Pytanie:

Jak ustalić podstawę opodatkowania WNT dla towarów zaimportowanych do Niemiec, a następnie sprowadzonych do Polski?

Jak stanowi art. 14a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa stosownie do swojej właściwości naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta mają obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach, w których nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym. W myśl art. 14a § 4 cytowanej ustawy, udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, o której mowa w § 1, następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.

Przedstawiając stan faktycznySpółka poinformowała, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej importuje towary z Chin do Niemiec. Towary dostarczane są do Hamburga, gdzie dokonuje się ich odprawy celnej i uiszcza należne cło. Następnie towary dostarczane są do siedziby Spółki na terytorium kraju. Odprawy celne dokonywane są przez przedstawicieli podatkowych działających na terenie Wolnego Portu w Hamburgu, zarejestrowanych dla potrzeb handlu wewnątrzwspólnotowego na terytorium Niemiec. Dopuszczenie do obrotu następuje na podstawie procedury celnej o kodzie 42, tzn. stanowiącej o dopuszczeniu do obrotu z jednoczesnym wprowadzeniem na rynek krajowy towarów, które obejmuje zwolnienie z podatku VAT w przypadku dostawy do innego państwa członkowskiego UE. Spółka poinformowała, że jest w posiadaniu dwóch faktur wystawionych przez kontrahentów z Chin w lipcu 2006r. Import towarów nastąpił w sierpniu 2006r. Towary zostały przemieszczone do Polski również w sierpniu 2006r.

Strona zwróciła się z wnioskiem o potwierdzenie Jej stanowiska, żepodstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru jest wartość towaru, wynikająca z faktury wystawionej przez kontrahenta z Chin, powiększona o zapłacone w Niemczech cło, opłatę za nadanie niemieckiego numeru celnego, opłatę za pełnomocnictwo dla przedstawiciela podatkowego.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Częstochowie uznał stanowisko Stronyza nieprawidłowe,ponieważ nie podziela go w części.

W postanowieniu Nr PP/443-61/06 z dnia 29.11.2006r. tutejszy organ podatkowy potwierdził stanowisko Podatnika w zakresie uznania opisanego we wniosku przemieszczenia własnego towaru z terytorium Niemiec na terytorium kraju za wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 ze zm.).

Art. 31 ust. 5 ww. ustawy stanowi, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11, podstawą opodatkowania jest cena nabycia, a jeżeli cena nabycia nie istnieje - koszt ich wytworzenia. Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z ust. 2 podstawa opodatkowania obejmuje: 1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku; 2) wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowych towarów do ceny ich nabycia, która według tutejszego organu podatkowego wynika z dokumentu odprawy celnej towaru, a nie jak Strona wskazała z faktury wystawionej przez kontrahentów z Chin, należy doliczyć kwotę należnego cła oraz opłatę za nadanie niemieckiego numeru celnego. W ocenie tutejszego organu podatkowego, opłata za udzielenie pełnomocnictwa dla przedstawiciela podatkowego nie zalicza się do opłat, o których mowa w cyt. wyżej przepisie art. 31 ust. 2 pkt. 1 ustawy, ponieważ nie jest bezpośrednio związana z nabyciem towaru, a dotyczy udzielenia pełnomocnictwa przedstawicielowi podatkowemu Spółki w Niemczech.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego na dzień zaistnienia opisanych we wniosku zdarzeń.