W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem nieprowadzącym działalności gospodarczej (organizacja pożytku publicznego), który w 2007 r. z powodu obrotów (głównie ze sponsoringu), został czynnym podatnikiem VAT. W tym też roku Wnioskodawca otrzymał dotacje na zorganizowanie części obchodów 25-lecia powstania S. W.. Dotacje były przeznaczone na realizację działań zaplanowanych w ramach obchodów (materiały na konferencję), jak i jako refundacja części kosztów poniesionych na organizację obchodów (wystawy, inscenizacja manifestacji solidarnościowej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy podatek VAT naliczony na fakturach sfinansowanych dotacją, niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, podlega odliczeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mimo iż wydatki poniesione na nabycie towarów i usług sfinansowanych dotacją, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, to przysługuje mu możliwość odliczenia podatku naliczonego z takich faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do zapisu art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Z powołanego przepisu wynika, iż w sytuacji, gdy podatnik w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem konkretnej usługi otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję) stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi (pokrycie części ceny lub rekompensata z powodu obniżenia ceny), to tego rodzaju refundacja stanowi obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia usługi.

Natomiast w przypadku dotacji (subwencji) służących pokryciu całości lub części kosztów działalności podatnika, gdy nie istnieje możliwość bezpośredniego powiązania otrzymanego dofinansowania z ceną konkretnych dostaw towarów lub świadczenia konkretnych usług, wówczas brak jest podstaw do uznania, że taka dotacja (subwencja) stanowi obrót w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany otrzymał dotacje na zorganizowanie części obchodów 25-lecia powstania S. W. - realizacja działań zaplanowanych w ramach obchodów oraz refundacja części kosztów poniesionych na organizację tych obchodów. Dotacje te, wg Wnioskodawcy, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, a wydatki poniesione na nabycie towarów i usług sfinansowanych dotacjami, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z brzmienia art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem wypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (...) - art. 88 ust. 4 ustawy.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie warunki: odliczenia dokonuje podatnik od towarów i usług, towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych oraz mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym (z wyjątkiem wypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przywołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku VAT należnego o podatek VAT naliczony, który został wykazany na fakturach sfinansowanych dotacjami, z uwagi na brak spełnienia podstawowej przesłanki, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy (poniesione wydatki nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym). Dodatkowo, wydatki związane z nabyciem towarów i usług, które posłużyły do zorganizowania obchodów 25-lecia powstania S. W. i które zostały sfinansowane przyznanymi dotacjami, nie zostały wymienione w art. 88 ust. 3 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.