Istota interpretacji:

podstawa opodatkowania przy dostawie towaru przy wykorzystaniu usług poczty

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka sprzedaje towary wysyłkowo. W ramach dostawy świadczy również usługi wysyłki towaru do odbiorcy. Zamierza wysyłać towary do odbiorcy na dwa sposoby: w jednym przypadku kupujący zapłaci za przesyłkę kurierowi, który bezpośrednio wystawi fakturę na kupującego, w drugim przypadku Spółka zawrze na podstawie udzielonego pełnomocnictwa w imieniu i na rachunek kupującego umowę o świadczenie usług pocztowych z przedsiębiorstwem. Zgodnie z umową kupujący przekaże pieniądze, żeby Spółka w jego imieniu i na jego rachunek mogła skutecznie zawrzeć umowę z przedsiębiorstwem i opłacić należność względem przedsiębiorstwa. Odbiorca - kupujący, przeleje na rachunek bankowy Spółki pieniądze, którymi Spółka w jego imieniu i na jego rachunek jak pełnomocnika, zapłaci za zakupioną przez tego odbiorcę usługę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanej sytuacji (zawarcie umowy w imieniu kupującego) przekazane środki pieniężne na pokrycie zobowiązań kupującego względem przedsiębiorstwa stanowią dla Spółki podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Kwoty przekazane przez kupującego na uiszczenie zobowiązań wobec przedsiębiorstwa nie są podstawą do opodatkowania podatkiem VAT. Kwoty te nie stanowią obrotu gdyż nie są w jakiejkolwiek postaci wynagrodzeniem za towary czy świadczoną usługę. Pieniądze te nie są przekazane na własność Spółki, wynagrodzenie jest zawarte w cenie towaru. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obrotem jest całość świadczenia należnego od nabywcy towaru czy usług. W tym przypadku kwota przekazana na pokrycie długu kupującego względem przedsiębiorstwa nie jest świadczeniem należnym Spółce, ale świadczeniem należnym przedsiębiorstwu, wobec której Spółka będzie występować jako pełnomocnik kupującego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.