Pytanie:

Czy przysługuje odliczenie podatku VAT, w przypadku opodatkowania nadwyżki towaru w sytuacji, gdy ta nadwyżka nie zostanie zafakturowana przez kontrahenta? Czy firma może nie korygować faktur wewnętrznych, a otrzymaną od kontrahenta notę księgową potraktować jako obrót nie podlegający VAT?

Stosownie do uzgodnień dokonanych z częścią kontrahentów - wystawiana jest na koniec okresu rozliczeniowego np.: raz na półrocze jedna nota zbiorcza, w której korygowane są różnice pomiędzy dokumentami, a faktyczną dostawą za dany okres. Jest to wyłącznie korekta wartościowa. Wówczas Firma dokonuje korekt pierwotnie wystawionych faktur w ten sposób, że korygowana jest cena jednostkowa, ilość pozostaje taka jaką przyjęto za pierwszym razem, zmienia się natomiast zobowiązanie wobec kontrahenta. Ze względu na fakt, iż towar jest wyrobem akcyzowym (gdzie za podstawę opodatkowania przyjmuje się faktyczną ilość), Spółka postępuje w sposób, jaki przedstawiła.

W związku z powyższym wątpliwości Spółki dotyczą rozstrzygnięcia kwestii, czy w przypadku, stwierdzenia różnic w faktycznej ilości towaru Firma powinna postępować jak w pkt 1 i 2 wniosku, oraz nw. kwestii z tym związanych:
- czy przysługuje odliczenie podatku VAT, w przypadku opodatkowania nadwyżki towaru w sytuacji, gdy ta nadwyżka nie zostanie zafakturowana przez kontrahenta.
- czy firma może nie korygować faktur wewnętrznych, a otrzymaną od kontrahenta notę księgową potraktować jako obrót nie podlegający VAT.

W ocenie Podatnika, w opisanych przypadkach Spółka może w ogóle nie dokonywać korekty obrotu wewnątrzwspólnotowego, tym bardziej, że składając informację podsumowującą pierwotnie ujmowane są kwoty z faktur. Kwoty te zgodne są z kwotami deklarowanymi przez kontrahenta zagranicznego.

Naczelnik tut. Urzędu przedstawia następującą ocenę prawną opisanego zagadnienia.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz: U. Nr 54, poz. 535 ze zm.); opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega wewnatrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju. Podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić - zgodnie z art. 31 ww. ustawy. Prawo do obniżenia podatku należnego w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 10 pkt 2 ww, ustawy w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy u nabywcy.

Pomimo, że ilość otrzymanego towaru z tytułu dokonanego nabycia wewnątrzwspólnotowego może odbiegać od ilości wskazanej na fakturze kontrahenta, to jednak do chwili nie skorygowania tej dostawy nie występuje podstawa do korygowania tej czynności we własnym zakresie przez Podatnika. Do momentu otrzymania skorygowanego dokumentu przez kontrahenta, Spółkę obowiązuje rozliczenie kwoty nabycia jaka wykazana jest w fakturze, gdyż należność z niej wynikającą musi zapłacić. W opisanej przez Spółkę sytuacji obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia winien być rozpoznany w oparciu o regulację art. 20, ust. 6 ustawy o VAT (data wystawienia faktury przez kontrahenta unijnego) chyba, że wystawiona była po terminie; o którym mowa w art. 20, ust: 5 ustawy o VAT.

W opisanym przypadku rozliczenie zarówno podatku należnego, jak i naliczonego winno opierać się na kwocie wynikającej z wystawionej faktury wewnętrznej, opiewającą na faktyczną należność, jaką ma zapłacić Spółka za dokonaną dostawę.

Skorygowanie nabycia wewnątrzwspólnotowego winno nastąpić dopiero w miesiącu; w którym kontrahent wystawi fakturę (notę) korygującą wartość dostawy.

Reasumując: stanowisko Podatnika wyrażone w końcowej części pisma, oceniające, że zasadnym byłoby niekorygowanie z własnej inicjatywy dokonanych nabyć uznać należy w świetle powołanych przepisów za prawidłowe. Korygowanie z własnej inicjatywy wartości nabycia wewnąrzwspólnotowego nie znajduje uzasadnienia, a ponadto, jak zaznacza Podatnik, fakt ten spowoduje rozbieżności pomiędzy kwotami dostaw wykazanymi przez kontrahentów unijnych, a kwotami nabyć od tych kontrahentów wykazanymi przez Spółkę.

W świetle powyższych ustaleń Naczelnik tutejszego Urzędu potwierdza stanowisko Podatnika, orzekając jak w sentencji postanowienia.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla Wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.

W dacie wydania niniejszego postanowienia nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Pouczenie:
Na powyższe postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie za pośrednictwem Naczelnika Małopolskiego Urzędu Skarbowego w Krakowie w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia.