Istota interpretacji:

Czy Spółka mogła wystawić fakturę korygującą?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka podpisała z podmiotem krajowym (zwanym Zamawiającym), kontrakt na wykonanie linii produkcyjnej do wyciskania drutu. Ostatecznym odbiorcą ww. linii był kontrahent zagraniczny.

Wartość kontraktu określono w walucie obcej (USD), przyjmując w momencie podpisania kurs średni NBP, dla wyrażenia wartości tego kontraktu także w walucie polskiej. W kontrakcie zaznaczono również, że płatność nastąpi w walucie polskiej i należność ostatecznie zostanie przeliczona "wg kursu z daty płatności na rachunek Zamawiającego i w przypadku wystąpienia różnic pomiędzy kursem pierwotnym a kursem z daty płatności, Wykonawca wystawi fakturę VAT korygującą wartość sprzedanego Zamawiającemu towaru".

W związku z tym, Spółka wystawiła w momencie sprzedaży (tj. w momencie przekazania towaru spedytorowi) fakturę, w której uwzględniła kurs z dnia podpisania kontraktu, przyjęty do przeliczenia wartości kontraktu wyrażonego w walucie obcej. W momencie kiedy Zamawiający otrzymał zapłatę, przeliczył należność po kursie z dnia wpływu waluty na jego konto. Po otrzymaniu pieniędzy oraz informacji od Zamawiającego o wysokości zastosowanego kursu, Spółka wystawiła fakturę korygującą.

W uzupełnieniu do wniosku, Spółka wskazała, iż faktura której ww. wniosek dotyczy została wystawiona w złotówkach, w maju 2007 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w powyższym przypadku Spółka mogła wystawić fakturę korygującą...

Zdaniem Wnioskodawcy, należność za wykonaną linię została określona jako iloczyn wartości wyrażonej w walucie obcej i kursu z daty uzyskania wpływu od kontrahenta zagranicznego przez Zamawiającego. W związku z tym, aby zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, faktura odzwierciedlała kwotę zgodną z rzeczywistością, należało wystawić fakturę korygującą do faktury pierwotnej. Podobnie należy postąpić, jeżeli weźmie się pod uwagę § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także i grunty.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) - art. 8 ust. 1 ustawy.

Art. 29 ust. 1 ustawy stanowi, iż podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur - art. 29 ust. 4 w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16 (art. 106 ust. 1 ustawy).

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r., zwanego dalej rozporządzeniem.

Jak wynika z § 9 ust. 1 rozporządzenia, faktura VAT dokumentująca czynności podatnika winna spełniać wymogi określone w przytoczonym przepisie.

W myśl § 16 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Stosownie do treści § 16 ust. 3 rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1. zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2. zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z § 17 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Jak wynika z powyższych regulacji aktu wykonawczego, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu oraz w sytuacji gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Spółka podpisała kontrakt z krajowym podmiotem na wykonanie linii produkcyjnej, a wartość tego kontraktu określono w walucie obcej - USD. Przedmiotowa linia produkcyjna ostatecznie trafiała do odbiorcy zagranicznego. Spółka w maju 2007 r. wystawiła fakturę w złotówkach, w której uwzględniła kurs z dnia podpisania kontraktu, przyjęty do przeliczenia wartości kontraktu wyrażonego w walucie obcej. W kontrakcie zaznaczono również, że płatność nastąpi w walucie polskiej i należność ostatecznie zostanie przeliczona "wg kursu z daty płatności na rachunek Zamawiającego i w przypadku wystąpienia różnic pomiędzy kursem pierwotnym a kursem z daty płatności, Wykonawca wystawi fakturę VAT korygującą wartość sprzedanego Zamawiającemu towaru". Po otrzymaniu pieniędzy oraz informacji od Zamawiającego o wysokości zastosowanego kursu, Spółka wystawiła fakturę korygującą.

W prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), przez cenę rozumie się wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym.

Jeżeli, zdaniem Wnioskodawcy, w sprawie będącej przedmiotem zapytania doszło do zmiany wartości sprzedanego towaru, był on zobowiązany do dokonania korekty faktury tytułem zmiany ceny sprzedanych towarów.

Konsekwencją uznanej korekty był obowiązek wystawienia przez Wnioskodawcę faktury korygującej, zgodnie z zasadami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r.

W związku z powyższym stanowisko Zainteresowanego należy uznać za prawidłowe.

Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej umów zawieranych przez Wnioskodawcę.

Tut. Organ pragnie zwrócić uwagę, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.