|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: konsorcjum, podstawa opodatkowania, świadczenie usług | |
| Data: 2011-08-29 | |
![]() Istota interpretacji:określenie podstawy opodatkowaniaW przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca świadczy usługi budowlano-montażowe w ramach realizacji różnych projektów budowlanych. Obecnie w przetargach ubiega się wspólnie z innymi podmiotami nie powiązanymi kapitałowo o realizacje z Zamówień Publicznych na dużych obiektach (przykładowo: budowa stadionu wraz z zapleczem i infrastrukturą). Z uwagi na fakt, że przy realizacji tak dużych obiektów wymagane są zarówno odpowiednio szerokie referencje jak również wysokie zabezpieczenia finansowe, aby sprostać stawianym wymaganiom, Spółka planuje przystąpić do realizacji tych zadań (dalej "Projekt") wspólnie z innym podmiotem gospodarczym (dalej "Konsorcjant", "Partner" lub "Członek Konsorcjum"). W tym celu Spółka planuje zawrzeć umowę tzw. konsorcjum horyzontalnego (dalej: "Konsorcjum" lub "Umowa Konsorcjum") i składać wspólne oferty w postępowaniach o przyznanie zamówień publicznych. Udział w Konsorcjum pozwoli Spółce zdobyć doświadczenie oraz referencje. Dodatkowo, wspólne składanie ofert pozwoli Konsorcjantom na podział kosztów wadium i gwarancji zabezpieczającej prawidłowe wykonanie zadania, w rezultacie zmniejszy obciążenie finansowe obydwu Spółek w tym zakresie. Rozwiązanie takie jest również bardzo istotne z punktu widzenia zarządzania kontraktem, ponieważ pozwala rzetelnie rozliczać się pomiędzy Partnerami Konsorcjum, w tym w zakresie dobieranych podwykonawców. Dzięki temu możliwe jest złożenie korzystniejszej ceny na realizację zamówienia publicznego niż byłoby to możliwe w układzie klasycznego konsorcjum. W przypadku dużych zamówień daje ono większą szansę polskim podmiotom w stosunku do dużych podmiotów będących w zdecydowanej większości podmiotami zagranicznymi. Zasady współpracy pomiędzy Stronami Konsorcjum zostaną określone w Porozumieniu, będącym uzupełnieniem podpisanej Umowy Konsorcjum. Ogólne zasady funkcjonowania i cechy charakterystyczne Konsorcjum:
Rozliczenia Konsorcjum:
We ww. uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy podstawę opodatkowania podatkiem VAT dla lidera z tytułu świadczeń wykonanych przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego, wynikających z umowy z Zamawiającym stanowi kwota wynagrodzenia należnego Konsorcjum z tytułu realizacji zamówienia wykazana na wystawionej przez lidera fakturze VAT na rzecz Zamawiającego... Zdaniem Wnioskodawcy, podstawę opodatkowania podatkiem VAT dla lidera z tytułu świadczeń wykonanych przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego, wynikających z umowy z Zamawiającym stanowi kwota wynagrodzenia należnego Konsorcjum z tytułu realizacji zamówienia wykazana na wystawionej przez lidera fakturze VAT na rzecz Zamawiającego. Podstawę opodatkowania podatkiem VAT dla lidera z tytułu świadczeń wykonanych przez Konsorcjum na rzecz Zamawiającego, wynikających z umowy z Zamawiającym w świetle art. 29 ust. 1 Ustawy VAT stanowi kwota wynagrodzenia należnego Konsorcjum z tytułu realizacji zamówienia wykazana na wystawionej przez lidera fakturze VAT na rzecz Zamawiającego. Kompleksowe świadczenie wykonane przez strony Konsorcjum przekazuje Zamawiającego dopiero Lider Konsorcjum (por. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 14 kwietnia 2009r. (sygn. IBPP1/443-96/09/AS). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
W art. 7 ust. 1 ustawy postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
Wobec powyższego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
Należy podkreślić, iż oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Spółka zawarła umowę konsorcjum, w celu realizacji kontraktu na realizacje zamówień publicznych. Umowa konsorcjum nie występuje ani w prawie cywilnym, ani podatkowym, jednakże zawieranie takich porozumień jest dopuszczalne w ramach swobody umów. Stosownie do art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Udział w Konsorcjum pozwoli Spółce zdobyć doświadczenie oraz referencje. Dodatkowo, wspólne składanie ofert pozwoli Konsorcjantom na podział kosztów wadium i gwarancji zabezpieczającej prawidłowe wykonanie zadania, w rezultacie zmniejszy obciążenie finansowe obydwu Spółek w tym zakresie. Rozwiązanie takie jest również bardzo istotne z punktu widzenia zarządzania kontraktem, ponieważ pozwala rzetelnie rozliczać się pomiędzy Partnerami Konsorcjum, w tym w zakresie dobieranych podwykonawców. Konsorcjum jest umową gospodarczą co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy jednoczesnej solidarnej odpowiedzialności wykonawców (konsorcjantów) za wykonanie umowy – z zakresu prawa zamówień publicznych. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że jego uczestnicy są związani ustaleniami umownymi, które mogą dotyczyć różnych kwestii, zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 3531 Kodeksu cywilnego, np.: zasad reprezentacji, sposobu rozliczeń danego przedsięwzięcia, podziału robót, udziału w zyskach i stratach itp. Zatem, celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy lub też szeroki zakres przedmiotowy przekracza możliwość jednego podmiotu. Umowa konsorcjum z reguły wiąże podmioty na czas określony, najczęściej oznaczony osiągnięciem celu, do którego zostało powołane. Podmioty tworzące konsorcjum zachowują niezależność w działaniach nieobjętych umową, zaś w działaniach konsorcjum realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem. Konsorcjum zwykle nie jest spółką prawa handlowego, nie posiada osobowości prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie musi więc być rejestrowane. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze – umowy konsorcjum – nie ma na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego. A zatem, przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami podatku VAT. Podatnikiem nie jest i nie może być natomiast samo konsorcjum. Z wniosku wynika, iż po zakończeniu każdego odebranego etapu robót, lider będzie wystawiać fakturę przychodową na Zamawiającego, a następnie część należnych Konsorcjum przychodów i kosztów związanych z Projektem zostanie alokowana na pozostałych Członków Konsorcjum według ustalonego wcześniej udziału procentowego Stron w Konsorcjum. Zgodnie z tak ukształtowanym stanem lider konsorcjum (czyli również Zainteresowany) – we własnym imieniu będzie wystawiał faktury VAT, obciążające zamawiającego za całość usług, realizowanych przez wszystkie podmioty wchodzące w skład konsorcjum. W kwestii określenia podstawy opodatkowania trzeba tutaj wskazać na art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Na podstawie przepisu art. 2 pkt 22 ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Obrotem są zatem kwoty należne z tytułu tych czynności opodatkowanych, które wykonywane są przez podatnika. Mając na uwadze powyższe trzeba stwierdzić, iż podstawą opodatkowania usługi świadczonej przez Konsorcjum będzie wartość netto z faktur wystawionych przez Lidera dla Zamawiającego, na którą składać się będą zarówno usługi wykonane przez Lidera jak też Partnera. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji. Odnosząc się do powoływanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację. Ponadto informuje się, iż ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie:
-zawarta zostanie w odrębnych rozstrzygnięciach. Ponadto ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych również została zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2011-08-29 |
