|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: decyzja administracyjna, obowiązek podatkowy, podatek od towarów i usług, użytkowanie wieczyste | |
| Data: 2006-02-13 | |
![]() Pytanie:Zapytanie dotyczy obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dla użytkowania wieczystego, a w szczególności czy podatek VAT jest należny od opłat z tytułu użytkowania wieczystego ustanowionego w drodze decyzji administracyjnej.Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz /prezydent miasta/, starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zapytanie dotyczy obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług dla użytkowania wieczystego, a w szczególności czy podatek VAT jest należny od opłat z tytułu użytkowania wieczystego ustanowionego w drodze decyzji administracyjnej. Według Jednostki, w przypadku użytkowania wieczystego ustanowionego w drodze decyzji administracyjnej nie istnieje obowiązek w zakresie podatku VAT w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie można mówić o przeniesieniu prawa własności w drodze czynności cywilno-prawnej. Naczelnik Urzędu Skarbowego w ..... po przeanalizowaniu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wyjaśnia co następuje: Prawo użytkowania wieczystego jest prawem rzeczowym, którego treść i granice określone zostały zasadniczo w przepisach kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami /j.t. Dz. U. z 2000r Nr 46, poz. 543 ze zm./. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29.09.1990r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości /Dz.U. Nr 79, poz. 464 ze zm./ grunty stanowiące własność Skarbu Państwa lub własność gminy /związku międzygminnego/, z wyłączeniem gruntów Państwowego Funduszu Ziemi, będące w dniu 05.12.1990r w zarządzie państwowych osób prawnych innych niż Skarb Państwa stają się z tym dniem z mocy prawa przedmiotem użytkowania wieczystego. Nabycie prawa użytkowania wieczystego gruntów, o których mowa w ust. 1 stwierdza się decyzją wojewody lub decyzją zarządu gminy ? w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy. W decyzji tej określa się również warunki użytkowania wieczystego z zachowaniem zasad określonych w art. 236 kodeksu cywilnego. Z kolei zgodnie z art. 200 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm./ w sprawach stwierdzenia nabycia z mocy prawa na podstawie ustawy z dnia 29.09.1990r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm./, z dniem 05.12.1990r. prawa użytkowania wieczystego gruntów przez państwowe i komunalne osoby prawne oraz Bank Gospodarki Żywnościowej, które posiadały w tym dniu grunty w zarządzie, nie zakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się następujące zasady: 1/ nabycie prawa użytkowania wieczystego stwierdza w drodze decyzji wojewoda ? w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa lub wójt, burmistrz albo prezydent miasta ? w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność gminy; 2/ w decyzji ustala się warunki użytkowania wieczystego, z zachowaniem zasad określonych w art. 62 ustawy i w art. 236 Kodeksu cywilnego. W świetle tych regulacji należy stwierdzić, iż oddanie gruntów Skarbu Państwa /gminy/ w użytkowanie wieczyste nastąpiło z mocy prawa. Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm./opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel /art. 7, ust. 1/, a przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, nie będące dostawą towarów /art. 8 ust. 1/. Czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jeżeli wykonywane są przez podatników tego podatku. Według art. 15 ust. 6 cytowanej ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Ponadto w § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm./, zwolniono z podatku VAT czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wobec powyższego oddanie w użytkowanie wieczyste na mocy decyzji administracyjnej, wydanej na podstawie art. 2 ust. 1-3 w/w ustawy z dnia 29 września 1990r o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości jest czynnością związaną z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami i w związku z tym jest zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Opłaty pobierane z tego tytułu również korzystają z tego zwolnienia. Powyższa interpretacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego udzielona została w oparciu o stan faktyczny przedstawiony we wniosku na dzień obowiązywania przepisów w zakresie podatku od towarów i usług.Zgodnie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej i może zostać zmieniona albo uchylona w drodze decyzji, w trybie określonym w art. 14b § 5. |
|
| 2006-02-13 |
