynności, dla których nie została określona cena, podstawę opodatkowania stanowi wartość rynkowa usługi pomniejszona o należny VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 27b ww. ustawy wartość rynkową należy rozumieć jako całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku, gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług przez wartość rynkową należy rozumieć:

• w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy;
• w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.
  
  

W związku z tym, w przypadku aportu podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładu niepieniężnego ustalona w umowie spółki pomniejszona o kwotę należnego podatku. Wartość wkładu niepieniężnego określona w umowie wynika z wyceny rynkowej przeprowadzonej przez uprawnione do tego podmioty. W konsekwencji, kosztem poniesionym przez podatnika w związku z transakcją aportu będzie wartość znaku towarowego ustalona w umowie spółki, natomiast wynagrodzeniem za wykonanie przedmiotowej usługi będą udziały otrzymane w zamian za aport.

Zatem, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż podstawę opodatkowania stanowić będzie wartość ustalona w umowie spółki komandytowej nie wyższa niż wartość rynkowa znaku, pomniejszona o kwotę należnego podatku VAT. W efekcie transakcji aportu Wnioskodawca będzie zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej dokonanie czynności aportu. Kwestie wystawienia faktur reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że faktura, wystawiona z tytułu transakcji aportu powinna zawierać m.in. następujące elementy:

• wartość sprzedaży netto powinna równać się wartości wkładu niepieniężnego znaku towarowego ustalonej w umowie spółki komandytowej, pomniejszonego o kwotę należnego podatku VAT,
• faktura powinna wyszczególniać kwotę należnego podatku VAT wynikającą ze świadczenia usługi wniesienia znaku towarowego w formie aportu,
• kwota należności ogółem powinna równać się wartości wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego, ustalonej w umowie spółki komandytowej.
  
  

Prezentowane stanowisko znalazło potwierdzenie w interpretacjach organów podatkowych (m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 maja 2009 r., nr IPPP1/443-269/O9-3/MR).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Wnioskodawca jest właścicielem znaku towarowego i zamierza wnieść do spółki komandytowej w formie wkładu niepieniężnego posiadane prawa do znaku towarowego. Wartość znaku towarowego wnoszonego przez Wnioskodawcę w formie aportu do spółki komandytowej zostanie ustalona w umowie spółki komandytowej w wysokości wartości rynkowej tego znaku, która uwzględniać będzie kwotę należnego podatku od towarów i usług. Wnoszenie wkładów niepieniężnych (aportu) do spółek prawa handlowego lub cywilnego stanowi czynność o charakterze odpłatnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych. W związku z powyższym aport prawa do znaku towarowego do spółki komandytowej spełnia definicję odpłatnego świadczenia usług wyrażoną w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w wysokości 22%.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 9 ustawy o VAT w przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została określona cena, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i 12.

Stosownie do art. 2 pkt 27b ustawy o VAT przez wartość rynkową rozumieć należy całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:

1. w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,
2. w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.
   
   

Przepisy podatkowe nie regulują zasad zawierania umów cywilnoprawnych, ani nie mają wpływu na ich treść. Kwestie zawierania umów reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.). Stosownie do art. 353#185; ustawy Kodeks cywilny strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Zatem należy zauważyć, że organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy stronami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego. Z cyt. wyżej przepisu wynika, że czynności opodatkowane na gruncie VAT zostały oderwane od ważności i skuteczności tych czynności zarówno na gruncie prawa cywilnego jak i prawa handlowego. Decydujące znaczenie zyskuje bowiem nie prawny, lecz ekonomiczny aspekt transakcji.

Dodatkowo wskazać należy na treść art. 5 ust. 2 ustawy o VAT, w myśl którego czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

W związku z powyższym w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym podstawą opodatkowania jest dla aportu wartość wkładu niepieniężnego ustalona w umowie spółki, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1337) faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

W świetle powyższego czynność wniesienia aportem znaku towarowego do spółki komandytowej stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które Wnioskodawca będzie zobowiązany udokumentować fakturą na zasadach określonych w § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.