Istota interpretacji:

opodatkowanie usług polegających na ubezpieczeniu przedmiotu leasingu przez korzystającego w imieniu finansującego

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: "Spółka", "finansujący") zawiera z korzystającymi (leasingobiorcami) umowy leasingu, na podstawie których korzystający również ubezpiecza przedmiot leasingu na rzecz finansującego, więc:

• korzystający jest ubezpieczającym, zaś

• finansujący jest ubezpieczonym.
  
  

Spółka przewiduje rozszerzyć ofertę, gdzie składki ubezpieczeniowe będą płacone bezpośrednio przez korzystającego do brokera (agenta) ubezpieczeniowego. W przypadku, gdy korzystający nie uiści składki ubezpieczeniowej, umowa leasingu będzie przewidywała, że finansujący (działający jako pełnomocnik) będzie miał upoważnienie do zawarcia umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu w imieniu korzystającego. Finansujący będzie miał prawo opłacić składkę ubezpieczeniową należną od korzystającego bezpośrednio do brokera, w szczególności w przypadku, gdy korzystający nie uiści składki w wymaganym terminie. W takim przypadku, finansującemu będzie przysługiwało prawo do zwrotu poniesionej składki na podstawie wystawionego wezwania do zapłaty (monitu).

Spółka rozważa również wprowadzenie w stosunku do niektórych grup korzystających (tzw. grupy podwyższonego ryzyka) stałego obsługiwania tych korzystających w zakresie opłacania składek ubezpieczeniowych w ich imieniu, w celu uniknięcia ryzyka, że przedmiot leasingu nie będzie ubezpieczony. W takim przypadku, finansujący będzie pełnił funkcję agenta płatniczego pośredniczącego w przyjmowaniu zapłaty za składki ubezpieczeniowe pomiędzy korzystającym a brokerem ubezpieczeniowym, z tym zastrzeżeniem że finansujący wpłaci składkę na rzecz agenta (brokera ubezpieczeniowego) w oznaczonym terminie bez względu na fakt, czy otrzymał już kwotę składki od korzystającego. Z tytułu pełnionej funkcji agenta płatniczego finansujący obciąży brokera ubezpieczeniowego ustalonym wynagrodzeniem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Spółka wnosi o potwierdzenie, iż w świetle opisanego stanu faktycznego na podstawie Ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: "ustawa VAT"), w przypadku gdy korzystający zawarł ze Spółką umowę leasingu, z której wynika obowiązek:

• ubezpieczania przedmiotu leasingu przez korzystającego na rzecz finansującego i
• zgodnie z umową ubezpieczania zawartą z zakładem ubezpieczeń, ubezpieczającym będzie korzystający, a ubezpieczonym będzie finansujący
• w takim przypadku między finansującym a korzystającym nie wystąpi jakakolwiek transakcja podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej: "VAT"), w szczególności nie występuje tu odpłatne świadczenie usług, między finansującym a korzystającym, bez względu na sposób obsługiwania regulowania płatności między brokerem ubezpieczeniowym i korzystającym (z lub bez pośrednictwa finansującego).
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy, Zgodnie z art. 805 § § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: "Kodeks cywilny"), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie:

• przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.
  
  

Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
  
  

Zgodnie z art. 805 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej; "Kodeks cywilny"), przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.

§ 2. Świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie:

• przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.
  
  

Stosownie do art. 808 § 1 Kodeksu cywilnego, ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek. Ubezpieczony może nie być imiennie wskazany w umowie, chyba że jest to konieczne do określenia przedmiotu ubezpieczenia.

1. Zakład ubezpieczeń jako podmiot świadczący usługę w rozumieniu ustawy VAT.
   
   

W analizowanym przypadku, umowa leasingu przewiduje, że korzystający będzie zobowiązany ubezpieczyć przedmiot leasingu. W ramach zawieranej umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu, korzystający staje się ubezpieczającym, zaś finansujący: ubezpieczonym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z definicją kodeksową, przedmiotem zobowiązania w ramach umowy ubezpieczenia jest spełnienie określonego świadczenia (np. wypłata odszkodowania w przypadku zajścia wypadku określonego w umowie) - oznacza to, że co do zasady, w przypadku umowy ubezpieczenia mamy do czynienia ze świadczącym usługę (zakład ubezpieczeń) oraz beneficjentem usługi (ubezpieczonym). Usługa zakładu ubezpieczeń polega na zapewnieniu ochrony ubezpieczeniowej na zlecenie ubezpieczającego.

W analizowanym przez nas stanie faktycznym, pomimo faktu, iż korzystający staje się (w celu realizacji postanowień umowy leasingu) ubezpieczającym, a finansujący — ubezpieczonym, wskazać należy na rolę zakładu ubezpieczeń, z którym podpisywana jest dana umowa ubezpieczeniowa.

Nie ulega wątpliwości, że w świetle zawartej umowy ubezpieczenia pomiędzy korzystającym a zakładem ubezpieczeń, funkcję ubezpieczyciela pełni ostatecznie zakład ubezpieczeń, ponieważ w razie zajścia określonego wypadku, to ten podmiot zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania a więc - świadczenia usługi w ramach umowy ubezpieczenia) - Co prawda, przedmiot leasingu ubezpieczany jest w praktyce na rzecz finansującego z uwagi na fakt, że to on jest właścicielem przedmiotu leasingu),niemniej jednak - formalnym beneficjentem usługi w ramach zawartej umowy ubezpieczenia staje się korzystający, jako podmiot zobowiązany do uiszczania składek ubezpieczeniowych na rzecz zakładu ubezpieczeń (brokera ubezpieczeniowego). Korzyść korzystającego z zawartej umowy ubezpieczenia polega na tym, że wypełnia on swoje zobowiązanie, które zostało określone w umowie leasingu, wykorzystując do tego zakład ubezpieczeń.

Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny oraz regulacje Kodeksu cywilnego dotyczące umowy ubezpieczenia, jedyne świadczenie usługi jakie zachodzi w trójstronnej relacji: finansujący - korzystający - zakład ubezpieczeń należy przypisać zakładowi ubezpieczeń - jako podmiotowi zobowiązanemu do wypłaty odszkodowania w przypadkach określonych w umowie (zapewnienia ochrony ubezpieczeniowej przez okres trwania urnowy).

Rola korzystającego sprowadza się jedynie do zapłaty składek ubezpieczeniowych — w takim wypadku nie można uznać, że dokonuje on jakiegokolwiek świadczenia na rzecz finansującego, ponieważ zgodnie ze stosowaną praktyką na rynku finansowym to korzystający ponosi, co do zasady, wszelkie koszty związane z przedmiotem finansowania, w tym ubezpieczenia przedmiotu leasingu.

Powyższe wynika z faktu, że to korzystający jako podmiot zainteresowany użytkowaniem określonego przedmiotu, posiada interes prawny, aby przedmiot takiego użytkowania nie uległ wypadkowi/zniszczeniu - a gdy nawet okoliczność taka wystąpi, żeby miał możliwość uzyskania ekwiwalentu utraconego przedmiotu - w postaci odszkodowania uzyskanego od zakładu ubezpieczeń.

Interes prawny istniejący po stronie korzystającego wynika z konstrukcji prawnej umowy leasingu polegającej na tym, że w przypadku, gdy przedmiot leasingu ulegnie unicestwieniu (także gdy nastąpi to bez winy korzystającego), korzystający jest zobowiązany do uiszczenia pozostałych rat leasingowych, pomimo okoliczności, że nie jest już w posiadaniu przedmiotu leasingu (a więc - nie uzyskuje żadnej wymiernej korzyści ze strony finansującego, a obowiązany jest uiszczać raty leasingowe). Nie ulega więc wątpliwości, że ubezpieczenie przedmiotu leasingu stanowi jedno z kluczowych zabezpieczeń pozycji korzystającego.

Należy zwrócić uwagę, że ponoszenie składki przez korzystającego w umowie ubezpieczenia, w której ubezpieczonym jest finansujący, odbywa się również w interesie korzystającego. Wynika to z konstrukcji prawnej stosunków łączących korzystającego i finansującego. Polega ona na tym, że korzystający ubezpiecza wprawdzie przedmiot leasingu na rzecz finansującego, jednak na podstawie umowy leasingu uzyskane przez finansującego odszkodowanie od zakładu ubezpieczeń powoduje, że zaspokojony finansujący nie będzie wnosił do korzystającego o zapłatę świadczeń odszkodowawczych, które przysługują finansującemu w razie wygaśnięcia lub rozwiązania umowy leasingu, jako skutku zniszczenia lub utraty przedmiotu leasingu.

W tym przypadku finansujący nie musi dochodzić roszczeń z umowy leasingu, które powstają w związku z powstaniem szkody w przedmiocie leasingu, lecz zaspokaja się bezpośrednio z otrzymanego odszkodowania. W związku z faktem, że to korzystający ubezpiecza przedmiot leasingu i ponosi bezpośrednio (w sensie prawnym jako strona umowy ubezpieczenia) składki ubezpieczeniowe, po zaspokojeniu się finansującego z roszczeń, które by mu przysługiwały względem korzystającego, gdyby odszkodowanie nie przysługiwało, zgodnie z umową leasingu nadwyżka otrzymanego z zakładu ubezpieczeń odszkodowania ponad kwotę, z której zaspokoił się finansujący jest zwracana korzystającemu. W tym kontekście korzystający pośrednio otrzymuje korzyść z tytułu umowy ubezpieczenia poprzez pokrycie jego potencjalnych zobowiązań odszkodowawczych, które mogłyby wynikać z umowy leasingu oraz otrzymanie nadwyżki odszkodowania, jeżeli taka powstanie.

W przedmiotowej konstrukcji, finansujący ma wyłącznie określony interes ekonomiczny wynikający z procedur instytucji finansowych, który polega na zabezpieczeniu swoich potencjalnych roszczeń, które mogą powstać wobec korzystającego w przypadku wystąpienia szkody, gdyby nie był w stanie uregulować tych roszczeń (wynikają one ze zdarzeń nieprzewidzianych, stąd ryzyko, że korzystający nie będzie miał środków na ich pokrycie jest bardzo wysokie). Interes ten zmusza go do takiego ukształtowania zapisów umowy leasingu, aby ryzyko finansującego zostało zminimalizowane do minimum. Stąd zapisy umowy leasingu zobowiązują korzystającego do ubezpieczenia przedmiotu leasingu na rzecz finansującego.

Tak ukształtowany interes prawny wyraźnie dowodzi, że w ramach umowy ubezpieczenia zawartej na podstawie umowy leasingowej, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym:

• świadczącym usługę w rozumieniu ustawy VAT jest zakład ubezpieczeń, zaś
• beneficjentem usługi jest korzystający.
  
  

Tym samym, w relacji korzystający - finansujący nie mamy do czynienia z jakimkolwiek świadczeniem usług.

2. Brak świadczenia finansującego na rzecz korzystającego w świetle ustawy VAT.

W opinii Spółki, w omawianym stanie faktycznym nie można przyjąć, że finansujący świadczy jakąkolwiek usługę na rzecz korzystającego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Aby uznać więc, że mamy do czynienia za świadczeniem w ramach umowy ubezpieczenia, finansujący musiałby być zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia na rzecz korzystającego. Chodzi tu o świadczenie wykonane w momencie zawarcia umowy ubezpieczenia. W związku z tym, że przedmiotem ubezpieczenia jest zapewnienie ochrony ubezpieczeniowej, brak jest podstaw do uznania, że finansujący zapewnia taką ochronę korzystającemu.

W ramach zawieranej umowy ubezpieczenia to zakład ubezpieczeń zapewnia ochronę ubezpieczeniową dla przedmiotu leasingu, jednak ochrona ta mimo że dotyczy finansującego, zapewniana jest na zlecenie korzystającego, jako strony umowy ubezpieczenia. Stąd zdaniem Spółki, zakład ubezpieczeń świadczy odpłatną usługę na rzecz korzystającego poprzez wykonanie świadczenia przez niego zleconego.

Spółka pragnie wskazać, że finansujący nie jest zaangażowany w świadczenie usługi ubezpieczenia w sensie formalno-prawnym, tj.:

1. Nie jest stroną umowy ubezpieczenia (stronami tej umowy pozostają jedynie; korzystający i zakład ubezpieczeń;
2. Nie uczestniczy w refakturowaniu usług ubezpieczeniowych;
3. Nie opłaca składek ubezpieczeniowych.
   
   

W zakresie ww. punktu 3) finansujący może jedynie technicznie uczestniczyć w procesie regulowania płatności składek, tj. w wyjątkowych sytuacjach uiszczać je w imieniu korzystającego. Niemniej jednak, prawnie to korzystający ponosi koszt ubezpieczenia (jest ostatecznie zobowiązany do uiszczenia składki ubezpieczeniowej).

Biorąc pod uwagę funkcję finansującego w ramach omawianej transakcji, nie sposób uznać, by świadczył on usługi na rzecz korzystającego.

3. Brak świadczenia korzystającego na rzecz finansującego w świetle ustawy VAT.

W ramach umowy leasingu zawartej pomiędzy finansującym a korzystającym, jednym z zobowiązań umownych korzystającego jest ubezpieczenie przedmiotu leasingu. W sytuacji, gdy korzystający zleca dalej świadczenie usługi ubezpieczeniowej - zakładowi ubezpieczeń - to zakład ubezpieczeń wstępuje w zobowiązanie korzystającego względem finansującego do pokrycia ewentualnych strat związanych ze zniszczeniem bądź utratą przedmiotu leasingu, które na podstawie umowy leasingu spoczywałoby na korzystającym. W tym wypadku, zakład ubezpieczeń zobowiązany jest spełnić świadczenie na rzecz finansującego w przypadku zniszczenia/utraty (innych wypadków przewidzianych umową ubezpieczenia) przedmiotu leasingu.

Powyższe oznacza, że zobowiązanie korzystającego wynikające z umowy leasingu, polegające na odpowiedzialności odszkodowawczej, zostaje w praktyce przeniesione na zakład ubezpieczeń. W takim przypadku zatem, zdaniem Spółki, zakład ubezpieczeń świadczy usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu na rzecz korzystającego, a w konsekwencji brak jest tu jakiejkolwiek świadczenia (warunek zidentyfikowania usługi dla celów podatku VAT) pomiędzy korzystającym a finansującym.

Spółka pragnie w tym miejscu wskazać, że kluczową okolicznością w analizowanym stanie faktycznym jest to kto jest zlecającym wykonanie danej usługi. Zlecającym usługę ubezpieczenia (usługobiorcą) jest korzystający, a przyjmującym zlecenie (usługodawcą) jest zakład ubezpieczeń. Przy takim charakterze transakcji, świadczenie usług występuje jedynie w relacji korzystający - zakład ubezpieczeń, przy czym to zakład ubezpieczeń jest świadczącym usługę, zaś korzystający pozostaje jedynie beneficjentem takiej usługi.

W świetle powołanych powyżej przepisów oraz na podstawie zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 cyt. ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego, analiza umów leasingu pozwala na stwierdzenie, że kwota ubezpieczenia pozostaje w bezpośrednim związku z przedmiotem poszczególnych umów, stanowiąc integralną część świadczonych przez Spółkę usług. Pokrycie przez leasingobiorcę kosztów ubezpieczenia jest niezbędnym warunkiem zawarcia i kontynuacji umowy leasingu. Kwota ubezpieczenia zawsze jest należnością leasingodawcy z umowy leasingowej, a więc należnością z tytułu odpłatnego świadczenia usług. Tym samym, stanowi podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, według tej samej stawki, co usługa podstawowa.

Nie zasługuje na uwzględnienie sugestia Spółki, że umowa ubezpieczenia zawierana jest na rzecz korzystającego. Ubezpieczenie chroni korzystającego tylko w takim zakresie, w jakim strony postanowiły w umowie leasingu. W przedmiotowej sprawie usługi ubezpieczenia są usługami pomocniczymi w stosunku do usługi zasadniczej - usługi leasingu. Jeżeli Spółka nabyła usługi ubezpieczeniowe w celu wykonania usługi leasingu, to wówczas ich koszty należy traktować jako element składowy usługi finalnej i zastosować stawkę podatku właściwą dla danej czynności.

W przypadku świadczenia usługi leasingu wraz z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu mamy do czynienia z jedną usługą, do podstawy opodatkowania, do której należy zaliczyć również koszty ubezpieczenia przedmiotu leasingu i zastosować jednolitą stawkę podatku, właściwą dla usługi zasadniczej. Ubezpieczenie jest bowiem ściśle związane z usługą leasingu i ma w stosunku do niej charakter poboczny (uzupełniający). Nie są to odrębne, ale elementy pewnej całości, stanowiące z ekonomicznego punktu widzenia jedno świadczenie. Bez usługi podstawowej - usługi leasingu świadczenie usługi ubezpieczenia przez leasingodawcę utraciłoby swój sens. Ubezpieczenie służy tylko zapewnieniu prawidłowego wykonania i skorzystania z usługi głównej. Koszty ubezpieczenia, którymi obciążany jest korzystający, powinny być elementem podstawy opodatkowania usługi leasingu i to niezależnie od tego, czy stanowiąc element kalkulacyjny wchodzą w skład umówionej przez strony należności za usługę leasingu, czy też umowa stron wyodrębnia ubezpieczenie w oddzielnych kwotach. W ocenie tut. Organu nie można sztucznie wyodrębniać spośród jednej kompleksowej usługi pewnej czynności tylko w tym celu, aby zdjąć ze świadczącego główną usługę (leasingu) ciężar opodatkowania.

Na powyższą opinię nie mają również wpływu argumenty Spółki odnośnie rodzaju zawieranej umowy ubezpieczenia - na rzecz i w interesie korzystającego, zobowiązanego na podstawie umowy do ubezpieczenia przedmiotu leasingu, która to ma na celu ochronę ubezpieczeniową dotyczącą korzystającego. Jednakże takiej ochronie podlega również ryzyko finansującego - Wnioskodawcy związane z niewypłacalnością korzystającego. Obowiązek rozliczenia odszkodowania wypłaconego przez ubezpieczyciela nie jest związany z rodzajem zawieranej umowy ubezpieczenia, ale wynika z uregulowań dotyczących samej umowy leasingu, wyrażonych w art. 7095 Kodeksu cywilnego. Niemniej jednak obowiązek rozliczenia odszkodowania pomiędzy stronami umowy, niezależnie od jego podstawy, nie może wpływać na sposób ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu umowy leasingu, wynikający z przepisów prawa krajowego.

Ponadto, podkreślenia wymaga również fakt, iż umowa leasingowa będzie przewidywała, że finansujący będzie posiadał upoważnienie do zawarcia umowy ubezpieczenia przedmiotu leasingu w imieniu korzystającego, w sytuacji gdy korzystający nie uiści należytej składki ubezpieczeniowej. Nadmienić należy również, że w ten sposób sformułowana umowa dopuszcza możliwość zapłaty składki przez finansującego w okolicznościach, gdyby nie zrobiłby tego korzystający. W związku z powyższym finansującemu będzie przysługiwało prawo do zwrotu poniesionej składki na podstawie wystawionego wezwania do zapłaty (monitu). Zatem nie ulega wątpliwości, iż ubezpieczenie przedmiotu leasingu leży głównie w interesie ekonomicznym Wnioskodawcy, stanowiącym swojego rodzaju zabezpieczenie spłacalności rat, który przerzuca na korzystającego obowiązek uiszczenia składek ubezpieczeniowych, jednakże w opisanych sytuacjach sam ponosi ciężar ubezpieczenia, wymagając następnie zwrotu jego kosztów od korzystającego.

Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, należy uznać, iż w przypadku świadczenia usługi leasingu wraz z ubezpieczeniem przedmiotu leasingu mamy do czynienia z jedną kompleksową usługą, bowiem ubezpieczenie jest ściśle związane z usługą leasingu i ma w stosunku do niej charakter dopełniający, w konsekwencji czego należy uznać je za świadczenie usług przez leasingodawcę na rzecz leasingobiorcy, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na trybie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.