Istota interpretacji:

Opodatkowanie dofinansowania wnoszonego przez wspólników, a przeznaczonego na częściowe pokrycie kosztów bieżącej działalności Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie lokalnego transportu zbiorowego na teranie trzech Gmin Wspólników Spółki. Gminy posiadają łącznie 100% udziałów tej Spółki.

Zgodnie z § 16 ust. 1 umowy Spółki; "Wspólnicy zobowiązują, się do partycypacji w kosztach świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług przewozowych. Zasady pokrywania i ich wysokość będą określone na każdy rok obrotowy w drodze uchwały Zgromadzenia Wspólników lub w odrębnych umowach". Dotychczas wnoszenie przez Wspólników kwot pieniężnych na rzecz Spółki następowało wyłącznie w trybie uchwał Zgromadzenia Wspólników.

Określenie wysokości tych świadczeń w umowie Spółki nie było możliwe z przyczyn wskazanych poniżej (w szczególności brak możliwości określenia z góry wielkości planowanych wozokilometrów w latach następnych). Uchwały Zgromadzenia Wspólników przewidywały/przewidują wysokość kwot, które Wspólnicy byli/i/są zobowiązani wnieść do Spółki w danym roku obrotowym oraz sposób ich wnoszenia tj. w wysokości 1/12 kwoty rocznej w każdym miesiącu kalendarzowym danego roku obrotowego. Wysokość kwot wnoszonych przez każdego ze Wspólników uzależniona była/jest od ilości planowanych wozokilometrów na terenie każdej z Gmin i kosztu 1 wozokilometra.

Wnoszone przez Wspólników kwoty pieniężne przeznaczone były/są na cele związane z dofinansowaniem bieżącej działalności.

Nakładanie na Wspólników dodatkowych obowiązków dotyczących wnoszenia określonych kwot pieniężnych na rzecz Spółki znajduje oparcie w przepisie art. 159 Kodeksu spółek handlowych. Kwoty pieniężne, które Wspólnicy wpłacają do Spółki zastąpiły dotacje, które uprzednio do M jako zakładu budżetowego przekazywały trzy Gminy (obecnie Wspólnicy tej Spółki). Wyliczona kwota na pokrycie części kosztów świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług komunikacyjnych wynikała/wynika z planowanych kosztów i wpływów danego roku obrotowego.

Otrzymywane od Wspólników środki finansowe nie wpływają na zmianę cen biletów ani nie rekompensują utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych. Dofinansowania tego nie można podporządkować konkretnej usłudze tj. cenie konkretnego biletu. Środki pieniężne od Wspólników przeznaczone są na częściowe pokrycie kosztów bieżącej działalności Spółki, co wprost wynika z tytułów uchwał Zgromadzenia Wspólników, ponieważ są to uchwały w sprawie: pokrycia części kosztów świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług przewozowych. Spółka płaciła (płaci) podatek od towarów i usług w wysokości 7% od kwot pieniężnych wniesionych przez Wspólników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z art. 5 ust. 1 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 20O4r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) wnoszone przez Wspólników - Gminy do Spółki świadczenia pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, wnoszone do Spółki przez Wspólników - Gminy świadczenia pieniężne nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie mieszczą się one w dyspozycji art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto świadczenia te nie mają bezpośredniego wpływu na cenę usług świadczonych przez Spółkę, a w konsekwencji nie powiększają one jej obrotu. Wpłacane Spółce przez Wspólników kwoty pieniężne dotyczą kosztu 1-wozokm i nie wpływają, na cenę biletu. Świadczenia te mają, charakter ogólny, a ich celem jest dofinansowanie pasażerskich usług komunikacyjnych. Nie stanowią, one także zapłaty za wykonywane przez Spółkę usługi i nie służą, sfinansowaniu konkretnych usług np. dopłata do danego przewozu czy ceny biletu.

Zdaniem podatnika, świadczenia pieniężne otrzymywane przez Spółkę mają charakter "innych dopłat", o których mowa w przepisie art. 29 ust. 1 ustawy o VAT. W związku z powyższym świadczenia pieniężne otrzymywane od Gmin Wspólników są przeznaczone wyłącznie na sfinansowanie kosztów związanych z prowadzoną przez Spółkę działalnością w zakresie świadczenia pasażerskich usług przewozowych w części niepokrytej przychodami uzyskanymi ze sprzedaży biletów oraz nie mają bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych przez Spółkę usług i nie stanowią tym samym obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku VAT, to zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel,

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Dla określenia, czy dane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze są, czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia usług.

Kryterium uznania dotacji, subwencji i innej dopłaty o podobnym charakterze za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż jest ona dokonywana w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W efekcie obrót zwiększa się tylko o takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które w sposób bezwzględny i bezpośredni mają wpływ na cenę (kwotę należną). Natomiast dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem, służące pokryciu ogólnych kosztów działalności podatnika nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie lokalnego transportu zbiorowego na teranie trzech Gmin Wspólników Spółki, które posiadają łącznie 100% udziałów tej Spółki. Zgodnie z umową Spółki: "Wspólnicy zobowiązują, się do partycypacji w kosztach świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług przewozowych. Zasady pokrywania i ich wysokość będą określone na każdy rok obrotowy w drodze uchwały Zgromadzenia Wspólników lub w odrębnych umowach".

Dotychczas wnoszenie przez Wspólników kwot pieniężnych na rzecz Spółki następowało wyłącznie w trybie uchwał Zgromadzenia Wspólników. Określenie wysokości tych świadczeń w umowie Spółki nie było możliwe z przyczyn wskazanych poniżej (w szczególności brak możliwości określenia z góry wielkości planowanych wozokilometrów w latach następnych).

Uchwały Zgromadzenia Wspólników przewidywały/przewidują wysokość kwot, które Wspólnicy byli/i/są zobowiązani wnieść do Spółki w danym roku obrotowym oraz sposób ich wnoszenia tj. w wysokości 1/12 kwoty rocznej w każdym miesiącu kalendarzowym danego roku obrotowego. Wysokość kwot wnoszonych przez każdego ze Wspólników uzależniona była/jest od ilości planowanych wozokilometrów na terenie każdej z Gmin i kosztu 1 wozokilometra. Wnoszone przez Wspólników kwoty pieniężne przeznaczone były/są na cele związane z dofinansowaniem bieżącej działalności.

Nakładanie na Wspólników dodatkowych obowiązków dotyczących wnoszenia określonych kwot pieniężnych na rzecz Spółki znajduje oparcie w przepisie art. 159 Kodeksu spółek handlowych.

Kwoty pieniężne, które Wspólnicy wpłacają do Spółki zastąpiły dotacje, które uprzednio do M jako zakładu budżetowego przekazywały trzy Gminy (obecnie Wspólnicy tej Spółki).

Wyliczona kwota na pokrycie części kosztów świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług komunikacyjnych wynikała/wynika z planowanych kosztów i wpływów danego roku obrotowego.

Otrzymywane od Wspólników środki finansowe nie wpływają na zmianę cen biletów ani nie rekompensują utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych. Dofinansowania tego nie można podporządkować konkretnej usłudze tj. cenie konkretnego biletu. Środki pieniężne od Wspólników przeznaczone są na częściowe pokrycie kosztów bieżącej działalności Spółki, co wprost wynika z tytułów uchwał Zgromadzenia Wspólników, ponieważ są to uchwały w sprawie: pokrycia części kosztów świadczonych przez Spółkę pasażerskich usług przewozowych. Spółka płaciła (płaci) podatek od towarów i usług w wysokości 7% od kwot pieniężnych wniesionych przez Wspólników.

W odniesieniu do powyższego należy stwierdzić, że jeśli nie istnieje możliwość bezpośredniego powiązania otrzymanego dofinansowania z ceną pasażerskich usług przewozowych, ponieważ powyższe środki finansowe przeznaczone na cele związane z dofinansowaniem bieżącej działalności Spółki nie wpływają na zmianę cen biletów, ani nie rekompensują utraty wpływów z tytułu stosowanych ulg w przejazdach osób uprawnionych, to przedmiotowe dofinansowanie jako niezwiązane z ceną towarów lub usług, nie stanowi obrotu (podstawy opodatkowania), o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, w związku z powyższym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy nadmienić, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności gdyby wnoszone kwoty stanowiły zapłatę za jakiekolwiek usługi czy towary) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.