Pytanie:

1. Gospodarstwo Pasieczne "X" sprowadziło od dostawcy z Chin drogą morską produkty pszczele do Hamburga. Produkty te zostały podane odprawie celnej przez niemiecką agencję celną (nie będącą przedstawicielem fiskalnym).Po dopuszczeniu tych towarów do obrotu na terytorium Niemiec, transportem drogowym produkty te zostały dostarczone do siedziby w Polsce. Niemiecka agencja celna obciążyła Gospodarstwo Pasieczne kosztami transportu z Gdańska do Hamburga, z Hamburga do Stróż, opłatami terminalowymi i kosztami odprawy.Do powyższych opłat agencja celna doliczyła 16 % VAT od zaimportowanego towaru.Czy opisana transakcja stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie i na podstawie jakiego dokumentu?.2. Czy wszystkie koszty podane w obciążeniu niemieckiej agencji celnej stanowią podstawę naliczenia podatku?.3. Czy prawidłowe jest zastosowanie do wyceny wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów kursu z dnia odprawy?.

Z treści pisma wynika, że Gospodarstwo Pasieczne "X" sprowadziło od dostawcy z Chin drogą morską produkty pszczele do Hamburga. Produkty te zostały podane odprawie celnej przez niemiecką agencję celną (nie będącą przedstawicielem fiskalnym).
Po dopuszczeniu tych towarów do obrotu na terytorium Niemiec, transportem drogowym produkty te zostały dostarczone do siedziby w Polsce. Niemiecka agencja celna obciążyła Gospodarstwo Pasieczne kosztami transportu z Gdańska do Hamburga, z Hamburga do Stróż, opłatami terminalowymi i kosztami odprawy.
Do powyższych opłat agencja celna doliczyła 16 % VAT od zaimportowanego towaru. Na powyższe transakcje Przedsiębiorstwo posiada faktury od dostawcy z Chin oraz dokumenty agencji celnej na odprawę celną.

Zdaniem Pana Y:
1. powyższą transakcję na terenie Polski należy traktować jako wewnątrzwspólnotowe nabycie doliczając do podstawy opodatkowania zapłacony 16 % VAT na terenie Niemiec. W przypadku tym należy wystawić fakturę wewnętrzną.
2. pozostałe koszty, którymi zostało obciążone Przedsiębiorstwo przez niemiecką agencję celną należy opodatkować w Polsce traktując jako import usług,
3. do wyceny dostawy należy zastosować średni kurs NBP z dnia odprawy dostawy na terenie Niemiec,

1. Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy rozumie się również, zgodnie z art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku od towarów, przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

Na podstawie art. 106 ust. 7 wyżej cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów podatnik ma obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Podatnika stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od towarów i usług (uprzednio zaimportowanych przez niego i odprawionych w Niemczech) z Niemiec do Polski jest wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, co rodzi skutki w zakresie obowiązku rozliczenia w Polsce podatku od towarów i usług i udokumentowania tej transakcji fakturą wewnętrzną.
Podstawą opodatkowania, zgodnie z art. 31 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. Będzie to zatem należność dla dostawcy wynikająca z faktury. Kwotę tę należy powiększyć o:
1. podatki, cła, opłaty i inne należności płacone w związku z nabyciem towarów,
2. wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólonotowego nabycia.
Podstawa opodatkowania nie obejmuje:
1. rabatów za zapłatę z góry,
2. upustów i zwrotów kwot z tytułu dokonanego nabycia udzielonych podmiotowi dokonującemu wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Zasada włączenia ww. świadczeń do podstawy opodatkowania oznacza, że wartości tego typu kosztów, których ciężar przerzucony jest na nabywcę, nie wykazuje się jako odrębnego świadczenia, lecz traktuje jako element świadczenia zasadniczego.
W świetle powyższego należy przyjąć, że do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wlicza się koszty transportu, o ile usługi transportowe zostały wykonane przez dokonującego dostawy. Jeżeli natomiast usługi transportowe świadczy inny podmiot, to odpłatność za te usługi nie stanowi podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Zatem podstawa opodatkowania obejmuje dodatkowe koszty jak prowizje lub koszty transportu, jednakże tylko w zakresie w jakim są należne dostawcy towarów. Jeżeli więc Spółka dokonująca wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów ponosi te wydatki na rzecz innego podmiotu niż dostawca, wówczas wydatek taki nie jest doliczany do podstawy opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów. Zatem w przypadku, opisanym przez Spółkę poniesione przez nią koszty transportu, który został wykonany przez podmiot inny, niż dostawca towarów oraz opłaty terminalowe i koszty odprawy nie powinny być uwzględnione w podstawie opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, natomiast do podstawy należy wliczyć podatek z tytułu importu towaru.

2. Zgodnie z art. 29 ust. 17 ustawy, podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 2 lub wartość usługi - na podstawie odrębnych przepisów-zwiększa wartość celną importowanego towaru albo w przypadku gdy podatek został rozliczony przez usługodawcę.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przez "import usług" rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy czyli osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.
Z art. 17 ust. 2 ustawy wynika, że przepisu 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie stosuje się w przypadku usług i towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytoriom kraju, z wyłączeniem usług określonych w art. 27 ust. 3 oraz 28 ust. 3, 4, 6 i 7, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca.

Z przytoczonych wyżej regulacji prawnych wynika zatem, że przez import usług rozumie się usługi spełniające łącznie następujące warunki:
1. miejscem świadczenia (opodatkowania) usługi - stosownie do art. 27 oraz art. 28 ustawy jest terytorium Polski,
2. usługodawcą musi być podatnik mający siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium Polski, niezależnie od tego, czy na terenie Wspólnoty, czy też poza jej terytorium,
3. usługobiorcą jest osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej oraz osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania albo pobytu na terytorium Polski, zobowiązana do rozliczenia w swoim kraju podatku VAT,
4. usługodawca nie rozliczył w Polsce podatku należnego z tytułu wykonanej usługi na rzecz usługobiorcy z Polski. Usługobiorca zawsze jest zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu wykonanej usługi jest usługobiorca w przypadkach określonych:
a) w art. 27 ust. 3 ustawy, czyli świadczenia usług niematerialnych wymienionych w art. 27, ust. 4 na rzecz usługobiorcy- podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, posiadającego siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium Polski,
b) w przypadkach określonych w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7, przy których usługobiorcą jest podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, czyli w Polsce, który podał świadczącemu usługę swój numer identyfikacyjny VAT UE Polski.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że jeżeli usługi agencji celnej zostaną zaliczone do usług wymienionych w art. 27 ust. 4 oraz w art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7ustawy o podatku od towarów i usług będzie to import usług.
Oznacza to, że z tytułu nabycia (importu) takich usług - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 2 pkt 9 zobowiązany jest Pan do rozliczenia podatku VAT w Polsce. Podstawę opodatkowania w tym przypadku, należy ustalić zgodnie z powołanym art. 29 ust. 17 ustawy o podatku od towarów i usług. W sytuacji, gdy nie zostaną spełnione warunki o których mowa ww. przepisach, usługi agencji celnej winny być opodatkowane zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 27 ust. 1 ustawy:
"w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2 - 6 i art. 28".

3. Stosownie do przepisów § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), kwoty wyrażone w walucie obcej wykazane na fakturze przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień wystawienia faktury, jeżeli faktura jest wystawiana w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Zgodnie zaś z ust. 3 ww. przepisu przywoływanego rozporządzenia w przypadku niewystawienia faktury w terminie, w którym podatnik obowiązany jest do jej wystawienia, kwoty wyrażone w walucie przelicza się na złote według wyliczonego i ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski bieżącego kursu średniego waluty obcej na dzień powstania obowiązku podatkowego.

Powyższe przepisy, stosownie do § 37 ust. 4 ww. rozporządzenia, stosuje się odpowiednio do przeliczania kwot wykazywanych na fakturze wystawionej przez podatnika podatku od wartości dodanej lub podatnika o podobnym charakterze, jeżeli dokumentują one czynności, które u podatnika stanowią: wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawę towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca lub import usług.
A zatem, zgodnie z ww. przepisem, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, do wyceny faktury wewnętrznej należy przyjąć kurs średni NBP z dnia wystawienia faktury przez kontrahenta, a nie z dnia odprawy.

Na dzień wydania niniejszej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku od towarów i usług, w tej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądami administracyjnymi.

Powyższa interpretacja:

- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoja moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących,

- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

Pouczenie:

Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie Ośrodek Zamiejscowy w Nowym Sączu w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.
Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazać dowody uzasadniajace to żądanie.