Istota interpretacji:

1. Czy Spółka może skorzystać z uprawnienia do obniżenia podatku należnego VAT bez otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej od kontrahenta? 2. Czy wystarczającymi dowodami stanowiącymi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego VAT są potwierdzenie nadania listu poleconego w książce nadawczej wraz z kopią faktury korygującej bądź zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z fakturą korygującą?

1. obniżenia kwoty podatku należnego bez otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej i uznania potwierdzenia nadania listu poleconego w książce nadawczej za dowód potwierdzający odbiór faktury korygującej -jest nieprawidłowe,
2. uznania zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki z fakturą korygującą za dowód potwierdzający odbiór faktury korygującej -jest prawidłowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawia faktury korygujące do pierwotnych faktur, dokumentujących sprzedaż towarów. Faktury korygujące są wysyłane do kontrahentów listem poleconym, bądź listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Przy czym, niejednokrotnie kontrahenci nie potwierdzają odbioru faktur korygujących, bądź potwierdzają go z opóźnieniem.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy Spółka może skorzystać z uprawnienia do obniżenia podatku należnego VAT bez otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej od kontrahenta...
2. Czy wystarczającymi dowodami stanowiącymi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego VAT jest potwierdzenie nadania listu poleconego w książce nadawczej wraz z kopią faktury korygującej, bądź zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z fakturą korygującą...

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do skorzystania z uprawnienia do obniżenia podatku należnego VAT nie posiadając potwierdzenia odbioru faktury korygującej od kontrahenta, nie wcześniej niż z upływem 2 tygodni od daty nadania przesyłki, a w przypadku nadania przesyłki za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w rozliczeniu za miesiąc otrzymania z poczty tego potwierdzenia.

Obowiązek posiadania przez sprzedawcę potwierdzenia odbioru faktury korygującej wynika z § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Jednakże, należy mieć na uwadze fakt, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 grudnia 2007 r. (sygn. akt U 6/06) stwierdził, że § 16 ust. 4 Rozporządzenia, uzależniający prawo do obniżenia kwoty podatku należnego od posiadania potwierdzenia faktury, jest niezgodny z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT oraz art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji, wobec czego podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego na podstawie faktury korygującej, mimo iż nie posiada potwierdzenia ich odbioru przez kontrahenta. Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, materia określona w § 16 ust. 4 Rozporządzenia, powinna być określona w ustawie, a Minister Finansów pozbawiając podatników prawa do obniżenia podatku VAT, z powodu braku posiadania potwierdzenia odbioru faktury korygującej, przekroczył delegację ustawową. Z uwagi zatem na fakt, iż w obowiązującym stanie prawnym brak jest regulacji prawnych uzależniających prawo do obniżenia podatku VAT od otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej, Spółka ma prawo odliczenia podatku VAT bez posiadania takiego dokumentu, nie wcześniej niż po upływie 2 tygodni od daty nadania przesyłki.

Mając na uwadze zasadę neutralności podatku VAT, należy podkreślić, iż nie można narażać podatnika na brak możliwości odliczenia podatku wyłącznie z tej przyczyny, iż Kontrahent nie potwierdził odbioru faktury korygującej.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyrokach:

• Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Rz 919/07
• Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2007 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2297/2006.

Ad. 2

Zdaniem Spółki, w sytuacji, gdyby w ocenie organu podatkowego potwierdzenie odbioru faktury korygującej byłoby niezbędne do skorygowania podatku należnego VAT przez sprzedawcę, pomimo niewątpliwej niekonstytucyjności przepisu § 16 ust. 4 Rozporządzenia w tym zakresie, wystarczającymi dowodami na powyższe jest potwierdzenie nadania listu poleconego w książce nadawczej wraz z kopią faktury korygującej, bądź zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki wraz z kopią faktury korygującej.

Rozporządzenie bowiem nie reguluje formy ww. potwierdzenia. Tym samym, może to być każdy dowód, który potwierdza otrzymanie faktury korygującej przez kontrahenta. Wystarczającym dowodem jest zatem, zarówno potwierdzenie nadania listu poleconego w książce nadawczej wraz z informacją o zawartości przesyłki, jak i zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki opatrzone podpisem odbiorcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe - w zakresie obniżenia kwoty podatku należnego bez otrzymania potwierdzenia odbioru faktury korygującej i uznania potwierdzenia nadania listu poleconego w książce nadawczej za dowód potwierdzający odbiór faktury korygującej oraz za prawidłowe - w zakresie uznania zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki z fakturą korygującą za dowód potwierdzający odbiór faktury korygującej.

Ad. 1

Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 ustawy, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Art. 106 ust. 1 ustawy określa, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...).

Zgodnie z ust. 8 powołanego artykułu, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1. określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2. może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3. może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne przedmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w powołanym artykule, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), regulujące m.in. zagadnienia związane z wystawianiem faktur korygujących.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Spółka wystawia faktury korygujące. Zdarzają się sytuacje, gdy kontrahenci nie potwierdzają odbioru faktur korygujących, bądź potwierdzają go z opóźnieniem.

Stosownie do § 16 ust. 4 wyżej powołanego rozporządzenia, sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy - w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 29 ust. 4 ustawy, jasno stanowi, iż kwoty, o które zmniejsza się obrót muszą zostać udokumentowane. Faktura korygująca, bez potwierdzenia jej odbioru, nie spełnia powyższej przesłanki i nie stanowi wystarczającej podstawy do obniżenia podatku należnego - dopiero potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę powoduje akceptację zmiany wartości zawartych na fakturze i daje prawo do takiego obniżenia.

Należy podkreślić, iż potwierdzenie odbioru faktury korygującej pełni istotną rolę w systemie podatku od towarów i usług opartym na metodzie fakturowej, gdyż zapobiega nieuzasadnionym obniżkom podstawy opodatkowania u dostawcy.

Ponadto faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości. Uregulowanie zawarte w § 16 ust. 4 cytowanego rozporządzenia ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zmniejszenie obrotu i tym samym kwoty podatku należnego u sprzedawcy nie znajduje odzwierciedlenia w zmniejszeniu kwoty podatku naliczonego u nabywcy towarów i usług. Podatek należny u sprzedawcy jest bowiem podatkiem naliczonym u nabywcy towarów i usług.

Z powyższego wynika, że skoro będący podstawą opodatkowania obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych i prawnie dopuszczalnych rabatów, to czynność taka dokonywana przez sprzedawcę towarów i usług powoduje konieczność zmniejszenia kwoty podatku naliczonego u nabywcy. W przeciwnym razie dochodziłoby do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku, który w rzeczywistości nie został zapłacony.

Oznacza to, że faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt, by wystawca miał możliwość obniżenia podatku należnego w związku z wystawieniem tej faktury.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż brak potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta uniemożliwia Spółce obniżenie podatku należnego w kwocie wynikającej z wystawionej faktury korygującej. Zatem nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż ma ona prawo do skorzystania z uprawnienia do obniżenia podatku należnego VAT nie posiadając potwierdzenia odbioru faktury korygującej od kontrahenta.

Ad. 2

Ustawodawca nie sprecyzował, w jakiej formie nabywca ma dokonać potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Zatem potwierdzenie może mieć dowolną formę, która pozwoli na jednoznaczne stwierdzenie, iż sprzedawca to potwierdzenie otrzymał. Dopiero posiadanie takiego potwierdzenia uprawnia sprzedawcę do stosownego obniżenia podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc (lub kwartał), w którym sprzedawca otrzymał potwierdzenie odbioru faktury przez nabywcę.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, iż Spółka wysyła do kontrahentów faktury korygujące. Zdaniem Wnioskodawcy, wystarczającym dowodem potwierdzającym otrzymanie faktury korygującej przez kontrahenta, jest zarówno potwierdzenie nadania listu poleconego w książce nadawczej, jak i zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z fakturą korygującą.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż nie można uznać potwierdzenia nadania listu poleconego w książce nadawczej za dowód potwierdzający otrzymanie faktury korygującej przez kontrahenta, gdyż nie pozwala ono na jednoznaczne stwierdzenie odbioru tej faktury.

Natomiast, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z fakturą korygującą uznać należy za dowód potwierdzający otrzymanie faktury korygującej przez kontrahenta.

Odnosząc się do stanowiska Wnioskodawcy, iż regulacja zawarta w przepisie § 16 ust. 4 powołanego wyżej rozporządzenia z powodu swej niekonstytucyjności nie może wywrzeć skutków przewidzianych dla niej przez prawodawcę który ją ustanowił, należy wskazać, iż organy podatkowe nie są uprawnione do orzekania o niekonstytucyjności przepisów prawa. Stosownie do art. 188 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) o zgodności przepisów prawa z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej orzeka wyłącznie Trybunał Konstytucyjny. Zauważa się, iż wyrokiem z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt U 6/06 Trybunał Konstytucyjny uznał, iż faktycznie ww. przepis § 16 ust. 4 rozporządzenia jest niezgodny z obowiązującą ustawą o podatku od towarów i usług oraz z Konstytucją. Co do zasady Trybunał jednak zgodził się, że ustawodawca ma prawo do kontrolowania prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług, dlatego też odroczył utratę obowiązywania mocy niekonstytucyjnego przepisu na maksymalny okres dwunastu miesięcy. Tym samym należy stwierdzić, iż w dacie wydania przedmiotowej interpretacji ww. przepis posiada moc obowiązującą.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że powołane przez Wnioskodawcę wyroki polskich sądów administracyjnych dotyczą konkretnych spraw podatników, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów administracyjnych w indywidualnych sprawach. W związku z powyższym, w niniejszym rozstrzygnięciu nie ustosunkowano się do treści powołanych przez Zainteresowanego wyroków.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje