W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podatnik prowadzi działalność w formie apteki i dokonuje sprzedaży leków i artykułów medycznych refundowanych z Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ). Specyfika ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej powoduje, że w raportach miesięcznych sprzedaży wykazana zostaje cała kwota dokonanej sprzedaży, czyli zarówno w części faktycznie opłacanej przez kupującego, jak i w części finansowanej przez NFZ (refundacja). Jednakże część finansowana przez NFZ jest przelewana na konto bankowe apteki zazwyczaj dopiero w miesiącu następującym po miesiącu dokonania faktycznej sprzedaży towaru, a w przypadku dodatkowo wyjaśnianych wątpliwości nawet dwa miesiące później. Podstawą dokonania przez NFZ przelewu środków z tytułu refundacji są wnioski (dwa za każdy miesiąc, obejmujące odpowiednio pierwszą i drugą połowę miesiąca) o refundację składane przez podatnika, ponadto wystawiana jest również faktura VAT, która obejmuje sumę składanych wniosków.Skutkiem powyższych rozwiązań jest otrzymywanie przez jednostkę zapłaty za dokonaną sprzedaż z dwóch źródeł: część jest finansowana przez kupujących, część jest natomiast w przyszłości refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy obrót stanowiący podstawę ustalenia podatku od towarów i usług w danym miesiącu, zarejestrowany na kasie rejestrującej, należy pomniejszyć o wartość refundacji, która zostanie otrzymana w przyszłości. A więc czy obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu otrzymanej refundacji wystąpi w dacie faktycznego wpływu środków na rachunek bankowy podatnika?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwrot przez NFZ części wartości dokonanej sprzedaży z tytułu stosowania obniżonych cen leków i artykułów medycznych stanowi dopłatę związaną z dostawą towarów, która podlega opodatkowaniu podatkiem VAT z chwilą uznania rachunku bankowego podatnika. Dlatego też podatek VAT należny z tytułu otrzymanych od NFZ dopłat należy wykazać w dniu faktycznego wpływu środków na rachunek bankowy podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2- 22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku Zatem do dopłat, o których mowa w przytoczonym przepisie, stanowiących obrót będący podstawą opodatkowania, zaliczyć należy również refundację za leki otrzymaną przez apteki z Narodowego Funduszu Zdrowia. Z regulacji tej wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje jakiekolwiek dofinansowanie (dotacje, subwencje, refundacje) stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, czyli tzw. dotację przedmiotową, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia usługi.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Jeżeli jednak dostawa towaru lub wykonanie usługi powinno być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy, zgodnie z ust. 4 tegoż artykułu, powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Dodatkowo przepis art. 19 ust. 21 cytowanej wyżej ustawy wprowadza szczególny moment powstania obowiązku podatkowego stanowiąc, że obowiązek podatkowy z tytułu należnych na podstawie odrębnych przepisów dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze powstaje z chwilą uznania rachunku bankowego podatnika. W przypadku uznania rachunku bankowego podatnika zaliczką z tytułu dotacji, subwencji innych dopłat o podobnym charakterze obowiązek podatkowy powstaje w tej części.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny, jak również przytoczone powyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług tutejszy organ stwierdza, iż obowiązek podatkowy w podatku VAT przy sprzedaży leków refundowanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia powstaje dwuetapowo:

1. po raz pierwszy - art. 19 ust. 1 ustawy o VAT - w części zapłaconej przez klienta z chwilą wydania towaru,
2. po raz drugi - art. 19 ust. 21 ustawy o VAT - z chwilą uznania rachunku bankowego podatnika kwotą otrzymanej refundacji z NFZ.
   
   

W świetle powołanych przepisów należy uznać stanowisko Wnioskodawcyza prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.