|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: banki, pochodne instrumenty finansowe, podstawa opodatkowania, usługi finansowe | |
| Data: 2009-02-16 | |
![]() Istota interpretacji:Czy obrotem na instrumentach pochodnych, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, jest należna Bankowi kwota z kontraktu która w zależności od treści umowy przyjmuje postać:- płatności swapowej od klienta w kontraktach przewidujących zapłatę przez każdą ze stron płatności swapowych, np. w niektórych kontraktach terminowych typu lRS, CIRS;- kwoty kalkulowanej w oparciu o różnicę pomiędzy strumieniami płatności swapowych wynikających z kontraktu, w kontraktach przewidujących płatność jedynie różnicy pomiędzy strumieniami płatności swapowych, np. swapy towarowe, niektóre kontrakty typu IRS, CIRS;- kwoty kalkulowanej jako różnica cen ustalonego w umowie dobra, w wykonaniu kontraktu FRA, czy opcji towarowych, opcji procentowych na moment rozliczenia kontraktu; - premii należnej na moment wystawienia opcji przez Bank?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Bank świadczy usługi pośrednictwa finansowego zawierając z klientami transakcje na rynku instrumentów pochodnych. Przez transakcje terminowe (transakcje na instrumentach pochodnych) należy rozumieć transakcje, których realizacja dokonywana jest w określonym terminie po dacie ich zawarcia. Bank zawiera transakcje terminowe z klientami korporacyjnymi, klientami indywidualnymi, jak i z innymi bankami oraz instytucjami finansowymi. Instrumenty pochodne będące przedmiotem obrotu służą przede wszystkim, do zabezpieczania się przed stratami związanymi z niekorzystnymi zmianami na rynku cen akcji stóp procentowych, walut czy surowców. Instrumenty te mają pomagać aktywnie zarządzać m.in. ryzykiem stopy procentowej oraz ryzykiem kursu walutowego, mogą również służyć celom spekulacyjnym. W ramach zawieranych przez Bank umów dotyczących instrumentów pochodnych, znajdują się m.in. następujące transakcje:
Mając na uwadze sposób wykonania wskazanych wyżej transakcji oraz niezależny charakter ich rozliczenia od czynności zawarcia kontraktu, wykonanie tych transakcji jest ewidencjonowane w ramach pozycji operacji wymiany walut, a przez to zastosowanie ma inna metodologia ustalania obrotu na potrzeby podatku VAT. Transakcje terminowe, w których występuje rzeczywista dostawa walut oraz nierzeczywisty forward walutowy nie są objęte przedmiotowym wnioskiem. W związku z zawarciem opisanych w punkcie a-e transakcji terminowych, wynagrodzeniem należnym dla Banku z tego tytułu jest:
Wynagrodzenie nie jest natomiast przez Bank osiągane w sytuacji, gdy w związku z daną transakcją terminową Bank ma obowiązek dokonać zapłaty, czyli kwota należna wynikająca z rozliczenia transakcji (różnica cen dobra lub strumieni płatności swapowych) jest wynagrodzeniem dla klienta (drugiej strony transakcji), jak również w przypadku, gdy Bank dokonuje płatności swapowej należnej dla klienta. Mając na uwadze postanowienia umów zawartych z klientami, na potrzeby sprawozdawczości finansowej, Bank ewidencjonuje obrót na transakcjach terminowych, odrębnie dla każdego rodzaju kontraktu terminowego, traktując kwoty należne dla Banku wynikające z płatności swapowych oraz kwoty należne kalkulowane w oparciu o różnicę cen lub strumieni płatności swapowych oraz kwoty otrzymanych premii opcyjnych jako zyski zrealizowane na określonych transakcjach terminowych. Jednocześnie, kwoty zapłacone wynikające ze zrealizowanych płatności swapowych, okresowych i końcowych rozliczeń kontraktów oraz zapłaconych premii z tytułu zakupionych opcji są traktowane jako straty zrealizowane na kontraktach terminowych. Przedmiotowe straty nie wpływają na obrót ustalany na potrzeby podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy obrotem na instrumentach pochodnych, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, jest należna Bankowi kwota z kontraktu która w zależności od treści umowy przyjmuje postać:
Zdaniem Spółki: Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Zdaniem Banku, w związku z zawarciem transakcji terminowych dochodzi do świadczenia przez Bank usług pośrednictwa finansowego. Bank, bowiem zawodowo zajmuje się obrotem instrumentami finansowymi w tym instrumentami pochodnymi, wychodzi jako profesjonalista ze stałą ofertą świadczenia usług w tym zakresie <1> oraz wykorzystuje swój majątek i posiadane zasoby (infrastrukturę techniczną oraz posiadane środki finansowe) w celu uzyskiwania stałego dochodu z tego tytułu <2>. W tym sensie, można mówić, że z tytułu transakcji terminowych zawieranych przez Bank we własnym imieniu i na własny rachunek z innymi podmiotami, oraz przy transakcjach, w których Bank jest pośrednikiem, Bank występuje w roli podatnika VAT, a czynności wykonywane stanowią świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT. <1> Katalog czynności bankowych oraz zakres działalności, którą może wykonywać Bank, wskazuje, że zasadnym jest posługiwanie się określeniami użytymi w klasyfikacji statystycznej, w szczególności w zakresie kategorii "pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana". Kategoria ta obejmuje pozostałe rodzaje pośrednictwa finansowego związanego z dystrybucją środków finansowych w inny sposób niż udzielanie pożyczek, w tym m. in. wystawianie swapów, dokonywanie opcji oraz zawieranie transakcji zabezpieczających z wykorzystywaniem papierów wartościowych oraz instrumentów pochodnych. <2> Przepis art. 9 (1) Dyrektywy nr 2006/112/WE Rady z dnia 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej stanowi, że "działalnością gospodarczą jest w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu". W rezultacie, Bank jest obowiązany do ustalenia obrotu na świadczonych usługach. W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Szerokie rozumienie wynagrodzenia, wyznaczającego podstawę opodatkowania na potrzeby podatku VAT znajduje poparcie w przepisach unijnych. Sięgając do postanowień Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatkowego od wartości dodanej (dalej jako: "Dyrektywa 112"), należy przytoczyć art. 73 Dyrektywy 112, który stanowi, że podstawę opodatkowania stanowi wszystko, co stanowi wartość otrzymanego wynagrodzenia (ang. "the consideration") rozumianego jako zapłata, które dostawca lub świadczący usługi otrzymuje lub powinien otrzymać od nabywcy, klienta lub osoby trzeciej, z tytułu takich dostaw, łącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takich dostaw. W omawianym przypadku obrotem i zarazem podstawą opodatkowania ustalaną na potrzeby podatku VAT będzie należna Bankowi kwota wynikająca z kontraktu — traktowana jako wynagrodzenie za wykonaną usługę, które w zależności od postanowień umowy z klientami przyjmuje postać:
Określenie obrotu na potrzeby podatku VAT w przypadku instrumentów pochodnych było już przedmiotem rozstrzygnięcia organów podatkowych. I tak, w piśmie Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu z dnia 28.09.2007 r. (sygnatura PSUS/PP-OlO/443-139/07/MS/110748), Naczelnik stwierdził, ze w przypadku realizacji kontraktu FRA nie występuje dostawa towarów lecz świadczenie usług o charakterze pośrednictwa finansowego, zatem podstawą opodatkowania w tym przypadku będzie dodatnia, należna Bankowi kwota rozliczenia kontraktu — jako forma wynagrodzenia za wykonaną usługę". W odniesieniu do transakcji terminowych typu IRS wypowiedział się także Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie (pismo z dnia 26.08.2006r. sygn. nr 1471/NUR2/443-205/1/06/JP), uznając ze w odniesieniu do kontraktów typu IRS, które Spółka kwalifikuje jako usługi pośrednictwa finansowego, "podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT będzie należność otrzymana przez Stronę od kontrahenta". W przypadku opcji, warto przytoczyć stanowisko Naczelnika Pierwszego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Sosnowcu w piśmie z dnia 28.09.2007r. (sygnatura PSUS/PP-OlO/443-162/07/MS/110751), który uznał, że "skoro w przypadku sprzedaży opcji walutowych nie występuje dostawa towarów lecz świadczenie usług o charakterze pośrednictwa finansowego, a usługa jest świadczeniem niezależnym od realizowanej w ustalonym terminie transakcji terminowej, to podstawą opodatkowania w tym przypadku będzie kwota premii opcyjnej — jako forma wynagrodzenia za usługę". Rozliczenie kontraktu stanowi odrębną transakcję, dla której w przypadku realizowania opcji (w szczególności - opcji rzeczywistej z dostawą waluty) podstawę opodatkowania określa się według innych zasad. W związku z powyższym w przypadku wskazanych w niniejszym piśmie transakcji opcyjnych obrotem ustalanym na potrzeby podatku VAT będzie należna Bankowi premia opcyjna na moment wystawienia opcji, oraz odrębnie wszelkie kwoty należne wynikające z rozliczenia kontraktu opcyjnego, kalkulowane jako różnica cen ustalonego w umowie dobra. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-02-16 |
