Istota interpretacji:

Otrzymana przez Stronę dotacja przeznaczona zostanie na sfinansowanie kosztów konkretnie realizowanego filmu, lecz nie ma wpływu na jego cenę. Zatem otrzymana dotacja stanowi refundację kosztów produkcji filmu, a nie ceny produktu, w związku z czym nie zwiększa obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, dlatego też nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

X wystąpiła o dotację z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na realizację filmu. X jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się produkcją filmów i programów telewizyjnych od roku 1996. Dofinansowanie przedsięwzięcia związanego z produkcją filmów udzielone zostanie w oparciu o następujące kryteria:

• walory edukacyjne, poznawcze i estetyczne;
• znaczenie dla postaw proekologicznych i świadomości ekologicznej społeczeństwa (szczególnie młodzieży) oraz przedstawienie różnorodności przyrody polskiej;
• przewidywane skutki planowanego przedsięwzięcia;
• warunki ekonomiczno-finansowe realizacji.
  
  

Wypełniając dyspozycję tego zapisu producent przeprowadza cały proces produkcji filmu, który kończy się wyprodukowaniem kopii wzorcowej (na nośniku cyfrowym). Dalszy ciąg życia filmu jako gotowego produktu uzależniony jest:

• od woli emitenta (nadawcy telewizyjnego);
• gustów i upodobań hipotetycznych odbiorców (płyty DVD).
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dotacja otrzymana od Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na produkcję filmową (realizacja filmu "Park Narodowy Ujście Warty") podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane dotacje nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, dlatego że cena w umowach i licencjach jest zawsze negocjowana i uzależniona jest od szeregu czynników pozaekonomicznych. W przypadku umów dystrybucyjnych cena za produkt w ogóle nie występuje, bowiem określony jest tylko procentowy udział we wpływach z eksploatacji producenta, które to wpływy są zarówno przyszłe jak i niepewne. Brak jest więc możliwości łączenia kosztów produkcji z pojęciem ceny filmu jako produktu, zaś dotacja otrzymana od NFOŚiGW przeznaczona jest na produkcję filmu a nie na jego eksploatację. Wnioskodawca zajmuje się profesjonalnie produkcją filmową i telewizyjną, zawiera z NFOŚiGW umowę na dofinansowanie w formie dotacji konkretnej produkcji filmowej, w tym przypadku filmu o "Parku Narodowym Ujście Warty". Z umowy między NFOŚiGW a Wnioskodawcą wynika, że dofinansowanie dotyczy produkcji filmu i nie jest w żaden sposób związane z przyszłą ceną, ani nie ma wpływu na cenę tego filmu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z treści przepisu art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej wynika, że podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Z powyższych przepisów wynika, że włączenie do podstawy opodatkowania dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to, po pierwsze, celowa dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi oraz, po drugie, wpływająca bezpośrednio na cenę towaru lub usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi i mają bezpośredni wpływ na ich cenę. Nie jest więc obrotem ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż otrzymana przez Stronę dotacja przeznaczona zostanie na sfinansowanie kosztów konkretnie realizowanego filmu, lecz nie ma wpływu na jego cenę.

Zatem otrzymana dotacja stanowi refundację kosztów produkcji filmu, a nie ceny produktu, w związku z czym nie zwiększa obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy, dlatego też nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.