W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Sprzedaje Pan towary wysyłkowo. W ramach dostawy towarów świadczy Pan usługi akcesoryjne, za które nie jest pobierana dodatkowa opłata, a które są wkalkulowane w cenę towaru. Są to np. koszty opakowania towaru oraz koszt obsługi wysyłki towaru do odbiorcy. Zamierza Pan wysyłać towar na dwa sposoby: w jednym przypadku kupujący zapłaci za usługę przesyłki bezpośrednio u kuriera, który wystawi fakturę na kupującego, w drugim, którego dotyczy pytanie, zawrze Pan na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, w imieniu i na rachunek kupującego umowę o świadczenie usług pocztowych z Pocztą Polską. Zgodnie z umową, kupujący przekaże pieniądze, żeby Pan w jego imieniu i na jego rachunek mógł skutecznie zawrzeć umowę z Pocztą Polską i opłacić należność względem Poczty. Odbiorca - kupujący, przeleje na Pana rachunek bankowy pieniądze, którymi zapłaci Pan - w jego imieniu i na jego rachunek jako jego pełnomocnik - Poczcie za zakupioną przez tegoż odbiorcę usługę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji (zawarcie umowy w imieniu kupującego) przekazane środki pieniężne na pokrycie zobowiązań kupującego względem Poczty Polskiej stanowią dla Pana podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług?

Pana zdaniem kwoty przekazane przez kupującego na uiszczenie zobowiązań wobec Poczty Polskiej nie będą stanowić podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Argumentuje Pan, że kwota ta nie obrotem, gdyż nie jest w jakiejkolwiek postaci wynagrodzeniem za towar czy za świadczoną usługę, co więcej, pieniądze te nie są przekazywane Panu na własność. Pana wynagrodzenie zawarte jest w cenie towaru. Ponadto zauważa Pan, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, obrotem jest całość świadczenia należnego od nabywcy towaru czy usługi. W tym przypadku kwota przekazywana na pokrycie długu kupującego względem Poczty nie jest świadczeniem należnym Panu, ale świadczeniem należnym Poczcie, wobec której występować będzie Pan jako pełnomocnik kupującego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.