W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Firma prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki jawnej. Jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Działalność gospodarcza obejmuje produkcję stolarki okiennej i drzwiowej PCV i ALU. Przedsiębiorstwo w ramach swojej działalności produkuje stolarkę na podstawie indywidualnych zamówień podmiotów gospodarczych jak i osób fizycznych. Specyfika branży nie przewiduje produkcji serii jednakowych okien i drzwi, za wyjątkiem np. zleceń dotyczących bloków mieszkalnych, które w momencie rezygnacji ze zlecenia można sprzedać komu innemu bez konieczności przeróbek.

Poza stolarką produkowaną na zlecenie odbiorców, firma wykonuje na zlecenie dealerów tzw. wystawki - przykładowe okna i drzwi, które zainteresowani klienci mogą obejrzeć na ekspozycji. Produkcja tych wystawek umożliwia zaprezentowanie produktu i zachęcanie potencjalnego klienta do zakupu wyrobów firmy.

Wnioskodawca uważa, że w dzisiejszej sytuacji gospodarczej, klient nie odważyłby się zamówić towaru, którego nie może obejrzeć ani ocenić. Jak w każdym przedsiębiorstwie, także w przypadku Wnioskodawcy, zdarzają się sytuacje, że wyprodukowany towar nie spełnia oczekiwań odbiorcy lub dochodzi do wyprodukowania towaru wadliwego, a w przypadku wystawek - są one już nieaktualne. Wnioskodawca podaje, że branża stolarki okiennej i drzwiowej jest bardzo elastyczna, zmieniają się preferencje klientów, np. moda na kolor stolarki. Produkcja ciągle ewoluuje, a nowości techniczne nie omijają także tej branży.

W takiej sytuacji, firma zobowiązana jest do odebrania okien zareklamowanych, wadliwych, nieaktualnych wystawek. Towary te wracają na magazyn wyrobów gotowych.

Zasada ekonomicznego podejścia do prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwala firmie magazynować w nieskończoność tych wyrobów. Wnioskodawca podał, że jest to sprzeczne z racjonalnym podejściem do zarządzania zapasami.

Wnioskodawca wskazał na trzy możliwości wyjścia z zaistniałej sytuacji:

1. towar, który jest trudno zbywalny z uwagi na specyfikę produktu i zalega magazyn, należy przecenić i sprzedać, np. osobom fizycznym, które budują domy lub przerabiają je,
2. produkt, który nie znajdzie zainteresowania u odbiorców może zostać ponownie wykorzystany (stolarka zostanie rozebrana, odzyska się wtedy przynajmniej część wykorzystanego materiału - szyby, profile, okucia), zostanie przyjęty ponownie na magazyn materiałów na podstawie odpowiednich protokółów,
3. ostatecznym wyjściem z sytuacji jest darowizna stolarki na rzecz organizacji, które zajmują się zadaniami publicznymi - domy dziecka, domy seniora, kościoły.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Od jakiej wartości należy liczyć podatek należny VAT od dokonanych transakcji - czy od kwoty, którą przedsiębiorstwo otrzyma (cena sprzedaży netto), czy od wartości kosztu wytworzenia ww. stolarki w przypadku sprzedaży po przecenie okien zareklamowanych, wadliwych, nieaktualnych wystawek?
2. Czy jeśli Spółka zdecyduje się na przekazanie darowizny na rzecz organizacji pożytku publicznego, powinna naliczyć podatek VAT należny od przekazania darowizny od kwoty pierwotnej towaru, czy po obniżce?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. W związku z powyższym, w sytuacji sprzedaży po przecenie okien zareklamowanych, wadliwych i nieaktualnych wystawek Spółka powinna naliczać podatek VAT należny od wartości faktycznie dokonanej sprzedaży, nawet gdy cena towaru będzie niższa niż wartość jego wyprodukowania.

Natomiast w przypadku przekazania ww. towarów w formie darowizny na rzecz organizacji pożytku publicznego, Spółka powinna wystawić wewnętrzną fakturę VAT zawierającą cenę towaru ustaloną wg kosztu wytworzenia i zapłacić należny podatek VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 2 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy o podatku VAT).

Kwestie dotyczące podstawy opodatkowania reguluje art. 29 ustawy o podatku od towarów i usług. Z ust. 1 powołanego przepisu wynika, iż podstawą opodatkowania podatkiem VAT jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty - z uwagi na treść ust. 2 powołanego przepisu - obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze (art. 29 ust. 2). Obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur (art. 29 ust. 4).

Powołane wyżej przepisy art. 29 ust 1-4 ustawy o VAT wyrażają generalna zasadę określania podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Jednakże w przypadku wykonania czynności, o których mowa w art. 5, dla których nie została określona cena, zgodnie z art. 29 ust. 9 ww. ustawy, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku, z zastrzeżeniem ust. 10 i 12.

Na podstawie art. 29 ust. 10 ww. ustawy w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów, z zastrzeżeniem ust. 10a. Zgodnie z ust. 10a cyt. artykułu, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, której przedmiotem są produkty spożywcze i napoje, w szczególności: pieczywo, wyroby piekarskie i ciastkarskie, świeże (PKWiU 15.81), czekolady i wyroby cukiernicze (PKWiU 15.84.2), wody mineralne i napoje bezalkoholowe (PKWiU 15.98), jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji pożytku publicznego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje, pod warunkiem prowadzenia szczegółowej dokumentacji przez dokonującego dostawy towarów potwierdzającej dokonanie dostawy towarów na rzecz tych organizacji, podstawą opodatkowania jest kwota, jaką w celu uzyskania w danym momencie takich towarów nabywca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów, musiałby w warunkach uczciwej konkurencji zapłacić niezależnemu dostawcy na terytorium kraju, o ile nie jest ona wyższa niż cena nabycia towarów, a gdy nie ma ceny nabycia koszty wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca rozważa sprzedaż, po uprzedniej przecenie, okien zareklamowanych, wadliwych oraz nieaktualnych wystawek lub przekazanie ww. towarów, w formie darowizny, na rzecz organizacji pożytku publicznego.

Ad.1.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży po uprzedniej przecenie, okien zareklamowanych, wadliwych oraz nieaktualnych wystawek, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług - zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o VAT - stanowić będzie kwota należna z tytułu sprzedaży (tj. całość świadczenia należnego od nabywcy), pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W tym miejscu podkreślenia wymaga jednakże fakt, iż zgodnie z art. 32 ust. 1-3 ustawy o VAT, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieją np. powiązania o charakterze kapitałowym lub rodzinnym oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1. niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
2. niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku;
3. wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 88 i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

- organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Ad. 2.

Z analizy cyt. wyżej przepisów jednoznacznie wynika, że w sytuacji przekazania towarów (okien zareklamowanych, wadliwych oraz nieaktualnych wystawek) w formie darowizny na rzecz organizacji pożytku publicznego, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług - zgodnie z treścią art. 29 ust. 10 ustawy o VAT - stanowić będzie cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określony w momencie dostawy tych towarów.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie podstawy opodatkowania.

Wniosek w zakresie interpretacji prawa podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych został rozstrzygnięty interpretacjami indywidualnymi z dnia 30 września 2008 r. o numerach: ILPB1/415-465/08-4/AG, ILPB1/415-465/08-5/AG, ILPB1/415-465/08-6/AG.

Ponadto informuje się, że w odniesieniu do zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług w części dotyczącej stwierdzenia czy przedsiębiorstwo może sprzedać zalegającą stolarkę swoim pracownikom wydane zostało postanowienie z dnia 30 września 2008 r. nr ILPP1/443-651/08-5/KG, ILPB1/415-465/08-7/AG odmawiające wszczęcia postępowania w tej części.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Nadmienia się, iż zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Powyższe rozporządzenie, zgodnie z brzmieniem § 3, wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 11 października 2008 r.

W związku z powyższym tut. Organ informuje, że jeżeli skarga na niniejszą interpretację będzie składana po dniu 10 października 2008 r., właściwym do jej rozpoznania będzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje