Istota interpretacji:

Jak ustalić prawidłową podstawę opodatkowania podatkiem VAT przedmiotowej darowizny, czy podstawą opodatkowania w momencie darowizny będzie wartość w cenach rynkowych ustalona przez rzeczoznawcę lub będzie to koszt wytworzenia budynku z 1999 r. pomniejszony o odpisy amortyzacyjne, a może wyłącznie wartość w cenie zakupu nabytych materiałów budowlanych i usług udokumentowanych fakturami VAT przy budowie?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Do celów prowadzonej, jako osoba fizyczna, handlowej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych, wykorzystuje Pani m.in. budynek magazynowy, który został oddany do użytku w 1999 r. i stanowi środek trwały firmy, od którego dokonywane są odpisy amortyzacyjne. Od zakupów inwestycyjnych związanych z budową tego obiektu był odliczany podatek VAT (stawka 7%). Wskazano jednocześnie, że minęło 5 lat od zakończenia budowy. Zamierza Pani wyłączyć przedmiotowy budynek z działalności i przekazać w formie darowizny dziecku, które prowadzi działalność gospodarczą. Przekazanie darowizny odbędzie się na podstawie aktu notarialnego i zostanie udokumentowane fakturą VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak ustalić prawidłową podstawę opodatkowania podatkiem VAT przedmiotowej darowizny, czy podstawą opodatkowania w momencie darowizny będzie wartość w cenach rynkowych ustalona przez rzeczoznawcę lub będzie to koszt wytworzenia budynku z 1999 r. pomniejszony o odpisy amortyzacyjne, a może wyłącznie wartość w cenie zakupu nabytych materiałów budowlanych i usług udokumentowanych fakturami VAT przy budowie...

Zdaniem Wnioskodawcy, powołującego przepis art. 29 ust. 10 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania przedmiotowej darowizny będzie wartość wynikająca z kosztu wytworzenia budynku magazynowego z 1999 r. pomniejszona o odpisy amortyzacyjne.

W opinii Wnioskodawcy skoro w momencie budowy podatek VAT naliczony był głównie w stawce 7% (ówcześnie obowiązującej na materiały budowlane) i w takiej wartości odliczany przy zakupach inwestycyjnych, to krzywdzące dla podatnika byłoby określenie podstawy według cen rynkowych oraz stawki 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie ceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy).

W świetle art. 7 ust. 2 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

• jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
  
  

Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne przekazanie towarów uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu:

1. nieodpłatne przekazanie towarów nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
2. podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi towarami.
   
   

W przedmiotowej sprawie dokonała Pani odliczenia podatku naliczonego od zakupów inwestycyjnych związanych z budową budynku magazynowego, przyjęto więc, iż przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, zatem nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę budynku magazynowego na rzecz dziecka będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Ustawodawca w art. 29 ust. 10 ustawy wskazał, że w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 (nieodpłatne przekazanie), podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów. W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, o czym stanowi art. 29 ust. 5 ustawy.

Zatem, za podstawę opodatkowania należy przyjąć koszt wytworzenia (budowy obiektu), skorygowany na dzień, w którym dochodzi do jego przekazania, zgodnie z art. 29 ust. 10 ustawy.

Mając na uwadze powyższe należy uznać stanowisko Podatnika za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. Curie-Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.