Istota interpretacji:

W kontekście powyższego stanu faktycznego Spółka wnosi o udzielenie informacji co do zakresu stosowania przepisu art. 88 ust. 3a pkt. 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. a mianowicie prosi o odpowiedź na następujące pytania: Czy obciążenie Spółki kwotą dodatkowych wydatków związanych z utrzymaniem wynajmowanej nieruchomości, obejmujących kwotę należnego podatku od nieruchomości, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako element kalkulacyjny należności dla Wynajmującego z tytułu usługi najmu? Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wykazanego na fakturze otrzymanej przez Spółkę od Wynajmującego, skalkulowanego od kwoty należności z tytułu najmu obejmującej podatek od nieruchomości?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka) zawarła w dniu 20 lipca 2006 r. umowę najmu (dalej: Umowa) budynku magazynowego (dalej: Nieruchomość) z polską osobą prawną będącą właścicielem Nieruchomości. W październiku 2007 r. najmowana przez Spółkę nieruchomość została sprzedana podmiotowi będącemu austriacką osobą prawną. Podmiot ten (dalej: Wynajmujący) wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki dotychczasowego właściciela nieruchomości na mocy art. 678 § 1 ustawy Kodeks Cywilny, stając się tym samym stroną Umowy. Wynajmujący jest zarejestrowany w Polsce jako podatnik podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT). Na mocy postanowień Umowy Spółka, jako najemca Nieruchomości, obowiązana jest do dokonywania na rzecz Wynajmującego comiesięcznych płatności, na które składają się czynsz najmu oraz zwrot wydatków zdefiniowanych w Umowie. Wydatki te obejmują w szczególności podatek od nieruchomości. Wynajmujący wystawia miesięczne, faktury VAT obejmujące wszelkie należności z tytułu najmu, wskazane w Umowie, w tym te wydatki. Spółka otrzymuje co miesiąc od Wynajmującego faktury VAT, na których wykazana jest kwota miesięcznego czynszu z tytułu najmu oraz kwota dodatkowych płatności wymagalnych na podstawie Umowy, obejmujących m.in. podatek od nieruchomości. Całość kwoty należnej od Spółki, w tym, wydatki z tytułu podatku od nieruchomości jest obciążana 22% stawką podatku VAT, właściwą dla rozliczania usług najmu. Spółka wykorzystuje najmowaną Nieruchomość do prowadzenia działalności opodatkowanej VAT, w związku z czym dokonuje odliczenia podatku naliczonego VAT wykazanego w fakturach dostawców, w tym Wynajmującego, na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W kontekście powyższego stanu faktycznego Spółka wnosi o udzielenie informacji co do zakresu stosowania przepisu art. 88 ust. 3a pkt 2 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r. a mianowicie prosi o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy obciążenie Spółki kwotą dodatkowych wydatków związanych z utrzymaniem wynajmowanej nieruchomości, obejmujących kwotę należnego podatku od nieruchomości, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako element kalkulacyjny należności dla Wynajmującego z tytułu usługi najmu...
2. Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wykazanego na fakturze otrzymanej przez Spółkę od Wynajmującego, skalkulowanego od kwoty należności z tytułu najmu obejmującej podatek od nieruchomości...
   
   

Zdaniem Spółki cała kwota płatności ponoszonej na podstawie Umowy, obejmująca również kwotę podatku od nieruchomości uiszczonego przez Wynajmującego, którym zostaje obciążona Spółka, stanowi należność z tytułu świadczonej usługi najmu Nieruchomości i w związku z tym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wg stawki właściwej dla usługi najmu Nieruchomości (22%). W związku z powyższym, zdaniem Spółki, ma ona prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Wynajmującego na podstawie Umowy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, jak wskazano w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast jako świadczenie usług rozumiane jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). W zaistniałym stanie faktycznym zdarzeniem, które podlega opodatkowaniu VAT, jest świadczenie przez Wynajmującego usługi najmu. Konsekwentnie, obciążenie Spółki kosztami podatku od nieruchomości następuje na podstawie postanowień Umowy najmu. Umowa ta stanowi, że podatek ten jest wydatkiem, który na podstawie Umowy najmu powinien być zwrócony przez Spółkę Wynajmującemu. W istocie więc podatek od nieruchomości może być uznany za element wynagrodzenia przysługującego Wynajmującemu z tytułu świadczenia usług najmu. Takie ukształtowanie rozliczeń jest zgodne z zasadą swobody kontraktacji w obrocie cywilnoprawnym. W rezultacie, zobowiązanie Spółki wobec Wynajmującego z tytułu świadczenia usług najmu, obejmujące czynsz i zwrot określonych wydatków, w tym wartość podatku od nieruchomości, stanowi zobowiązanie cywilnoprawne wynikające z zawartej Umowy, a więc Wynajmujący powinien je traktować jako należność otrzymaną z tego tytułu.

Co do zasady, sama płatność z tytułu zwrotu podatku od nieruchomości nie mogłaby być traktowana jako zapłata za dostawę towaru czy też wykonanie usługi. Jednocześnie, podatek od nieruchomości sam w sobie jest należnością publicznoprawną i jako taki nie może być przedmiotem sprzedaży lub innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Taka czynność w istocie prowadziłaby do niedozwolonej i nieskutecznej zmiany podmiotu zobowiązanego do zapłaty podatku. W badanym przypadku nie mamy jednak do czynienia z przeniesieniem zobowiązania podatkowego z Wynajmującego na Najemcę, a jedynie z rozliczeniem wynikającego z tego tytułu wydatku na podstawie umowy najmu. W takim przypadku płatność odpowiadająca kwocie podatku od nieruchomości nie stanowi już z punktu widzenia Najemcy zapłaty tego podatku (do czego niezmiennie zobowiązany jest Wynajmujący), leczy wykonanie zobowiązania (rozliczenia) z tytułu wykonania usługi najmu. Stosownie do brzmienia art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania podatkiem VAT jest obrót, definiowany. jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Z powyższego wynika, że podstawą opodatkowania, jaką powinien wykazać Wynajmujący z tytułu świadczenia usług najmu, jest cała kwota należna na podstawie Umowy, obejmująca czynsz i koszty dodatkowe, w tym wartość podatku od nieruchomości. Nie ma zatem podstaw do Wyłączenia z podstawy opodatkowania VAT kwoty odpowiadającej wartości poniesionego przez Wynajmującego podatku od nieruchomości.

Powyższe rozumowanie zgodne jest z regulacją art. 78 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE, która stanowi, że do podstawy opodatkowania wlicza się podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego podatku od wartości dodanej. Powyższa norma prawna potwierdza tezę, że wartość zrefundowanego podatku od nieruchomości powinna być ujmowana w podstawie opodatkowania podatkiem VAT z tytułu świadczenia usług najmu. Potwierdzenie przedstawionego powyżej stanowiska Spółki stanowią również interpretacje przepisów prawa podatkowego dokonane przez organy podatkowe w stanach faktycznych analogicznych do przedstawionego w niniejszej sprawie. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził w interpretacji indywidualnej z dnia 14 grudnia 2007 r. (sygn.: ITPP1/443-513/07/MM), że "Niezależnie jednak od tego, czy zwracana wynajmującemu przez najemcę kwota podatku od nieruchomości zostaje wyłączona z czynszu, czy też stanowi jego element kalkulacyjny, zawsze jest ona należnością obciążającą wynajmującego. Natomiast obowiązek najemcy w stosunku do wynajmującego stanowi zobowiązanie cywilnoprawne, uregulowane w zawartej umowie, a więc należy ją traktować jako należność otrzymaną z tytułu odpłatnego świadczenia usługi najmu. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o VA T, podstawą opodatkowania jest obrót. Z treści tego przepisu wynika, że podstawę opodatkowania stanowi całość należności z tytułu realizacji zawartej umowy najmu, w tym także podatek od nieruchomości w przypadku gdy strony ustaliły, że jego równowartość obciąża najemcę". Podobnego zdania był Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej (interpretacja z dnia 8 marca 2005 r., sygn.: PP-443/21/2005), który rozstrzygając o sposobie refundacji kosztów podatku od nieruchomości stwierdził, że "traktować go należy jako część kwoty należnej z tytułu świadczonej usługi najmu i opodatkowywać według stawki właściwej dla usługi najmu, tj 22%". Dodatkowo zauważył, że "powyższe jest zgodne z zachowującym nadal swą aktualność stanowiskiem Ministra Finansów, który w piśmie z dnia 31 sierpnia 1995 r. Nr PP3-8222-1583/95, podtrzymując swoją wcześniejszą interpretację z dnia 17 maja 1994 r. Nr MWM-2124/94, stwierdził, że w sytuacji, w której wynajmujący lokal użytkowy obciąża najemcę - obok czynszu - kwotą stanowiącą równowartość podatku nieruchomości, którego podatnikiem jest wynajmujący, kwota ta opodatkowana jest podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowi to część kwoty należnej z tytułu usługi najmu". Podobne stanowisko zajmowali również m.in. Naczelnik Lubelskiego Urzędu Skarbowego w interpretacji z dnia 15 maja 2007, sygn. PP-443/31/2007; Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście w interpretacji z dnia 15 marca 2006, sygn. 1436/AV/443/2006/83/TCH; Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Lublinie w interpretacji z dnia 7 marca 2005, sygn. D- 31433/7/05. Powyższy pogląd znajduje także potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 grudnia 2003 r (sygn.: SA/Bd 2820/03) skonstatował, że ",refundacja wydatku ściśle związanego z przedmiotem najmu, mającego niewątpliwie wpływ na ustalenie warunków najmu w zakresie kalkulacji czynszu, powinna także być opodatkowana stawką podatku właściwą dla samego czynszu tj. 22%". Jak wynika z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r., nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu, albo jest zwolniona od podatku. Biorąc pod uwagę argumentację przedstawioną w pkt 1 uzasadnienia, obciążenie Spółki przez Wynajmującego wydatkiem z tytułu podatku od nieruchomości powinno zostać opodatkowane podatkiem VAT, wg stawki właściwej dla usługi najmu. Oznacza to, że przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 nie znajdzie zastosowania w przedmiotowej sprawie. W związku z powyższym, Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wykazanego na fakturach wystawianych przez Wynajmującego na podstawie Umowy najmu, również w części obejmującej wartość podatku od nieruchomości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje