Istota interpretacji:

Dotacja do usług do demontażu nie podlega opodatkowaniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, zajmującej się skupem i demontażem pojazdów wycofanych z eksploatacji. W dniu 17 czerwca 2009 r. zawarł umowę dotacji z Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, na dofinansowanie dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Na podstawie zawartej umowy przyznana została dotacja w kwocie 160.289,50 zł. Dofinansowanie ma charakter pomocy de mini mis i jest udzielane zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE (Dz. U. UE L 379 z 28 grudnia 2006 r., str. 6).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymana dotacja podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, ww. dotacja otrzymana na dofinansowanie demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, nie podlega opodatkowaniu. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Otrzymana dotacja w żaden sposób nie wpływa na cenę. Przedmiotem sprzedaży są usługi złomowania pojazdów, złom oraz odzyskane części samochodowe, których ceny w żaden sposób nie są związane z otrzymaną dotacją.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 410a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 902 ze zm.), Narodowy Fundusz udziela dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1. uzyskał wymagane poziomy odzysku i recyklingu, o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;
2. posiada decyzje wymagane w związku z prowadzeniem stacji demontażu;
3. złożył w terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Stosownie do art. 410a ust. 2 ww. ustawy, środki przeznaczone na dopłatę do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji są dzielone w stosunku do masy odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu, a także masy przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji, wykazanych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków przeznaczania wpływów pochodzących z opłat w zakresie recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 147, poz. 932 ze zm.), zostały doprecyzowane kryteria na zasadzie których jest rozdzielana dopłata do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Na mocy § 4 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, Narodowy Fundusz dokonuje podziału środków przeznaczonych na finansowanie dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji według następującego algorytmu:

1. na podstawie rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji ustala się sumę mas:
   1. odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu,
   2. przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji
   - dla każdej stacji demontażu oddzielnie;
2. kwotę dopłaty dla każdej stacji demontażu stanowi iloczyn kwoty 500 zł i ustalonej sumy mas, o której mowa w pkt 1; kwota dopłaty nie może przekroczyć wartości dopuszczalnej pomocy publicznej określonej zgodnie z § 10.

Jak wynika z przywołanych przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ww. rozporządzenia, przedmiotowa dotacja jest przyznawana przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, który spełnia określone warunki.

Wysokość dotacji jest uzależniona od dostępnej puli środków na dany okres rozliczeniowy, która jest rozdzielana pomiędzy beneficjentów, w zależności od sumy mas odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu oraz przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji, osiągniętych przez poszczególnych przedsiębiorców w stosunku do tych wartości w skali kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Ze wskazanego przepisu wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tyko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towaru lub świadczenia usługi.

Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług.

W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Jak wynika z powyższej analizy stanu faktycznego oraz prawnego, dofinansowanie do demontażu pojazdów wycofywanych z eksploatacji nie jest przypisane do konkretnej czynności wykonywanej przez Wnioskodawcę. Tym samym, nie można stwierdzić, iż przedmiotowe dofinansowanie ma bezpośredni wpływ na cenę świadczonych usług oraz sprzedawanych towarów. Zatem otrzymana dotacja nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.