W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest samorządowym zakładem budżetowym, działającym na podstawie Uchwały Rady Miejskiej. Zgodnie ze statutem, przedmiotem działania zakładu jest zaspokajanie potrzeb społeczności lokalnej w zakresie przewozów pasażerskich. Zakres działania obejmuje przewozy wraz z całą infrastrukturą, a w szczególności przystankami, punktami informacji i sprzedaży biletów. Ceny za usługi przewozowe oraz zasady korzystania ze środków komunikacji miejskiej określa Rada Miasta w drodze uchwały. Wnioskodawca otrzymuje dotacje przedmiotową. Rada Miasta corocznie uchwałą ustala stawkę dotacji przedmiotowej do kosztów jednego wozokilometra. Planowana kwota dotacji przedmiotowej wynika z pomnożenia planowanych wozokilometrów i stawki za jeden wozokilometr. Istotą otrzymanej dotacji przedmiotowej jest dofinansowanie kosztów działalności bieżącej, na które między innymi składają się: zakup paliwa i olejów, wynagrodzenie pracowników wraz z pochodnymi, zakup części zamiennych, itp. Otrzymana dotacja na koniec roku podlega rozliczeniu, uwzględniając faktycznie wykonane wozokilometry. W przypadku nie wykonania planowanych wozokilometrów, różnica podlega zwrotowi. W związku z powyższym, dotacja przedmiotowa nie stanowi dopłaty do ceny świadczonej usługi i nie wpływa na poziom cen biletów. W myśl art. 29 ust. ustawy z dnia 11 marca 2004 roku (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podstawą opodatkowania jest obrót powiększony o otrzymane dotacje mające bezpośredni wpływ na cenę, co nie występuje w wyżej przedstawionej sytuacji. Ponadto, Wnioskodawca przesyła w załączeniu postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Koninie z dnia 7 marca 2005 r. z dokonaną interpretacją przepisów w ww. zakresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowe dotacje otrzymywane z budżetu miasta stanowią obrót będący podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymywana z budżetu miasta przedmiotowa dotacja jest kalkulowana jako dopłata do kosztu jednego wozokilometra na częściowe pokrycie kosztów działalności, nie stanowi obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie można jej przyporządkować konkretnej usłudze.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do zapisu art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają dotacje o charakterze przedmiotowym, a nie te, które mają charakter podmiotowy.

W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści wniosku wynika, iż przyznana dotacja dotyczy ściśle kosztu jednego wozokilometra i nie wpływa na cenę biletu. Oznacza to, iż ma ona charakter ogólny, a jej celem jest dotowanie całej działalności Zainteresowanego. Tym samym nie stanowi dopłaty do ceny usługi, a co za tym idzie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem nie zawiera się w ustawowej definicji dotacji stanowiącej podstawę opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

Reasumując stwierdzić, iż przedmiotowe dotacje otrzymywane z budżetu miasta nie stanowią obrotu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.