Istota interpretacji:

Czy dotacja przyznana przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na dofinansowanie dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca otrzymał kwotę dofinansowania w wysokości 109.054,50 złotych jako dopłatę do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że przedmiotem prowadzonej przez niego działalności jest świadczenie usług w zakresie demontażu wyeksploatowanych lub powypadkowych pojazdów, sprzedaż odzyskanych w wyniku demontażu części oraz pomoc drogowa. Prowadzona działalność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotowa dotacja została przyznana Wnioskodawcy przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na podstawie sprawozdania rocznego i wniosku o dotację zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. (Dz. U. Nr 147, poz. 932). Dotację na dofinansowanie dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji Zainteresowany przeznaczy na zakup środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy powyższa dotacja zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem...

Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymana dotacja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie jest elementem cenotwórczym, a dotacje nie są wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy jako podlegające opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 410a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 902 ze zm.), Narodowy Fundusz udziela dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu, który łącznie spełnia następujące warunki:

1. uzyskał wymagane poziomy odzysku i recyklingu, o których mowa w art. 28 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji;
2. posiada decyzje wymagane w związku z prowadzeniem stacji demontażu;
3. złożył w terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

Stosownie do art. 410a ust. 2 ww. ustawy środki przeznaczone na dopłatę do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji są dzielone w stosunku do masy odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu, a także masy przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji, wykazanych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji.

W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków przeznaczania wpływów pochodzących z opłat w zakresie recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. Nr 147, poz. 932 ze zm.) zostały doprecyzowane kryteria na zasadzie których jest rozdzielana dopłata do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Na mocy § 4 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia, Narodowy Fundusz dokonuje podziału środków przeznaczonych na finansowanie dopłat do demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji według następującego algorytmu:

1. na podstawie rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji ustala się sumę mas:
   nbspnbsp nbspnbsp a) odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu,
   nbspnbspnbspnbsp b) przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji
   nbspnbsp - dla każdej stacji demontażu oddzielnie;
2. kwotę dopłaty dla każdej stacji demontażu stanowi iloczyn kwoty 500 zł i ustalonej sumy mas, o której mowa w pkt 1; kwota dopłaty nie może przekroczyć wartości dopuszczalnej pomocy publicznej określonej zgodnie z § 10.
   
   

Jak wynika z przywołanych przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska oraz ww. rozporządzenia, przedmiotowa dotacja jest przyznawana przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, który spełnia określone warunki.

Wysokość dotacji jest uzależniona od dostępnej puli środków na dany okres rozliczeniowy, która jest rozdzielana pomiędzy beneficjentów, w zależności od sumy mas odpadów poddanych odzyskowi i recyklingowi oraz przekazanych do odzysku i recyklingu oraz przeznaczonych do ponownego użycia przedmiotów wyposażenia i części wymontowanych z pojazdów wycofanych z eksploatacji, osiągniętych przez poszczególnych przedsiębiorców w stosunku do tych wartości w skali kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Ze wskazanego przepisu wynika, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tyko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu sfinansowania czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług.

W sytuacji, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawowy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Istotne zatem dla określenia, czy dana dotacja jest, czy nie jest opodatkowana, są szczegółowe warunki jej przyznania, określające cel realizowanego w określonej formie dofinansowania.

Jak wynika z powyższej analizy stanu faktycznego oraz prawnego dofinansowanie do demontażu pojazdów wycofywanych z eksploatacji nie jest przypisane do konkretnej usługi świadczonej przez Wnioskodawcę lecz jest uzależnione od wyników osiąganych przez niego w skali okresu rozliczeniowego. Tym samym, nie można stwierdzić, iż przedmiotowe dofinansowanie ma bezpośredni wpływ na cenę. Zatem otrzymana dotacja nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.