Pytanie:

1. Czy należy naliczyć VAT należny i odliczyć VAT naliczony od wartości towarów wykazywanych w treści faktury, czy też od wartości faktycznie otrzymanego towaru ?, 2. Jaka wartość dostawy winna zostać wskazana w informacji podsumowującej dla celów statystyki unijnej ?

P O S T A N O W I E N I E

Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, działając na podstawie przepisów:

- art. 14 a § 1, § 3, § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.),

po rozpatrzeniu wniosku w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, w zakresie podatku od towarów i usług, postanawia uznać za prawidłowy pogląd Podatnika, wyrażony w złożonym wniosku.

U Z A S A D N I E N I E

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskująca złożyła u kontrahenta z Wielkiej Brytanii zamówienie na 870 szt. towaru handlowego - zegarków i dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia tych towarów. Wraz z towarami dostarczanymi w nienaruszonej paczce przekazana została faktura VAT dokumentująca wewnątrzwspólnotową dostawę towaru. W treści faktury wskazano dostawę 870 szt. zegarków o wartości 90.897,19 dolarów amerykańskich (USD). Faktycznie, Spółka otrzymała w tej dostawie o 125 szt. zegarków mniej, o łącznej wartości 15.137,50 dolarów amerykańskich (USD). W związku z powyższym, Wnioskująca złożyła reklamację na brakującą część towaru do kontrahenta oraz przewoźnika. Spółka uzyskała informację, że reklamacja nie zostanie uznana, albowiem według twierdzeń kontrahenta, dokonał on wysyłki towarów w ilości określonej w treści faktury, a opakowanie przesyłki nie nosiło żadnych śladów naruszenia. Według twierdzeń kontrahenta, w informacji podsumowującej dla celów statystyki unijnej, wykaże on wartość dostawy zgodną z wartością określoną na fakturze. Wnioskująca dokonała zapłaty za towar w pełnej wysokości, tj. 90.897,19 dolarów amerykańskich (USD).

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, Spółka zwróciła się o wyjaśnienie następujących wątpliwości:

1. Czy należy naliczyć VAT należny i odliczyć VAT naliczony od wartości towarów wykazywanych w treści faktury, czy też od wartości faktycznie otrzymanego towaru ?,

2. Jaka wartość dostawy winna zostać wskazana w informacji podsumowującej dla celów statystyki unijnej ?

Zdaniem Wnioskującej, zasady ustalenia podstawy opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów reguluje przepis art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Uregulowanie to, odstępuje od zasad określonych w art. 29 ust. 1 ww. ustawy, zawierającego ogólne zasady ustalania podstawy opodatkowania. Spółka podnosi, że podatek VAT przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów nie zawiera się w zobowiązaniu, ale liczony jest "w górę" od kwoty zobowiązania. Spółka przywołuje art. 31 ust. 2 i 3 ww. ustawy. Z uwagi na fakt, iż zapłaciła Ona za dostarczone towary całą kwotę ujętą w fakturze (reklamacja nie zostanie uwzględniona), nie zostanie dokonana korekta faktury, jak też nie zostanie udzielona bonifikata, rabat czy skonto - należy naliczyć VAT należny i odliczyć VAT naliczony od wartości towarów wykazanych w treści faktury (a nie od wartości faktycznie dostarczonego towaru). Również w informacji podsumowującej dla celów statystyki unijnej winna zostać wskazana wartość zobowiązania wykazana w treści faktury.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się co następuje;

Stosownie do przepisów art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Stosownie do art. 20 ust. 5 przywoływanej ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9. W ust. 6 tegoż artykułu uregulowano, iż w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

W myśl regulacji art. 31 ust. 1 wskazywanej ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. Z kolei, przepis ust. 3 tegoż artykułu stanowi, że przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust.1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio. Natomiast, zgodnie z regulacją art. 29 ust. 4 ww. ustawy, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Stosownie zaś do art. 106 ust. 7 przywoływanej ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskująca w wyniku dokonanego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stwierdziła braki ilościowe w dostawie. Kontrahent nie uznał reklamacji złożonej przez Podatnika twierdząc, iż dokonał wysyłki towaru w ilości wskazanej w treści faktury. Spółka dokonała zapłaty za towar od wartości wykazanej przez dostawcę na fakturze.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy należy stwierdzić, iż podstawą opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów jest kwota, jaką nabywający jest zobowiązany zapłacić. Niezgodności pomiędzy ilością wykazanego na fakturze towaru a ilością faktycznie otrzymaną nie mają na nią wpływu. Wystawienie faktury przez dostawcę powoduje, iż obowiązek podatkowy powstaje w stosunku do całej dostawy. Faktura wewnętrzna dokumentująca wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów powinna być w tym przypadku wystawiona od całej wartości nabycia, wynikającej z wystawionej faktury przez kontrahenta/dostawcę. Zatem, w przypadku, gdy Spółka nie posiada faktury korygującej wystawionej przez kontrahenta zagranicznego potwierdzającej uznanie reklamacji, podstawę opodatkowania stanowi kwota wynikająca z faktury pierwotnej (tj. kwota, którą Spółka jest obowiązana zapłacić). Kwotę tą należy wykazać w całości w deklaracji dla podatku od towarów i usług składanej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Zgodnie natomiast z art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (art. 86 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy podatkowej).

W myśl regulacji art. 86 ust. 10 pkt 2 wskazywanej ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 4 - w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w podatku należnym u nabywcy odpowiednio od importu usług lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca.

Z przywołanych regulacji wywieść należy, iż odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz nie podlegających temu podatkowi. Wskazać jednoznacznie należy, iż przy zachowaniu powyższych warunków określonych przepisami prawa, w sytuacji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, podatek należny jest jednocześnie podatkiem podlegającym odliczeniu. Mając zatem na uwadze przywołane przepisy prawa podatkowego oraz stan faktyczny przedstawiony przez Podatnika stwierdzić należy, że Spółka ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w sytuacji, kiedy w dostawie występują braki towarów a kontrahent nie uwzględni reklamacji i nie wystawi dokumentu korygującego pierwotną fakturę.

W kwestii natomiast wykazania wartości wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w informacji podsumowującej zastosowanie znajdzie przepis art. 100 ust. 1 i ust. 3 pkt 4 przywoływanej ustawy podatkowej. W przepisach art. 100 ust. 1 ww. ustawy uregulowano, że podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT-UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu:

1) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów;

2) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów.

Natomiast w art. 100 ust. 3 pkt 4 uregulowano, że informacja podsumowująca powinna zawierać w szczególności następujące dane: łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wyrażoną zgodnie z art. 31, oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że Spółka dokonując wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zobowiązana jest do wykazania transakcji w informacji podsumowującej VAT UE zgodnie z wartością stanowiącą podstawę opodatkowania przedmiotowego wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Biorąc zatem pod uwagę powyżej przytoczone przepisy prawa podatkowego oraz stan faktyczny przedstawiony przez Podatnika, stanowisko wyrażone w złożonym wniosku, należało uznać za prawidłowe i postanowić jak w sentencji.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Podatnika i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.